Αγνόησαν την κλινικη αξιολόγηση του Συνεργατισμού

Βιωσιμότητα. Μία λέξη που αναφερόταν τέσσερις φορές στην ετήσια έκθεση της Μονάδας Διαχείρισης της Συμμετοχής της Δημοκρατίας στην ιδιοκτησιακή δομή πιστωτικών ιδρυμάτων. Έκθεση που ετοιμάστηκε τον Ιούλιο του 2017 και εκτός από τον υπουργό Οικονομικών κατατέθηκε και στη Βουλή.

Μερικά από τα αποσπάσματα της έκθεσης, που αναφέρονται στη βιωσιμότητα του Συνεργατισμού, είναι χαρακτηριστικά: 

 «Παράλληλα με την αναθεώρηση της στρατηγικής διαχείρισης των ΜΕΧ, η τράπεζα προέβηκε και σε αναθεώρηση της ευρύτερης επιχειρησιακής στρατηγικής της με στόχο να διασφαλιστεί η μεσοπρόθεσμη βιωσιμότητα του επιχειρηματικού μοντέλου και η επίτευξη των στρατηγικών στόχων που έχουν τεθεί από τη διοίκηση της Τράπεζας».

 «…και με στόχο τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της τράπεζας, καθώς και τον εξορθολογισμό του δικτύου της, αποφάσισε στις 28/06/2017 το κλείσιμο 83 υποκαταστημάτων σε παγκύπρια βάση, μειώνοντας τον συνολικό αριθμό τους στα 160, από 243 που ήταν στα τέλη Ιουνίου 2016».

«Λαμβάνοντας υπόψη τη μείωση των δανείων κατά €675 εκατ. το 2016, καθώς και τις συνέργειες από τη νομική ενοποίηση των 18 ΣΠΙ με τη ΣΚΤ, θα πρέπει ο ετήσιος στόχος για τα επόμενα χρόνια να αναθεωρηθεί προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της τράπεζας».

Όταν σε μία έκθεση που συντάσσει ο ίδιος ο μέτοχος μίας τράπεζας, ο οποίος θα έχει και πολιτικό κόστος αν βγει κάτι αρνητικό προς τα έξω, καταγράφονται προβληματισμοί σε σχέση με τη βιωσιμότητα ενός οργανισμού και πολύ περισσότερο μίας τράπεζας, τότε όχι απλώς θα έπρεπε να υπάρξει ανησυχία, αλλά να ηχήσουν καμπανάκια το αμέσως επόμενο λεπτό. 

Γίνεται αντιληπτό πως ο μέτοχος, δηλαδή το κράτος και η κυβέρνηση που ήταν στην εξουσία, επ’ ουδενί δεν θα ήθελε να βρεθεί στο σκαμνί για την κακή πορεία του οργανισμού και, προφανώς, δεν θα έδιδε έκταση σε μία έκθεση που ετοίμασε ένας λειτουργός (Διονύσης Διονυσίου) του ίδιου της του υπουργείου. Κοινώς, δεν θα έβαζε τα χέρια της να βγάλει τα μάτια της. Η Βουλή όμως και κυρίως τα μέλη της Επιτροπής Οικονομικών δεν θα έπρεπε να θορυβηθούν και να εξετάσουν το θέμα εις βάθος; Γιατί, πέραν από τις αναφορές στη βιωσιμότητα του οργανισμού, η έκθεση αναφέρεται και σε αρκετούς στόχους που δεν επιτεύχθηκαν. Όπως ήταν η μείωση στον όγκο και την αξία των μη εξυπηρετούμενων δανείων, η μη επίτευξη των στόχων για παραχώρηση νέων δανείων. Ακόμα και το γεγονός ότι άρον-άρον άλλαξε το επιχειρηματικό της πλάνο προφανώς κάτι σήμαινε. Και η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου ευρώ είναι: Διάβασε κανείς αυτήν την έκθεση, έστω επιγραμματικά; Ας μη διερωτηθούμε αν τα κόμματα διόρισαν εμπειρογνώμονες για να εξετάσουν την έκθεση των 80 σελίδων. 

Ξεκαθαρίζω πως ο σκοπός του άρθρου δεν είναι να μετατοπίσει τις ευθύνες από τον Χάρη Γεωργιάδη, ή ακόμα και από τον Διονυσίου – άλλωστε από αυτήν εδώ τη στήλη καλέσαμε πριν μία βδομάδα τον υπουργό να ζυγίσει ξανά τις ευθύνες που του αποδίδονται και να παραιτηθεί. Εξάλλου, ανέλαβαν άλλοι συνάδελφοι και Μέσα Ενημέρωσης την εκστρατεία αποδόμησης της Ερευνητικής Επιτροπής και του πορίσματός της. Άλλωστε, ο Χ. Γεωργιάδης ανακοίνωσε την Παρασκευή πως στο τέλος του χρόνου θα αποχωρήσει από τη θέση του στο υπουργείο. 

Ο σκοπός του άρθρου είναι άλλος. Να καταδείξει πως από το 2013 και μετά κανείς δεν ασχολήθηκε σοβαρά με την κατάσταση στον Συνεργατισμό. Όλοι περιορίζονταν σε βαρύγδουπες δηλώσεις. Κι έτσι γεννάται το ερώτημα: Γιατί δεν ασχολήθηκαν ποτέ σοβαρά τα πολιτικά κόμματα με τον Συνεργατισμό;

Μήπως είναι επειδή τα πλείστα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και των κατά τόπους Συνεργατικών είχαν κομματικές ταυτότητες; Μήπως είναι επειδή πολλοί βουλευτές (36 στους 55, λέει ο Εισαγγελέας) είχαν μη εξυπηρετούμενα δάνεια; Μπορεί να είναι επειδή φοβούνταν πως τα τρακτέρ που έκαναν την εμφάνιση τους ομαδικά έξω από την Κεντρική Συνεργατική θα μεταφέρονταν λίγο πιο κάτω, έξω από τη Βουλή, ή ακόμα χειρότερα έξω από τα κεντρικά τους γραφεία. Και κανείς δεν θέλει να βρεθεί απέναντι από τους χωριάτες, ειδικά τα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο. Με κάποιο μαγικό τρόπο, λοιπόν, αγνόησαν την κλινική αξιολόγηση που προειδοποιούσε για την κατάσταση του ασθενούς και τη βιωσιμότητά του και επικεντρώνονται στα αποτελέσματα της νεκροτομής. Έτσι, για να υποστηρίξουμε και λίγο τον καημένο τον Δίπλαρο και το νεκρό του πτώμα. 

*Αρχισυντάκτης Επιχειρηματικών Εκδόσεων «Ο Φιλελεύθερος»