Η κακή διακυβέρνηση κλείνει τράπεζες

Τελικά το θέμα της εταιρικής διακυβέρνησης στις τράπεζες ήταν μέχρι πρόσφατα το μεγάλο πρόβλημα και εν πολλοίς από τους λόγους που έκλεισε η Λαϊκή, έγιναν οι λάθος επενδύσεις στην Τράπεζα Κύπρου και μπήκε σε διαδικασία εξυγίανσης ο Συνεργατισμός.

 

Στο τέλος, όπως φάνηκε, ο μεγαλομέτοχος που ήταν το κράτος στην Συνεργατική άφησε τα πράγματα να εξελιχθούν σε μια κατάσταση που ήταν δρόμος χωρίς επιστροφή. Και, προπαντός, δεν υπήρξε σεβασμός στη στήριξη που έδωσαν οι φορολογούμενοι για να ορθοποδήσει ο Συνεργατισμός. Ως τον «μεγάλο υπεύθυνο για την καταστροφική πορεία του Συνεργατικού Πιστωτικού Τομέα, από το 2014 και εντεύθεν, χαρακτηρίζει τον υπουργό Οικονομικών Χάρη Γεωργιάδη η Ερευνητική Επιτροπή για την κατάρρευση του Συνεργατισμού.

 

«Οι ευθύνες του υπουργού Οικονομικών υπήρξαν βαρύτατες για την κατάρρευση του ΣΠΤ. Μπορούμε να πούμε ότι είναι κατ’ αναλογία παρόμοιες με τις ευθύνες του όποιου μεγαλομετόχου ιδιωτικής εταιρείας, η οποία καταλήγει σε διάλυση λόγω κακοδιαχείρισης του ιδίου» αναφέρει η Επιτροπή.

 

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η επιδίωξη να οδηγηθεί ο ΣΠΤ σε υγιείς τραπεζικές πρακτικές ήταν ένα δύσκολο, θα λέγαμε, γιγάντιο εγχείρημα. Όσο όμως πιο δύσκολο είναι το διακύβευμα τόσο πιο ικανοί χειρισμοί χρειάζονται. Ικανοί χειρισμοί οι οποίοι έπρεπε να τεθούν στα στιβαρά χέρια ικανών, έμπειρων και άριστων από πάσης άποψης διευθυντικών στελεχών. Ήταν εκεί ακριβώς όπου απότυχε ο κατά μεγάλη πλειοψηφία μέτοχος, ο ιδιοκτήτης της ΣΚΤ. Δεν επέλεξε τους ικανότερους. Οι ικανότεροι όταν προσλαμβάνονταν αποχωρούσαν ή επαύοντο όταν έρχονταν αντιμέτωποι με μέτρια διευθυντικά στελέχη τα οποία όμως είχαν την εύνοια του ιδιοκτήτη.

 

Ο ιδιοκτήτης ήταν το κράτος το οποίο αντιπροσώπευε ο υπουργός Οικονομικών και ο οποίος ουσιαστικά είχε τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης. Δεν είναι τυχαίο ότι δύο από τα ανώτερα διευθυντικά στελέχη ήταν του στενού φιλικού του περιβάλλοντος. Ο γενικός διευθυντής, ο κ. Νικόλας Χατζηγιάννης, και ο κ. Γιάννης Σταυρινίδης. Ο τελευταίος είχε προσληφθεί ως προϊστάμενος της Υπηρεσίας Στρατηγικής, η οποία όμως στη συνέχεια, όπως ο ίδιος το έθεσε, εμπλουτίσθηκε με την Υπηρεσία Επικοινωνίας και τη Μονάδα Αναδιάρθωσης του ΣΠΤ ώστε να γίνει Διεύθυνση Στρατηγικής και Ανασχηματισμού συγκεντρώνοντας έτσι αρμοδιότητες τριών σημαντικών τομέων. Για τον κύριο Νικόλα Χατζηγιάννη η σχέση πέραν από φιλική ήταν και κομματική, όπως ο ίδιος ο κ. Χατζηγιάννης εμμέσως πλην σαφώς μας κατάθεσε».

 

«Ο υπουργός Οικονομικών είχε από πολύ ενωρίς επανειλημμένες και μερικές φορές αυστηρές προειδοποιήσεις, τόσο από τους επόπτες στην Κύπρο, όσο και κυρίως από τους Ευρωπαίους επόπτες, για την πολύ πτωχή και αδύνατη εταιρική διακυβέρνηση της ΣΚΤ. Ουδέν όμως έπραξε» αναφέρει το πόρισμα.

 

Ο υπουργός Χάρης Γεωργιάδης δεν κατηγορείται ότι δεν έπραξε το καλύτερο για την οικονομία. Έχει δώσει πετυχημένα δείγματα γραφής. Στο θέμα της ΣΚΤ θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί το μοιραίο, αν υπήρχαν αλλαγές προσώπων, μετά από τόσο μηνύματα που ερχόντουσαν ότι έπασχε η εταιρική διακυβέρνηση. Ακόμη και μια φωνή να υπήρχε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, όφειλε ο υπουργός να λάβει τα αναγκαία μέτρα, γιατί η στήριξη που πήρε ήταν από τους φορολογούμενους.

 

Ειδικά στην περίπτωση του Συνεργατισμού, όταν δύο βασικά πρόσωπα είχαν σχέση μαζί του, είτε ως φίλοι είτε ως κουμπάροι, έπρεπε να κινητοποιηθεί άμεσα για να διαλύσει οποιαδήποτε σκιά. Τελικά, εκ των πραγμάτων, η ιστορία δεν τον δικαίωσε. Δεν προχώρησε στις αλλαγές προσώπων αφήνοντας την τράπεζα να διοικείται με ελλιπή εταιρική διακυβέρνηση, κάτι για το οποίο ήταν γνωστό ανά το παγκύπριο και στην ΕΚΤ. Ο υπουργός οχυρώθηκε πίσω από τη θέση ότι ποτέ ο επόπτης δεν έστειλε επιστολή παύσης προσώπων και ο επόπτης προέβαλε τη θέση ότι έπρεπε ο μεγαλομέτοχος να κινητοποιηθεί. Το θέμα είναι ότι τα εκατομμύρια των φορολογουμένων θυσιάστηκαν και εκεί έπρεπε ο μεγαλομέτοχος να ξεκαθαρίσει την κατάσταση.