Ερμηνεύτρια, περφόρμερ και θεατρική δημιουργός, η Μάρθα Φριντζήλα υπενθυμίζει πως ακόμα και σε δύσκολους καιρούς, η ανθρώπινη σύνδεση παραμένει η μεγαλύτερη δύναμή μας.

–Πώς θα χαρακτηρίζατε τον κόσμο που έχετε χτίσει με τους συνεργάτες σας στην παράσταση που θα δούμε στη Λεμεσό; Με τους συνεργάτες μου προσπαθούμε να χτίσουμε ένα ανάχωμα απέναντι στο ποτάμι της αδιαφορίας που πολεμά να μας πνίξει. Θέλουμε το κοινό μας φεύγοντας από τη συναυλία να πάρει μαζί του κουράγιο και δύναμη, να νιώσει πως όλοι είμαστε αδέρφια και δεν είναι μόνος στον κόσμο. Αν δεν το καταφέρουμε αυτό, ας έχει τουλάχιστον ακούσει όμορφα τραγούδια, καλοδουλεμένα και σερβιρισμένα με πολλή αγάπη, κι ας έχει έστω σε κάποιον βαθμό παρηγορηθεί.

–Υπάρχουν νέες ιστορίες που θα θέλατε να μοιραστείτε με το κοινό; Ερωτικές ιστορίες ανεκπλήρωτων ερώτων, καλοκαιριάτικων χωρισμών, αποτυχημένων επαναστάσεων και εξαιρετικά επιτυχημένων λάθος αποφάσεων. Πολλές νέες ιστορίες, αλλά και παλιές ιδωμένες με νέα μάτια.
–Στις παραστάσεις σας υπάρχει πάντα μια διάθεση κοινότητας, σαν να είστε μια μεγάλη παρέα. Πώς χτίζεται αυτή η οικειότητα με κοινό; Νομίζω με την ειλικρίνεια και την επένδυση στην στιγμή. Δεν νιώθουμε πως έχουμε να αποδείξουμε κάτι, θέλουμε να προσφέρουμε όμορφες κι αληθινές στιγμές που θα γίνουν μια ανάμνηση άξια να την θυμούνται.

–Έχετε πει ότι το τραγούδι είναι «μάσκα και όπλο μαζί». Σήμερα, σε μια εποχή διαρκούς έκθεσης, νιώθετε ότι το τραγούδι εξακολουθεί να προστατεύει ή περισσότερο να αποκαλύπτει; Το τραγούδι έχω την αίσθηση πως είναι μια μάσκα που αντί να καλύπτει, αποκαλύπτει. Δεν μπορείς να κρυφτείς. Ακόμα κι αυτό που λέτε «έκθεση» δεν θεωρώ πως είναι πραγματική έκθεση. Όταν τραγουδάς είσαι διάφανος, δεν μπορείς να καμωθείς πως είσαι κάτι άλλο από αυτό που στ’ αλήθεια είσαι. Η προστασία αφορά το κοινό. Αυτό πρέπει να νιώθει ασφάλεια και προστασία. Κι αυτός είναι ο ρόλος του καλλιτέχνη. Να του πει «μη φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ για σένα, όλα θα πάνε καλά».

–Η θεατρικότητα στις εμφανίσεις σας μοιάζει να προκύπτει οργανικά. Θεωρείτε ότι κάθε τραγούδι κρύβει έναν ρόλο; Προκύπτει οργανικά, πράγματι. Σίγουρα η ενασχόλησή μου με το θέατρο παίζει ρόλο. Τα τραγούδια τα αντιμετωπίζω σαν μικρά μονόπρακτα που μπορεί να έχουν πάνω από έναν ρόλους και πρέπει να τους υπηρετήσω όλους με την ψυχή και την διάνοιά μου, να πω την ιστορία τους και να τιμήσω την ίδια στιγμή τον στιχουργό και τον συνθέτη χωρίς όμως να χάνω την επαφή με τον κόσμο και με το μέσα μου. Δεν είναι εύκολη υπόθεση.

–Τι σας συγκινεί περισσότερο σήμερα: η τεχνική αρτιότητα ή η ανθρώπινη ατέλεια; Με συγκινεί πολύ όταν σε ένα άρτιο τεχνικά καλλιτεχνικό έργο διακρίνω ρωγμές. Μου αρέσει όταν οι καλλιτέχνες δεν φοβούνται να φανούν ευάλωτοι και τρυφεροί.

–Η τέχνη υπήρξε για εσάς «ψυχοθεραπεία». Πιστεύετε ότι εξακολουθεί να λειτουργεί έτσι; Όσο τίποτε άλλο. Όχι πως η ψυχοθεραπεία δεν με έχει βοηθήσει, αλλά είναι άλλης ποιότητας και καλύπτει άλλες ανάγκες. Η μουσική, το τραγούδι, το θέατρο, η κεραμική και η ζωγραφική είναι τα οχήματά μου, τα όπλα μου για να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες της ζωής χωρίς να χάνω την όρεξή μου και το χιούμορ μου.

–Πότε καταλαβαίνετε ότι μια ερμηνεία έχει πραγματικά αγγίξει το κοινό; Το βλέπεις στον τρόπο που σε κοιτούν, στον τρόπο που θα χειροκροτήσουν αν θα το κάνουν τυπικά ή με θέρμη. Καμιά φορά το εκδηλώνουν και φραστικά, θυμάμαι σε μια συναυλία που μόλις τελείωσε ένα συγκινητικό τραγούδι ακούστηκε μια φωνή να λέει: α, ρε Μάρθα τι μας έκανες πάλι! Αλλά και στο πώς θα λικνιστούν το βλέπεις, πώς θα αγκαλιάσουν το κορίτσι τους ή το αγόρι τους την ώρα που τραγουδάς. Μου αρέσει όταν ενώ τραγουδώ βλέπω ένα κεφαλάκι να γέρνει σε κάποιον ώμο.

–Σήμερα όλοι μιλάνε για «αυθεντικότητα». Είναι εύκολο να τη βρούμε; Μπορούμε να το προσπαθούμε και να το έχουμε στον νου μας. Δεν ξέρω αν είναι εύκολο ή δύσκολο. Υπάρχει πάντως.

–Ποια σκέψη περιτριγυρίζει στο μυαλό σας τώρα τελευταία; Πολλές σκέψεις κι αγωνίες με περιτριγυρίζουν: Πώς θα στρέψουμε τον φακό της ύπαρξής μας στον άνθρωπο και θα πάψουμε να νοιαζόμαστε και να θυσιαζόμαστε για το χρήμα, πώς θα βρεθεί το Ισραήλ αντιμέτωπο με τα εγκλήματά του και θα λογοδοτήσει επιτέλους, πώς θα ζητήσουμε συγνώμη από τα παιδιά μας για τον κόσμο που δημιουργήσαμε και τους παραδίδουμε, πώς θα σταματήσουμε το ποτάμι της αδιαφορίας που πολεμά να μας πνίξει, πώς θα ξυπνήσουμε από τον λήθαργο, πότε θα πάρουμε την δύναμή μας στα σοβαρά για να αλλάξουμε αυτήν τη βαρβαρότητα που ζούμε.

  • ΙΝFO: Η Μάρθα Φριντζήλα, με τους The Kubara Project και τους Kalogeraki Bros, εμφανίζονται στις 8 Ιουλίου στο 21ο Cyprus Rialto World Music Festival στη Λεμεσό. Πληροφορίες 77777745.

Ελεύθερα, 05.07.2026