Το ελεύθερο και ανυπότακτο πνεύμα της

Συζητήσαμε με τη 13χρονη μαθήτρια του Γυμνασίου Διανέλλου και Θεοδότου Λευκωσίας Αντρεάνα Βάτη τη συγκλονιστική επιστολή που έγραψε στον θείο της Νεόφυτο Παπαϊωάννου, πρόσφυγα από την Αμμόχωστο, με αφορμή την επέτειο της τουρκικής εισβολής. Παρών στη συνάντηση ήταν και ο 10χρονος αδελφός της Γιώργος.

Όπως αναφέρω και στο ρεπορτάζ, η έφηβη συγγραφέας του κειμένου διαβεβαιώνει τον θείο της, αλλά και κάθε εκτοπισμένο του 1974, ότι «θα έρθει η μέρα που θα περπατήσεις ξανά ελεύθερος, χωρίς στρατιώτες και φυλάκια στα πατρικά σου χώματα». Το γεγονός ότι η Αντρεάνα ανήκει στην τρίτη γενιά μετά την εισβολή-κατοχή, δεν έχει προσωπικά βιώματα και δεν έχει πάει ποτέ σε οποιαδήποτε κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου, κάνει το μήνυμα της ακόμα πιο σημαντικό και ισχυρό. «Ναι θέλω να πάω να δω τα μέρη της πατρίδας μας που δεν είδα ποτέ…και πιστεύω ότι θα έρθει η ώρα της επιστροφής», μου είπε απαντώντας σε σχετική μου ερώτηση. Την ίδια ερώτηση απάντησε ο 43χρονος πατέρας της Ανδρέας Βάτης: «Όχι δεν πήγα και δεν μπορώ να πάω σαν ξένος εκεί…Δεν μπορώ να δείξω το διαβατήριο ή την ταυτότητα μου για να περάσω στην «άλλη» πλευρά της ίδιας της πατρίδας μου. Και είναι αλήθεια ότι αρνήθηκα στην Αντρεάνα όταν μου ζήτησε να επισκεφθούμε την Αμμόχωστο. Όμως χαίρομαι που έχει τη δική της άποψη σε πολλά θέματα και δεν προσπαθώ να τη χειραγωγήσω». Η μητέρα των παιδιών Νάταλη επεξέτεινε τη σκέψη του συζύγου της: «Θέλουμε τα παιδιά μας να αναπτύξουν τη δική τους προσωπικότητα και κριτική σκέψη. Στόχος μας ως γονείς δεν είναι να δημιουργήσουμε πιστά αντίγραφα των δικών μας αντιλήψεων, αλλά αυτόνομα, ώριμα και υπεύθυνα άτομα που ξέρουν να αξιολογούν, να επιλέγουν, να αναλαμβάνουν ευθύνες και να παίρνουν αποφάσεις για τη ζωή τους».