Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ο νέος νόμος, με ημερομηνία 20.12.2020, που αφορά την υποχρέωση των δημοσίων Αρχών να ανταποκρίνονται στις ερωτήσεις για πληροφόρηση από τρίτους, είναι θετική εξέλιξη για μια μικρή, έστω, καλυτέρευση της όλης υπάρχουσας κατάστασης με την αδιαφορία του δημοσίου, η οποία ενισχύει τη διαφθορά και την κακοδιαχείριση.
Ο Πρόεδρος της Κ.Δ. διόρισε ακόμη έναν επίτροπο, εκείνον της Πληροφόρησης (κυρία Ε. Λοϊζίδου), η οποία θα επιλαμβάνεται των ερωτημάτων των πολιτών. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά αυτή η επίτροπος θα είναι όντως άριστη των αρίστων, διότι μέχρι σήμερα, με τις δικές μας εμπειρίες, τους πλείστους αυτούς επιτρόπους και άλλους αξιωματούχους σίγουρα δεν μπορούμε να τους κατατάξουμε στην κατηγορία των αρίστων.
Ο νέος αυτός νόμος προνοεί ότι, σε περίπτωση μη ανταπόκρισης του δημοσίου, η σχετική υπηρεσία θα είναι δυνατόν να κληθεί να πληρώσει πρόστιμο (το οποίο βέβαια θα πληρώσουμε όλοι εμείς οι φορολογούμενοι) μέχρι €5.000 και ο άμεσα υπεύθυνος θα κινδυνεύει ακόμη και με ποινή φυλάκισης έως ενός έτους.
Οι δικές μας εμπειρίες, που αφορούν την ανυπαρξία πληροφόρησης, είναι τουλάχιστον τραγικές. Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα, με αποτέλεσμα να ανθούν η παρανομία και η προκλητική αδιαφορία, τόσο των επιτρόπων Διοικήσεως και Ασφαλιστικών Εταιρειών, όσο και του γενικού ελεγκτή και άλλων, στη δημόσια/ημιδημόσια υπηρεσία.
Εκτός από την περίπτωση του Δήμου Παραλιμνίου (με το γνωστό κιόσκι που έγινε παράνομα grill bar), έχουμε τώρα και έναν συγκεκριμένο έπαρχο, από τον οποίο αναμένουμε απαντήσεις/διεκπεραιώσεις για την έκδοση τίτλων ενός έργου υπό τη δική μας διαχείριση. Βάσει προηγούμενων μας εμπειριών, διατηρούμε (εδώ και 2 χρόνια) καθημερινά ημερολόγιο, σε ποιον αποταθήκαμε, τι μας απάντησε, κλπ. Η όλη αδιαφορία είναι σοκαριστική, ενώ ο αρχιτέκτονας μας, μας συμβουλεύει να μην αντιδράσουμε «διότι θα μας “κατζιωθεί” η διοίκηση και θα βάλει τον φάκελό μας «από κάτω» και ο Θεός ξέρει τι θα σοφιστούν για περαιτέρω καθυστέρηση κλπ». Δηλαδή (και ίσως έχει δίκαιο) «μην τολμήσεις να διαμαρτυρηθείς»… Τι ωραία δημοκρατία!
Σε άλλη περίπτωση, μετά από δική μας διαμαρτυρία, το Υπουργικό Συμβούλιο έγραψε στο Κτηματολόγιο για τη σχετική πληροφόρηση που ζητήσαμε, αλλά αυτό δεν ανταποκρίθηκε, ούτε καν μετά από υπενθυμητική επιστολή του Υπουργικού Συμβουλίου. Άρα τι κάνουμε;
Σε άλλη περίπτωση, που αφορούσε ενδεχόμενη απάτη (έκδοση επιταγής χωρίς αντίκρισμα), απευθυνθήκαμε στη Γενική Εισαγγελία, η οποία και έγραψε δύο φορές στην Αστυνομία για την καταγγελία μας, αλλά η Αστυνομία δεν ανταποκρίθηκε. Στο τέλος, η Εισαγγελία μάς πληροφόρησε ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο και μας ζήτησε να ξανα-απευθυνθούμε στην Αστυνομία (η οποία και πάλι δεν ανταποκρίθηκε, μετά από περίοδο αναμονής ενός έτους).
Εκείνο το οποίο ο νέος νόμος δεν αναφέρει (ανκαι έπρεπε) είναι ότι ο υπεύθυνος για τη μη ανταπόκριση σε αίτημα πληροφόρησης πρέπει να υποδεικνύεται από τη διοίκηση/διεύθυνση, ώστε ο υπεύθυνος να φέρει προσωπική ευθύνη και όχι γενικά και αόριστα η υπηρεσία. Αναφέραμε σε προηγούμενα μας άρθρα την περίπτωση καθυστέρησης της παραλαβής επιστολής στη Θεσσαλονίκη και κατόπιν έρευνας αποφασίστηκε από το τοπικό δικαστήριο ότι ένας συγκεκριμένος ταχυδρόμος έφερε την ευθύνη (κράτησε/ξέχασε τις επιστολές στο σπίτι του!), με αποτέλεσμα το δικαστήριο να του καταλογίσει ευθύνη και να του επιβάλει πρόστιμο €500 για την καθυστέρηση. Θυμηθείτε τη δική μας υπόθεση με την ολιγωρία που επιδείχθηκε στην ενημέρωση της Νομικής Υπηρεσίας για το χαλλούμι από κάποιους υπαλλήλους στο Υπουργείο Εμπορίου. Δεν μάθαμε τι έγινε με τους συγκεκριμένους λειτουργούς που δεν διαχειρίστηκαν σωστά την υπόθεση. Ίσως και να πήραν προαγωγή!
Τι συμβαίνει λοιπόν; Ποιος καλύπτει ποιον και τι κρύβεται πίσω από τις αναπάντητες ερωτήσεις; Εύλογα λοιπόν οι πολίτες αυτής της Δημοκρατίας διερωτώνται για την ύπαρξη διαφθοράς (τώρα είναι της μόδας η χρήση της λέξης αυτής). Και όμως, χρειάστηκε ένα δημοσιογραφικό κανάλι (Al Jazeera) να ανατρέψει τα πάντα και να φέρει στην επιφάνεια πολλά προβλήματα.
Κατ’ εμάς μία είναι η λύση: Η προώθηση ερευνητών δημοσιογράφων, που θα μπορούν να αναλάβουν, ανεπηρέαστοι από τα πολιτικά κόμματα και καναλάρχες, ανεξάρτητες έρευνες. Προτείναμε μάλιστα και επιχορήγηση (€100.000) για 2-3 τέτοιους ανεξάρτητους δημοσιογράφους τον χρόνο. Κάτι σαν ένα κυπριακό Pulitzer Prizer. Η επιχορήγηση πρέπει να δίνεται κατόπιν έρευνας και απόφασης του Πανεπιστημίου Κύπρου. Μας πληροφόρησε, λοιπόν, ένα πολιτικό κόμμα ότι ανέθεσε σε ένα αξιόλογο στέλεχός του την ευθύνη να επικοινωνεί με πολίτες που επιθυμούν να του υποβάλουν παράπονα για έρευνα. Ομολογουμένως μάς κίνησε την περιέργεια και ετοιμαστήκαμε να καταθέσουμε τις δικές μας καταγγελίες. Ο δικηγόρος μας, όμως, απόρησε: «Τι θα κάνετε, θα καταγγείλετε τον Χ Δήμαρχο, ο οποίος εξελέγη με τις ψήφους του κόμματος αυτού;». Νούσιμη συμβουλή και έτσι το αφήσαμε το θέμα…
Υ.Γ. Αξιοπρόσκετο είναι το ότι ο νέος νόμος δίδει τρία χρόνια διορία πριν αξιοποιήσει ο πολίτης αυτή τη νέα νομοθεσία. Στο μεσοδιάστημα, «μπάτε σκύλλοι αλέστε»;
*F.R.I.C.S. – Αντώνης Λοίζου & Συνεργάτες ΕΠΕ – Εκτιμητές Ακινήτων & Διαχειριστές ΄Εργων Ανάπτυξης.
