Με αφορμή τις βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο και τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που αναμετρήθηκαν σε αυτές, προσπαθήσαμε να αναλύσουμε με συμπατριώτες που ζουν και εργάζονται στην Αμερική, τα «εθνικά» αυτά κεφάλια και …κεφάλαια, διότι κάποια στιγμή θα θελήσουν να αναλάβουν τα ηνία της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στην περίπτωση αυτή, αρμόζει η φράση “πιάσε τον ένα, φάκκα τον άλλον” (για τους Έλληνες αδελφούς που μας διαβάζουν, η φράση αφορά τους ανίκανους ή αν θέλετε τους άχρηστους και τους διεφθαρμένους, χωρίς να υπονοώ οτιδήποτε για τους πολιτικούς μας).

Από την ομάδα των αρχηγών, επιπλέει ο Στέφανος Στεφάνου, ηγέτης της κομμουνιστικής Αριστεράς, ο οποίος τις πλείστες φορές διατηρεί τη σοβαρότητά του. Αναγκάζεται για αντιπολιτευτικούς και μόνο λόγους να ασκεί μία κατεδαφιστική αντιπολίτευση διότι πρόκειται για ένα ρόλο που πρέπει να παίξει, έστω αν μερικές φορές καταλήγει σε φαρσοκωμωδία.

Άντε να δεχθώ ότι διασώζεται και η Αννίτα Δημητρίου του Δημοκρατικού Συναγερμού, η οποία όμως, -όπως και να το κάνουμε- μπορεί ακόμη να δοκιμαστεί. Ας μην υπερβάλλουν τα κραυγαλέα πρωτοσέλιδα. Δεν είναι έτοιμη για να ηγηθεί ενός κράτους. Αν δε συγκριθεί με τον νυν Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας,  έχουμε να πούμε ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης παίζει με απίστευτη άνεση σε διεθνές επίπεδο -έχω τονίσει ξανά τούτη την πραγματικότητα- και γνωρίζει όσα πρέπει για να μπορέσει να σταθεί ισότιμα με άλλους ξένους ηγέτες.

Είναι άριστος στα θέματα εξωτερικής και όχι μόνο, και αν μάθει να παίζει στα δάκτυλα τα εσωτερικά θέματα, όπως τα εξωτερικά, θα είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους ηγέτες. Απέναντι σε αυτό το πακέτο τα πράγματα είναι δύσκολα για την ηγέτιδα του Συναγερμού. Εκτός των άλλων, είναι εκτεθειμένη με την επιμονή της στην κακή λύση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας παρά τις εξάρσεις «εθνικοφροσύνης» που είδαμε στις πρόσφατες εκλογές. Ύψωσε την ελληνική σημαία και τη διατήρησε ψηλά στη διάρκεια των εκλογών και μετά την παράτησε… Θα μου πείτε -και θα έχετε δίκιο- ότι και ο κ. Χριστοδουλίδης είναι διζωνικός, αφού επιμένει και ο ίδιος σε αυτή τη φιλοτουρκική διευθέτηση. Ναι, δεν θα διαφωνήσω. Αλλά προσπαθεί τουλάχιστον να πετύχει σημαντικές αλλαγές διότι ως έχει η Διζωνική είναι ταφόπετρα για τους Έλληνες που ζουν για πολλούς αιώνες στο νησί. Με σοβαρές προσθήκες μπορεί να μετατραπεί σε υποφερτή λύση, άσχετα τι υποστηρίζουν τα «ορφανά» του σχεδίου Ανάν, που επιμένουν στην αλλαγή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος. Για ποιο λόγο όμως αυτομαστιγώνονται αυτοί, που μαζεύτηκαν όλοι στο περίεργο Βολτ; Μόνο την Τουρκία και τους Εγγλέζους ικανοποιεί το φιλοτουρκικό κείμενο του πρώην Γ.Γ. του ΟΗΕ… Έτσι δεν είναι;

Η κ. Δημητρίου -εκτός όλων των άλλων- έχει πολύ κακούς και αποτυχημένους συμβούλους και μάλιστα εξωκομματικούς και εξωθεσμικούς, οι οποίοι την εκθέτουν. Πρέπει κάποιος να την προστατεύσει. Όταν της λένε πως θα είναι η αυριανή Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τής κάνουν καλό νομίζουν;

Δεν επιχειρώ καμία αναφορά στους υπόλοιπους πολιτικούς ογκόλιθους, όπως ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης -ήταν η μεγάλη απογοήτευση- ο Χρίστος Χρίστου, ο πάλαι ποτέ φρουρός του χρυσαυγίτη Μιχαλολιάκου, ο Φειδίας Παναγιώτου και τους λοιπούς εκπροσώπους του λαού.

Ο Στέφανος Στεφάνου, που θα μπορούσε να είναι μία εναλλακτική απέναντι στον κ. Χριστοδουλίδη, παραμένει δογματικά σε ένα «όραμα» -πρόκειται για ουτοπία- που δεν «βλαστά» στις Δημοκρατίες: Στον σταλινικό κομμουνισμό…

Η σύγκριση γίνεται παρωχημένη ειδικά μετά τις επιτυχίες της κυπριακής διπλωματίας, που αφορούν τις λεγόμενες «τουρκικές» χώρες στην Ασία. Ο υπουργός Εξωτερικών Κωνσταντίνος Κόμπος και οι συνεργάτες του οργάνωσαν τις επισκέψεις τις δικές του και του Προέδρου με αριστοτεχνικό τρόπο. Πέτυχαν 100%.

Πρέπει να ομολογήσω ότι όταν πληροφορήθηκα τους σχεδιασμούς αναρωτήθηκα αν είναι πιο υψηλοί από το μπόι μας, με δεδομένη τη σχέση που έχουν με την Τουρκία αυτές οι χώρες. Το αποτέλεσμα με διέψευσε και το παραδέχομαι δημόσια. Άντε τώρα να περιμένει κανείς από τους άλλους -τους κομματάρχες εννοώ- να εκπονήσουν παρόμοιο σχέδιο και να το υλοποιήσουν. Αφού οι δυνατότητες τους δεν φτάνουν ούτε έξω από τη Λευκωσία… Θα πάνε στο Καζακστάν;

Είναι το είδος των πολιτικών που στο εξωτερικό τους χαρακτηρίζουν «τοπικούς» (local). Μέχρι εκεί φτάνουν οι δυνατότητες τους.

Φυσικά θα βρεθούν οι κόλακες που θα υποστηρίξουν ότι επιλέγω τον σημερινό Πρόεδρο και τον προωθώ ενώ οι προεδρικές εκλογές είναι μακριά. Καθόλου, καταγράφω μία πραγματικότητα. Άλλωστε εσχάτως ο κ. Χριστοδουλίδης με εκνευρίζει αφάνταστα. Μπορεί και πρέπει να βοηθήσει τους πολίτες, και δεν το κάνει όπως οφείλει.

Περισσότερο με θυμώνει το θέμα της διαφθοράς. Δεν γίνεται να μένουν ατιμώρητοι αυτοί που τρώνε τις σάρκες του κράτους, που δεν πληρώνουν καν φόρους διότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις φρόντισαν να έχουν μόνο οι πλούσιοι ευεργετήματα. Δεν επιτρέπεται να βλέπουμε τους φτωχούς ανθρώπους να χάνουν τα σπίτια τους διότι οι τραπεζίτες γίνονται τιμητές αντί να τιμωρηθούν για τα λάθη τους που οδήγησαν την οικονομία στην καταστροφή. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να σταθεί δίπλα στους πολίτες. Αυτή είναι η υποχρέωση του… Είναι κάτι στο οποίο θα επιμένω και ας γίνομαι δυσάρεστος.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Μείναμε στο περίμενε. Η υπόθεση της «Σάντη», που έκανε άνω-κάτω την Κύπρο προεκλογικά, πάει να ξεχαστεί. Μα δεν θα τιμωρηθεί κανένας επιτέλους; Έχει δράκους το αφήγημα… Μία κυρία, αποφασίζει να γράψει ένα παραμύθι και να σπιλώσει πολίτες στην Ελλάδα και την Κύπρο. Υποτίθεται ότι πείθει ένα δικηγόρο της ευρύτερης οικογένειας Κληρίδη και δύο δημοσιογράφους. Κάποιοι μου λένε ότι ανάποδα έγιναν τα πράγματα… Ειλικρινά, δεν μπορώ να το πιστέψω. Αλλά, ο δικηγόρος και οι δημοσιογράφοι παίζουν το παιγνίδι της εν λόγω κυρίας και γίνεται ένας χαμός. Ένας Έλληνας υπουργός κατέληξε στο νοσοκομείο. Η «αμαρτωλή» κυπριακή αστυνομία παρουσίασε ένα πόρισμα. Τώρα περιμένουμε να δεήσουν οι εισαγγελείς και οι …Φαρισαίοι! Μα γι’ αυτό οι πολίτες στρέφονται στους «ψεκασμένους» και στους λαϊκιστές…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Ειλικρινά δεν θέλω να ασχοληθώ με το συνέδριο της ΠΣΕΚΑ στην Ουάσιγκτον, διότι το θέμα πονάει πολύ. Μία χούφτα άνθρωποι, κάθε Ιούνιο, σέρνουν τα βήματα τους στην Ουάσιγκτον για να πράξουν το εθνικό καθήκον… Ότι και να κάνουν το γεγονός της τουρκικής κατοχής δεν αλλάζει. Όχι διότι δεν πείθουν. Αλλά επειδή η Αμερική δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες της για την τραγωδία του 1974. Από την άλλη, ξεθώριασε το σύνθημα, διότι εμείς οι ίδιοι ξεχάσαμε το …«Δεν Ξεχνώ».Την κυπριακή κυβέρνηση αντιπροσώπευσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κωνσταντίνος Λετυμπιώτης και ο εξαιρετικός πρέσβης Ευάγγελος Σάββα. Όπως πάντα η παρουσία τους ήταν άψογη… Στις φωτογραφίες, που δημοσιεύτηκαν είδαμε και τον ευρωβουλευτή Γεάδη Γεάδη. Και μάλιστα σε στιγμιότυπα με Δημοκρατικούς βουλευτές. Καλώς… Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙΙ: Και ο Αβέρωφ Νεοφύτου τρώει σύκα και αυτοσαρκάζεται! Η Αννίτα στο κόμμα και στη Βουλή και ο Αβέρωφ στο Προεδρικό, λέει η συμφωνία… Πως όχι;