Νίκος Αναστασιάδης: Νέες βολές εναντίον της Αρχής κατά της Διαφθοράς για το «Κράτος Μαφία» – Κατηγορίες για τραγικά λάθη και ευθυγράμμιση με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των λαϊκών δικαστηρίων

Για προσαρμογή της ετυμηγορίας της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς με εκείνη των λαϊκών δικαστηρίων και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, κάνει λόγο ο Νίκος Αναστασιάδης σε άρθρο που απέστειλε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατηγορεί επίσης τον Μακάριο Δρουσιώτη και τους «οπαδούς του μηδενισμού», όπως τους χαρακτηρίζει, ότι διαστρεβλώνουν την αλήθεια, την ώρα που η Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς απέρριψε στο σύνολο τους, τους ισχυρισμούς για διαφθορά από αθέμιτο πλουτισμό, οικειοποίηση χρημάτων ή περιουσιών ή των όποιων ζημιογόνων ενεργειών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο Νίκος Αναστασιάδης υπογραμμίζει ανάμεσα σε άλλα ότι «ύστερα από δύο και μισό χρόνια ερευνών, με κόστος 1,5 εκατομμυρίου ευρώ, με την ακρόαση 150 μαρτύρων, με κατάθεση τεκμηρίων από 41 νομικά και κυβερνητικά τμήματα, ο συνολικός αριθμός των οποίων ανέρχεται στα 793, οι συκοφαντικοί ισχυρισμοί του συγγραφέα που περιέχονται στο βιβλίο “Κράτος Μαφία” και αφορούν τη δήθεν κάρπωση του οποιουδήποτε οικονομικού οφέλους και/ή την όποια ιδιοτελή πράξη είτε προς όφελος του κ. Αναστασιάδη είτε εις βάρος του δημοσίου από τον τέως Πρόεδρο καταρρέουν και απορρίπτονται από την Αρχή, ως ανυπόστατοι και νομικά αστήρικτοι».

«Τα σημεία που καταρρίφθηκαν»

Ο τέως Πρόεδρος καταγράφει αναλυτικά τα σημεία τα οποία ο ίδιος υποστηρίζει ότι έχουν καταρριφθεί από την έρευνα της Ανεξάρτητης Αρχής.

Αναφορά γίνεται στο κεφάλαιο του βιβλίου για τον «νόμο Ριμπολόβλεφ», στο υποκεφάλαιο για «ποδηγέτηση της Δικαιοσύνης», στο υποκεφάλαιο για την σύλληψη της Ριμπολόβλεβα, στο υποκεφάλαιο «Ο ολιγάρχης ζητά εξηγήσεις», το «σχέδιο φαγώματος του Κώστα Κληρίδη», στην αγορά από τη σύζυγο του τέως Προέδρου οικοπέδου από την Αρχιεπισκοπή, στην οικειοποπιηση εισφοράς της Focus, σε πολιτογραφήσεις και ταξίδια, στον διορισμό του Βλαντιμίρ Στραλκόφσκι στην Τράπεζα Κύπρου, στην υφαρπαγή τεράστιας έκτασης τουρκοκυπριακής περιουσίας, στην εξαγορά της Τράπεζας Κύπρου μέσω Στραλκόφσκι για να ματετραπεί σε υποχείριο του Πούτιν, στην απόρριψη της πρώτης συμφωνίας του Eurogroup μετά από οδηγίες του Πούτιν και στην επιδίωξη για έλεγχο της Τράπεζας Κύπρου με σκοπό την προστασία Ρώσων πελατών.

Βολές κατά της Αρχής

Ο Νίκος Αναστασιάδης θεωρεί «λυπηρό, ατυχές, αν όχι απαράδεκτο, το γεγονός ότι οι λειτουργοί επιθεώρησης αλλά και τα πέντε μέλη της Αρχής Κατά της Διαφθοράς, υποκύπτοντας στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δημιούργησαν τα λαϊκά δικαστήρια και οι μηδενιστές, προχώρησαν σε ευρήματα που αποδίδουν στον τέως Πρόεδρο την πιθανή διάπραξη αδικημάτων στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων».

Παράλληλα, ο ίδιος παρατηρεί ότι η ανακοίνωση της Αρχής κατά της Διαφθοράς υστερεί κατά πολύ των προσδοκιών του. Αναφέρει μάλιστα πως «αντί να είναι προϊόν ενδελεχούς μελέτης τα ευρήματα των λειτουργών επιθεώρησης και να αποτελεί πόρισμα της Αρχής Κατά της Διαφθοράς, η ανακοίνωση περιορίζεται σε παραπομπές στα ευρήματα των λειτουργών, που […] είναι προϊόν ασυγγνώστου αμέλειας». Στο κείμενο του αναφέρεται επίσης σε τραγικά λάθη των Λειτουργών Επιθεώρησης που οδήγησαν σε λανθασμένα συμπεράσματα για ενδεχόμενη διάπραξη ποινικών αδικημάτων.

Ασκεί επίσης κριτική στην Αρχή κατά της Διαφθοράς γιατί, όπως λέει, δεν έκανε ρητή αναφορά κατά κεφάλαιο όσων των ισχυρισμών του συγγραφέα δεν έχουν αποδειχθεί στο βαθμό που απαιτείται και συνεπώς είναι «είτε προϊόν μυθοπλασίας ή συκοφαντικές αναφορές». Επίσης, τους επικρίνει ότι δεν σχολίασαν την αξιοπιστία του συγγραφέα, κάτι που, κατ’ εκείνον, όφειλαν να πράξουν. Ακόμα, θίγει το γεγονός ότι η Αρχή δεν προχώρησε σε έρευνα κατά του Μακάριου Δρουσιώτη για το αν υπήρξε διάπραξη των αδικημάτων που προνοεί το άρθρο 22 του Περί Σύστασης της Αρχής Κατά της Διαφθοράς Νόμου.

Επισημαίνει επίσης ότι «οι επτά εισηγήσεις των Λειτουργών Επιθεώρησης για πιθανή διάπραξη αδικημάτων εκ μέρους του τέως Προέδρου, που βασίζονται στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, οφείλονται είτε σε εσφαλμένη χρονικά σύζευξη γεγονότων, είτε σε νομικά αβάσιμα συμπεράσματα, είτε και στην αμφιβόλου αξιόπιστη μαρτυρία του συγγραφέα».

Επαναλαμβάνει επίσης τον ισχυρισμό του ότι οι Λειτουργοί Επιθεώρησης «παρέλειψαν να θέσουν ενώπιον του τέως Προέδρου ή να του δώσουν το δικαίωμα να ακουστεί για όλα όσα τους οδήγησαν στα συμπεράσματα και στις επτά εισηγήσεις για πιθανή διάπραξη αδικημάτων».

Τονίζει πάντως, πως δεν αποδίδει «κακή πίστη» είτε στους λειτουργούς επιθεώρησης είτε στον πρόεδρο και τα μέλη της Αρχής. «Αυτό που τους καταλογίζω είναι την έλλειψη ισχυρής βούλησης να αντισταθούν στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι λαϊκοί δικαστές, οι μυθοπλάστες και οι δολοφόνοι χαρακτήρων», σημειώνει.