Η αλήθεια είναι ότι βρισκόμαστε πάλι στον ίδιο παρονομαστή. Η ελπίδα να ήταν καταλυτική η επίσκεψη Γκουτέρες επέστρεψε κενή στη Νέα Υόρκη. Μάλλον, συντηρημένη για το μέλλον.

Αν θέλουμε φυσικά να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας μπορούμε να το δούμε και πιο αισιόδοξα. Να συνεχίσουμε να αναλύουμε τις λέξεις που είπε ο ΓΓ και να χαιρόμαστε, που πήρε έγκριση και από τις εγγυήτριες, δηλαδή την Τουρκία, για να συγκαλέσει πενταμερή κάποια στιγμή στο μέλλον. Ή, που συντήρησε στο τραπέζι το διαπραγματευτικό κεκτημένο. Ή, που είναι δεσμευμένος από τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Αλλά η ουσία είναι ότι από αυτή την επίσκεψη εμείς κερδίσαμε την αορίστου ημερομηνίας σύγκληση πενταμερούς η οποία θα έχει την προοπτική να οδηγήσει σε διαπραγματεύσεις. Και οι Τούρκοι κέρδισαν αυτό που ζητούσε ο Έρχιουρμαν: Να γίνει προετοιμασία με ΜΟΕ (όπου ΜΟΕ εννοεί το οδόφραγμα Μιας Μηλιάς), και να συμφωνηθεί η μεθοδολογία πριν την πενταμερή. Κέρδισαν ιδίως, αυτό που φρόντισε να τονίσει ο Έρχιουρμαν στην πρώτη του δήλωση: Το γεγονός ότι «συναντήθηκε, τόσο στον νότο με τον Χριστοδουλίδη, όσο και στον βορρά με εμένα και την αντιπροσωπεία μου» σημαίνει ότι «υπογραμμίστηκε εκ νέου η θέση των δύο ισότιμων ηγετών υπό την ομπρέλα των Ηνωμένων Εθνών».

Οι «δύο ισότιμοι ηγέτες», λοιπόν, είναι ευχαριστημένοι, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, αλλά για τίποτα που να δείχνει κάποια ταύτιση ή έστω κάποια συναντίληψη. Ειδικά όταν ακόμα και χθες, πριν καν προλάβει να αναχωρήσει από την Κύπρο ο Γκουτέρες, το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας -το υπουργείο του Φιντάν δηλαδή, με τον οποίο είχε επαφές η Ολγκίν για να πάρει έγκριση για τις ανακοινώσεις του ΓΓ- έσπευσε να ανακοινώσει «δεν υπάρχει ακόμη κοινό έδαφος για λύση», και γι΄ αυτό πρέπει «να δοθεί έμφαση στην πρόοδο σε συγκεκριμένους τομείς συνεργασίας». Διότι, «η πρόοδος σε ζητήματα συνεργασίας μπορεί να συμβάλει στην οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο κοινοτήτων». Και επαναλαμβάνει τα περί λύσης «μόνο με βάση τις πραγματικότητες στο νησί και στη βάση της κυριαρχικής ισότητας και του ίσου διεθνούς καθεστώτος των Τουρκοκυπρίων».

Αυτά, χτες, μόλις ο Γενικός Γραμματέας δήλωνε: «Έχω τη συναίνεση και των δύο πλευρών, καθώς και των εγγυητριών δυνάμεων, για να προχωρήσουμε σε συνάντηση 5+1, αλλά με την κατάλληλη προετοιμασία». Και την κατάλληλη προετοιμασία την τόνισε επανειλημμένα: «Είναι ουσιώδες να ενταθούν οι προσπάθειες για τον καθορισμό και την εφαρμογή μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τα οποία μπορούν να βελτιώσουν την καθημερινή ζωή όλων των Κυπρίων». Αυτή είναι η ουσία κι όλα τα άλλα τα παρουσιάζει ο καθένας όπως τον βολεύουν.

Να λέμε αλήθειες, όμως, για να ξέρουμε τι μας γίνεται. Τα ΜΟΕ που θα βελτιώσουν την καθημερινή ζωή όλων των Κυπρίων είναι αυτά που ζητά η τουρκική πλευρά (ακόμα και ο τοξικός Τατάρ τα ζητούσε) και τα οποία εστιάζονται στη συνεργασία μεταξύ δυο ισότιμων οντοτήτων (μην πω κρατιδίων πάλι) και μεταβάλλουν το κατοχικό καθεστώς της «τδβκ» σε έναν συνεργάσιμο γείτονα. Για να υπογραμμίζεται, όπως θα έλεγε κι ο Έρχιουρμαν, η θέση των δύο ισότιμων κρατικών υπηρεσιών, και μάλιστα υπό την ομπρέλα των Ηνωμένων Εθνών!

Αλλά εμείς είμαστε ευχαριστημένοι ακόμα και με την προοπτική μιας πενταμερούς διάσκεψης (παρά τίποτα!), έστω κι αν η ίδια ανακοίνωση έγινε και πριν ένα χρόνο όταν ήρθε η Ολγκίν να την προετοιμάσει.

Πόσο εύκολα ξεχνάμε, όμως, ότι το εφεύρημα των πενταμερών διασκέψεων ήταν τουρκικής προέλευσης. Το έθετε η Άγκυρα πάντα στον εκάστοτε Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και η ελληνοκυπριακή ηγεσία το απέρριπτε. Διότι ήταν ιδέα, που ήθελε να εξαφανίσει την Κυπριακή Δημοκρατία βάζοντας στο τραπέζι τις τρεις εγγυήτριες χώρες και τις δύο κοινότητες. Χωρίς την Κυπριακή Δημοκρατία.

Αντιδρούσε η ε/κ ηγεσία μέχρι το 2015 όταν άρχισε να την προωθεί ο Έσπεν Μπαρθ Άιντα. Τώρα, για να μην κλωτσούν οι Ε/κ τη λένε «5+1», δηλαδή το ίδιο σχήμα με άλλο όνομα. Σήμερα παρακαλούμε εμείς για την πενταμερή και κλωτσά η Τουρκία, που την επέβαλε. Τώρα για να δεχθεί την πενταμερή πρέπει να προηγηθεί το επόμενο που επιδιώκει: Να υπάρξει πρόοδος στη συνεργασία μεταξύ των δύο γειτονικών… οντοτήτων.

Άλλωστε, το είπε και ο Γκουτέρες: Οι Κύπριοι τους οποίους άκουσε «θέλουν ένα μέλλον στο οποίο αυτό το νησί δεν θα καθορίζεται από τη διαίρεση, αλλά από τη συνεργασία, τις ευκαιρίες και την ειρήνη». Κι ας μην έχουν ένα κανονικό κράτος;