ΣΤΗΝ Κύπρο καταγράφονται πέραν των 3.000 υποθέσεων ενδοιοικογενειακής βίας τον χρόνο. Αριθμός υπερβολικά μεγάλος, ο οποίος προδήλως προκαλεί έντονη ανησυχία. Τα στοιχεία αυτά, τα έχει αναφέρει η Επιστημονική Διευθύντρια του ΣΠΑΒΟ, Άνδρη Ανδρονίκου, σημειώνοντας ότι το 2025 καταγράφηκαν 110 κλήσεις για ενδοοικογενειακή βία μέσω της γραμμής βοήθειας και 20 επιπλέον αιτήματα μέσω sms, livechat και κεντρικό email.
ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, σημειώνεται ότι η συμβουλευτική υπηρεσία υποστηρίζει επτά γυναίκες θύματα κάθε μήνα. Στους ίδιους αριθμούς αναφέρθηκε και η διευθύντρια των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, Μαρία Κυρατζιή.
ΤΟ θέμα της έμφυλης βίας είναι, όπως αποδεικνύεται, μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας. Και τούτο το έχουν επιβεβαιώσει όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς ενώπιον της επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών, η οποία συνεδρίασε προ ημερών, με αφορμή την απόπειρα γυναικοκτονίας που σημειώθηκε πριν από μια εβδομάδα στη Λεμεσό.
ΠΕΡΑΝ των πιο πάνω στοιχείων, τα όσα ανέφερε ο Αρχηγός της Αστυνομίας είναι, επίσης, αρκούντως ανησυχητικά. Από το 2021 μέχρι το 2026 καταγράφηκαν 18.409 καταγγελίες για βία στην οικογένεια και μόλις 3.674 συλλήψεις, 2.858 διατάγματα αποκλεισμού θυτών και 373 δικαστικά διατάγματα.
ΟΛΑ όσα ακούστηκαν, τα στοιχεία που παρουσιάσθηκαν ενώπιον της κοινοβουλευτικής επιτροπής, αναδεικνύουν ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι μεν διαχρονικό, ωστόσο, την τελευταία περίοδο, αυτές οι περιπτώσεις συζητούνται στη δημόσια σφαίρα. Κι αυτό γιατί γίνονται καταγγελίες. Αλλά και επειδή υπάρχουν πλέον μηχανισμοί στο κράτος και υπηρεσίες, που ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά. Μπορεί να εντοπίζονται αδυναμίες, αλλά μηχανισμοί υπάρχουν και σε αυτούς απευθύνονται τα θύματα.
ΣΙΓΟΥΡΑ χρειάζονται οι υπηρεσίες και η στήριξη να αναβαθμίζονται συνεχώς. Κι αυτό είναι ευθύνη του κράτους. Θα πρέπει οι υπηρεσίες να λειτουργούν αποτρεπτικά, για να μην θρηνούμε θύματα. Για να προστατευθούν τα θύματα. Πρέπει να αναφερθεί αυτό που ειπώθηκε στην κοινοβουλευτική επιτροπή και είναι σημαντικό. Η Κύπρος είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου το Δικαστήριο ζητά από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας να εξεύρει στέγη για τον δράστη, προτού εκδώσει το διάταγμα απομάκρυνσής του!
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ, όπως όλοι παραδέχονται, μια στρέβλωση. Όπως συναφώς έχει αναφερθεί, το γεγονός ότι η πολιτεία επωμίζεται την υποχρέωση να εξασφαλίσει στέγαση για τον θύτη λειτουργεί συχνά ως ανασταλτικός παράγοντας. Πέραν του γεγονότος ότι, επειδή δεν μπορεί να εξευρεθεί εναλλακτική στέγη, μπορεί θύμα και θύτης να παραμένουν κάτω από την ίδια στέγη! Πρέπει αυτό να επιλυθεί το συντομότερο.
