Έχουμε κουραστεί να επαναλαμβάνουμε διαρκώς ότι η καχυποψία γύρω από την πολιτική ζωή του τόπου έχει προσλάβει διαστάσεις γάγγραινας. Μια βόλτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι αρκετή για να διαπιστωθεί το μέγεθος του προβλήματος. Οι μόνοι οι οποίοι φαίνεται να το παραγνωρίζουν είναι οι έχοντες την εξουσία. Φροντίζουν με επαναλαμβανόμενες αποφάσεις να ρίχνουν νερό στο μύλο των καχύποπτων.
Τελευταία απόφαση, που εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο, είναι ο επαναδιορισμός του Ανδρέα Πασχαλίδη στην προεδρία της Ανεξάρτητης Αρχής Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας (ΑΑΔΙΠΑ) για τρίτη πενταετή θητεία, ήτοι μέχρι την 1η Ιουλίου 2031 (είχαν προηγηθεί οι διορισμοί 2016-2021 και 2021-2026).
Το πρόβλημα γεννάται εξαιτίας του γεγονότος ότι ο κ. Πασχαλίδης είναι παράλληλα και ο ποινικός ανακριτής στην υπόθεση του βίντεο-γκέιτ, στην οποία ελεγχόμενη είναι η κυβέρνηση, και αναμένεται να εκδώσει το πόρισμα του για το σκάνδαλο που είχε προκαλέσει σάλο.
Η απόφαση έδωσε την ευκαιρία σε κόμματα της αντιπολίτευσης να ασκήσουν έντονη κριτική, επικαλούμενα ότι ο επαναδιορισμός ρίχνει σκιές στην υπόθεση διερεύνησης του σκανδάλου. Από την πλευρά της η κυβέρνηση απέρριψε τον ισχυρισμό δια στόματος Λετυμπιώτη.
Συγκεκριμένα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ο Ανδρέας Πασχαλίδης ήταν ήδη πρόεδρος της ΑΑΔΙΠΑ όταν επιλέγηκε ως ανεξάρτητος ποινικός ανακριτής, και μάλιστα όχι από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η προσπάθεια, συνεπώς, να παρουσιαστεί σήμερα η ανανέωση της θητείας του ως δήθεν συναλλαγή στερείται σοβαρότητας και είναι προφανώς ετεροχρονισμένη και ανεδαφική».
Και πρόσθεσε: «Οι δύο ιδιότητες είναι θεσμικά διακριτές και η ανανέωση της θητείας του στην ΑΑΔΙΠΑ ούτε δημιουργεί σύγκρουση συμφέροντος ούτε επηρεάζει την ανεξαρτησία της έρευνας».
Ενδεχομένως, τα πράγματα να είναι όπως τα παρουσίασε ο Λετυμπιώτης. Ενδεχομένως, η απόφαση να αποτελεί απλώς μια συγκυρία. Πιθανώς, η νομική κατάρτιση, ο επαγγελματισμός και η ακεραιότητα του κ. Πασχαλίδη να μην μπορεί να αμφισβητηθούν.
Υπήρχε, όμως, τόση ανάγκη να ληφθεί τη δεδομένη στιγμή μια τέτοια απόφαση; Ακόμη και το γεγονός ότι επαναδιορίζεται κάποιος, όσο ικανός και ακέραιος και αν είναι, για τρίτη πενταετία, αποτελεί από μόνο του πρόκληση. Όταν δια νόμου αυτή η πολιτεία έχει αποφανθεί ότι ακόμη και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι υπεραρκετές δύο θητείες, είναι δυνατό για οποιοδήποτε άλλο αξίωμα να προκρίνεται τρίτη πενταετία;
Πριν και πάνω απ’ όλα, είναι δυνατό να μην βρέθηκε ένας στο στρατόπεδο της Κυβέρνησης, που να σκέφτηκε ότι ένας τέτοιος διορισμός τη δεδομένη στιγμή θα έριχνε σκιές σε μια υπόθεση με ελεγχόμενη την ίδια την κυβέρνηση; Τόσο δύσκολο είναι να βρισκόταν κάποιος άλλος στη θέση του Πασχαλίδη; Τόσο δύσκολο είναι πια να μην εκτρέφετε την καχυποψία;
Δεν είναι η πρώτη φορά, που οι έχοντες την εξουσία δείχνουν να αδιαφορούν για την γάγγραινα της καχυποψίας. Προηγήθηκε η περιβόητη υπόθεση «Σάντη». Οι πάντες της έλεγαν να διορίσει ξένους ποινικούς ανακριτές για να διασφαλιστεί η ακεραιότητα της έρευνας και να αποφευχθεί η καχυποψία.
Έκλεισαν όμως τα αφτιά. Δεν έχει σημασία αν το αποτέλεσμα της έρευνας της Αστυνομίας ήταν σωστό ή όχι. Σημασία έχει ότι η καχυποψία παρέμεινε και μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης δεν πίστεψε το τελικό πόρισμα.
Ακολούθησε το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς αναφορικά με την υπόθεση «Κράτος Μαφία». Διόρισαν στην ομάδα των ποινικών ανακριτών τον νομικό Χρίστο Μυλωνόπουλο. Όταν αποκαλύφθηκε ότι υπήρξε δικηγόρος ατόμου που σχετιζόταν με το σκάνδαλο Focus, πάσχιζαν τα στελέχη της κυβέρνησης να πείσουν ότι δεν υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα.
Ευτυχώς για τους κυβερνώντες, τους έσωσε ο ίδιος ο κ. Μυλωνόπουλος. Αποχώρησε οικειοθελώς, αδειάζοντας βεβαίως την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης, αλλά διέγραψε τις σκιές που πήγαν να σχηματισθούν.
Δυστυχώς, η καχυποψία είναι πλέον εδραιωμένη σε πολύ μεγάλη μερίδα της κοινωνίας. Δυστυχώς, είναι η αιτία να προκαλούνται φαινόμενα κλόουν στην πολιτική ως αντίδραση. Δυστυχώς, οι έχοντες την εξουσία συνεχίζουν να αγνοούν αυτό το τεράστιο πρόβλημα και όσα αλυσιδωτά προβλήματα προκαλεί.
Η ρήση «η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται», είναι αναγκαίο να καταστεί κυρίαρχο αξίωμα στην πολιτική ζωή του τόπου. Διαφορετικά το οικοδόμημα της θα συνεχίζει να σείεται συθέμελα. Επειδή η καχυποψία έχει μετατραπεί σε ισχυρό σεισμό πολλών Ρίχτερ. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται…
