Η ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ είναι καθημερινή. Όλοι όσοι κυκλοφορούν στους δρόμους το βιώνουν. Κι αυτή η ταλαιπωρία είναι διαχρονική, παρά τα όποια μέτρα υιοθετούνται από το κράτος. Άλλωστε εκείνο που έχει σημασία δεν είναι να λαμβάνονται μέτρα, αλλά να αποδίδουν.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ, βέβαια, μέτρα, που υιοθετούνται και εφαρμόζονται, που αντί να αντιμετωπίζουν την κυκλοφοριακή γάγγραινα, επιδεινώνουν την κατάσταση. ‘Όπως είναι, για παράδειγμα, τα πασαλάκια που τοποθετήθηκαν σε δρόμους στη Λεμεσό. Η αντίδραση των πολιτών, κυρίως σε αυτά που τοποθετήθηκαν στην οδό Θέκλας Λυσιώτη , στην Αγία Ζώνη, και αφαιρέθηκαν, δείχνει πως κάθε μέτρο πρέπει να περνά μέσα από ενδελεχή μελέτη και αξιολόγηση όλων των παραμέτρων. Προφανώς και δεν μπορεί ένα μοντέλο να εφαρμόζεται παντού και για όλες τις περιπτώσεις. Κάθε περίπτωση έχει προφανώς τις ιδιαιτερότητες της.
ΟΠΩΣ αναφέρθηκε, το ΣΒΑΚ (Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας) Λεμεσού, ο σχεδιασμός του οποίου διήρκεσε από το 2017 έως το 2019, έχει θέσει ως στόχο τη ριζική αναδιανομή του δημόσιου χώρου προς όφελος των εναλλακτικών μορφών διακίνησης και στη μείωση της εξάρτησης από το ιδιωτικό όχημα. Περιλαμβάνει τη δημιουργία λεωφορειολωρίδων, ποδηλατοδρόμων και την εκτενή αναβάθμιση των υποδομών για πεζούς και άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ).
ΟΛΑ αυτά θεωρούνται σημαντικά καθώς, εάν σωστά υλοποιηθούν ,μπορούν και πρέπει να δώσουν ανάσες στους οδηγούς, σε όσους διακινούνται στους δρόμους. Αλλά από το σχεδιασμό στην πράξη προφανώς και υπάρχει απόσταση.
ΜΠΟΡΕΙ να φταίει και η νοοτροπία των οδηγών, ενδεχομένως και το οδικό δίκτυο. Το θέμα είναι να βρεθούν λύσεις. Και οι λύσεις δεν θα πρέπει να είναι προσωρινές και χωρίς να στηρίζονται σε μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς. Τα έργα του σήμερα, θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη και τα δεδομένα, που θα υπάρχουν σε τριάντα συν χρόνια.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ, το κυκλοφοριακό κομφούζιο στις πόλεις έχει καταστεί συνήθειο. Εκνευρίζει, ενοχλεί, προκαλεί προβλήματα, πλην όμως, οι πολίτες θεωρούν πλέον ότι τίποτε δεν αλλάζει. Και αισθάνονται τούτο επειδή, μέσα από τα χρόνια, διαπιστώνουν πως οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτή τη γάγγραινα.
ΔΕΝ υπάρχει πρόβλημα, που δεν επιλύεται. Διέξοδοι υπάρχουν. Λαμβάνοντας υπόψη και τα όσα εφαρμόζονται και σε άλλες χώρες, σε συνδυασμό πάντα με τα τοπικά δεδομένα και τις δικές μας ιδιαιτερότητες. Οι πολίτες βρίσκονται καθημερινά στην πρίζα και απαιτούν λύσεις, εδώ και τώρα.
