Αναθέματα

***To παρατεινόμενο αδιέξοδο στο Κυπριακό, παρά την απόσταση που διανύθηκε, σκόρπισε χαμόγελα ανακούφισης ένθεν και ένθεν της γραμμής Αττίλα. Κάποιοι πιστεύουν ότι η δική μας πλευρά σύρεται σε μια λύση μη βιώσιμη, μη λειτουργική, που θα οδηγήσει σε μικρότερη και λιγότερη Κυπριακή Δημοκρατία. Και άλλοι πιστεύουν πως στη φαρέτρα τους προστέθηκε ένα όπλο κατά του Νίκου Αναστασιάδη, τον οποίο στηλιτεύουν πως δεν θέλει και δεν κάνει ό,τι μπορεί για να ξεπεράσει τους ενδοιασμούς της τουρκικής πλευράς για να επιτευχθεί πρόοδος. Βεβαίως από το κάδρο δεν απουσιάζουν οι προεδρικές εκλογές του 2023… ένα στοίχημα που έχει πολλούς διεκδικητές οι οποίοι ξεκινούν από εντελώς διαφορετικές αφετηρίες αλλά τους ενώνει ένα στοιχείο: να φύγει ο Αναστασιάδης από την Προεδρία… Τα δεδομένα δεν διαφέρουν και πολύ στις υπό κατοχή περιοχές. Η αναμέτρηση του προσεχούς Απριλίου για τον νέο ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας μετρά και στα όσα γίνονται και θα γίνουν σε ό,τι αφορά το Κυπριακό. Ο Μουσταφά Ακιντζί δεν μπορεί να θεωρείται ξοφλημένος. Ο εκλεκτός της Άγκυρας Κουντρέτ Οζερσάι, παρά τα ρεσιτάλ που δίνει σε συνεχή βάση, δεν κατάφερε να πλασαριστεί ως ο βασικός αντίπαλος του Τουρκοκύπριου ηγέτη, ο οποίος φαίνεται να έχει να ανταγωνιστεί ανθυποψήφιο από τον χώρο από τον οποίο και ο ίδιος αντλεί ψήφους, το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα.

***Το παράδοξο στα καθ’ ημάς είναι ότι οι πολιτικοί που έσπευσαν να ανοίξουν πρόωρα την προεδρολογία, ευθύς αμέσως μετά τις προεδρικές εκλογές και την επανεκλογή Αναστασιάδη, είναι όσοι παρουσιάζονται θιασώτες της λύσης. Είναι εκείνοι που επικρίνουν σε καθημερινή βάση τον Πρόεδρο ότι ακροβατεί μεταξύ λύσης δύο κρατών και απορριπτισμού. Είναι εκείνοι που τον στηλιτεύουν ότι έχει υιοθετήσει τη νέα στρατηγική του Νικόλα Παπαδόπουλου. Ναι, του Νικόλα Παπαδόπουλου με τον οποίο έχουν συναντήσεις για να συγκροτήσουν ένα ισχυρό αντιπολιτευτικό μέτωπο, αρχής γενομένης από τη Βουλή και γιατί όχι με ορίζοντα τις επόμενες προεδρικές εκλογές. Αναλόγως βεβαίως του αποτελέσματος που θα βγει από τις κάλπες των βουλευτικών εκλογών, που προηγούνται των προεδρικών, και ποία δύναμη θα έχει τον ρυθμιστικό ρόλο για τα πάρα κάτω…

 

***Προφανώς προσπερνούν, γιατί αυτό βολεύει όλους, ότι αυτές οι πολιτικές συμπεριφορές ενισχύουν την απαξίωση της πολιτικής και όσων την υπηρετούν. Συντηρούν την αναξιοπιστία από την οποία όλο το πολιτικό προσωπικό, ανεξαρτήτως χρωμάτων, ιδεολογικών και πολιτικών γραμμών, υποφέρει σε διαφορετικές διαβαθμίσεις. Όταν προεδρολογείς από την επομένη των προεδρικών εκλογών παραπέμπεις, ηθελημένα ή άθελα, σε αδυναμία εξεύρεσης λύσης του Κυπριακού μέχρι το 2023. Όταν τα βάζεις συχνά-πυκνά προσωπικά και με πάθος με τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Χριστοδουλίδη –έναν πολιτικό που έχει απήχηση στην κοινή γνώμη– γιατί τον βλέπεις εν δυνάμει προεδρικό υποψήφιο και υπογείως τον κακίζεις ότι… παρασύρει τον Αναστασιάδη σε απορριπτικά μονοπάτια, αλλά συναγελάζεσαι με τον κατ’ εξοχήν εκπρόσωπο αυτού που εσύ ονομάζεις «απορριπτικό μέτωπο», το αποτέλεσμα ποιο είναι; Η απαξίωση! Η αδιαφορία! Εκτός κι εάν αρκεί η ικανοποίηση του σκληρού πυρήνα του κομματικού εκλογικού σώματος που ούτως ή άλλως είναι εκεί και στηρίζει και υπηρετεί το κόμμα… 

***Η απουσία εμπιστοσύνης είναι στοιχείο βασικό για την εξεύρεση και τη διατήρηση λύσης βιώσιμης στο Κυπριακό. Η απουσία εμπιστοσύνης είναι διάχυτη στο κομματικό σκηνικό. Ο ένας ηγέτης δεν εμπιστεύεται τον άλλο στα μικρά, πόσο μάλλον στα μεγάλα… Πώς θέλουν να τους εμπιστευθεί ο απλός κόσμος από τα καθημερινά μέχρι και το Κυπριακό; Μάλλον πρέπει να αναθεωρήσουν πολλά και να κάνουν restart αν θέλουν να έχουν απήχηση…