Ανασύσταση Συνεργατισμού ή ο θεσμός φθίνει;

 

Οι άνθρωποι αποφάσισαν να βρουν λύση για να συνεργαστούν. Ο συνασπισμός σε συνεταιρισμούς ήταν η λύση για να γλιτώσουν από την τοκογλυφία. Και αυτό δούλεψε για κάμποσα χρόνια. Μάλιστα, το 2012 βρήκε τον Συνεργατισμό με 96 ΣΠΙ.

 

Όταν όμως μπήκαν μέσα τα κόμματα, άρχισε ο κατήφορος. Και το λουκέτο μπήκε οριστικά πέρσι το καλοκαίρι. Μια ελπίδα ότι θα ανατραπεί η κατηφόρα, του δόθηκε το 2013, με το σχέδιο αναδιάρθρωσής του, ωστόσο, ο ασθενής «κατέληξε» μέσα από τις ασάφειες στο τι ήθελε τελικά το Υπουργείο Οικονομικών. Ενώ ο υπουργός Οικονομικών έλεγε ότι ο Συνεργατισμός πρέπει να επιστραφεί στο λαό του, τελικά κατέληξε να αναθεματίζει τον θεσμό.

 

Σε διάσκεψη Τύπου,  ο υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης ανέφερε χαρακτηριστικά ότι θα αντίκριζε με επιφύλαξη την ανασύσταση του Συνεργατισμού. «Αν ένα τέτοιο εγχείρημα προέρχεται και πάλι από πολιτικά πρόσωπα και συνδικαλιστές. Αυτό σημαίνει πως τίποτα δεν μάθαμε. Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα είναι σύγχρονες τραπεζικές δομές που να συνάδουν με τα ευρωπαϊκά δεδομένα χωρίς ανάμιξη και εμπλοκή του κράτους».

 

Όντως δεν μάθαμε τίποτα. Διακόσια χρόνια ιστορίας κλείνει ο συνεργατικός τομέας στην ΕΕ με τις συνεργατικές τράπεζες να μετρούν μέσο μερίδιο αγοράς το 20% και 209 εκατομμύρια πελάτες.  Αρκετές μελέτες έχουν καταδείξει την ανθεκτικότητα των συνεταιριστικών τραπεζών και τον ρόλο τους ως «σταθεροποιητή» κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης σε πολλές χώρες της Ευρώπης. 

 

Ο Συνεργατισμός όταν δημιουργήθηκε στην Κύπρο στήριξε τον αγροτικό λαό και ήταν μακριά από κόμματα. Οι συνεταιριστικές τράπεζες έχουν ένα ξεχωριστό μοντέλο βασισμένο στην ιδιοκτησία των μελών, την οργάνωση του δικτύου με εσωτερικά συστήματα αλληλεγγύης και σταθερή εστίαση στις καταθέσεις. 

 

Έτσι δούλεψαν τα συνεργατικά ιδρύματα πριν 100 χρόνια, όταν οι άνθρωποι είχαν επιφύλαξη έναντι των αρχών και βρήκαν την για να συνεργαστούν στα χωριά, στην ύπαιθρο, στις συνοικίες. Η δημιουργία της Γεωργικής Τράπεζας ώθησε τους γεωργούς να δημιουργήσουν συνεταιρικές εταιρείες, ώστε να εξασφαλίσουν δάνεια από τη Γεωργική Τράπεζα για να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

 

Ο Συνεργατισμός, λοιπόν, που είχε κάνει πράξη το δέσιμο των ανθρώπων με τον τόπο, έχει ρόλο να επιτελέσει σήμερα, που οι «τοπικοί πελάτες» αμφισβητούν τις μεγάλες τράπεζες και το κράτος. Δυστυχώς όμως βλέπουμε ότι ο υπουργός βλέπει με αρνητικό βλέμμα μια τέτοια ενέργεια. Στο βωμό της ενίσχυσης του κεφαλαίου και των τραπεζών, θυσιάστηκε η συνεταιριστική ιδέα.  Βλέπουμε να επαναλαμβάνεται η ιστορία. Δύναμη στους έχοντες και αποδυνάμωση της όποιας προσπάθειας για εναλλακτικές επιλογές.