Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Το πρωί της Δευτέρας, 3 Αυγούστου, ο Δημοκρατικός Συναγερμός μέσα από μια μακροσκελή ανακοίνωσή του, ενεργώντας ως αντιπολίτευση απαιτούσε εξηγήσεις από την κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη και προσωπικά από τον υπουργό Ενέργειας για την τύχη του έργου ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Ελλάδα, γνωστό ως GSI (Great Sea Interconnector). Οι δηλώσεις του τέως υπουργού Ενέργειας είχαν δώσει αφορμή στον ΔΗΣΥ να διερωτάτο για το «ποιο είναι τελικά το σχέδιο της κυβέρνησης για τον GSI».
Τέσσερις ημέρες μετά, στις 5 Αυγούστου, η ίδια ηγεσία πανηγύριζε, και αναφερόμενη στο ίδιο έργο, τον GSI, έκανε λόγο για «καθοριστικό βήμα στον ενεργειακό μας χάρτη» και ως «εξέλιξη ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για την Κύπρο και τον ελληνισμό». «Έτσι προχωρούμε μπροστά», έγραψε η πρόεδρος του ΔΗΣΥ για να προσθέσει στη σχετική ανάρτησή της: «Με σταθερές συνεργασίες και κοινό στρατηγικό προσανατολισμό με την Ελλάδα και τους Ευρωπαίους εταίρους μας, δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για ένα ασφαλέστερο και ισχυρότερο ενεργειακό μέλλον».
Φράσεις όπως «προχωρούμε μπροστά» ή «δημιουργούμε τις προϋποθέσεις», κάλλιστα θα μπορούσαν να αποτελέσουν απόσπασμα μιας κυβερνητικής δήλωσης, ενός κυβερνώντος κόμματος που θέλει να χαιρετίσει ένα σημαντικό επίτευγμα. Πλην όμως, ο ΔΗΣΥ δεν είναι κυβέρνηση, είναι αντιπολίτευση, «δημιουργική αντιπολίτευση» όπως διατείνεται η ηγεσία του κόμματος.
Σε κάτι λιγότερο από ένα 24ωρο πριν την τελετή στο Μέγαρο Μαξίμου, στην Αθήνα, όπου η γαλλική Meridiam αποκτούσε την πλειοψηφία του GSI, στη Λευκωσία ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης μιλώντας στον Αντέννα και προφανώς απαντώντας και στην κριτική της ηγεσίας του ΔΗΣΥ προανάγγειλε ότι υπήρξαν εξελίξεις για την ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας, ότι συμφώνησε με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη την επικαιροποίηση των μελετών, και ότι περισσότερα θα γίνουν γνωστά εντός των επόμενων εικοσιτετραώρων.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης μέσα από την τοποθέτησή του έδειξε ότι γνώριζε ήδη τις επικείμενες εξελίξεις, και για προφανείς λόγους δεν έσπευσε να τις ανακοινώσει την ώρα που δεχόταν την κριτική του ΔΗΣΥ. Άλλωστε, από τον Νοέμβριο του 2025, στη διακυβερνητική Κύπρου-Ελλάδας που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, οι δύο κυβερνήσεις είχαν ήδη ανακοινώσει ότι θα αναζητούσαν ισχυρούς επενδυτές για την ηλεκτρική διασύνδεση. Η κατηγορία περί «απουσίας στρατηγικής» της 3ης Αυγούστου διατυπωνόταν, συνεπώς, τη στιγμή που μια διαδικασία βρισκόταν ήδη, εδώ και μήνες, σε εξέλιξη.
Μια μέρα μετά την ανακοίνωση του ΔΗΣΥ για τα ενεργειακά, στις 4 Αυγούστου μια ακόμα μακροσκελής ανακοίνωση έφευγε από την Πινδάρου και αφορούσε το μεταναστευτικό με το ερώτημα-υπόδειξη προς την κυβέρνηση: «Μήπως η Θέουτα είναι το καμπανάκι που δεν πρέπει να αγνοήσει η Κύπρος;». Η όλη ανάλυση στηριζόταν στο θέμα της Θέουτα με σειρά υποδείξεων προς την κυπριακή κυβέρνηση για το πώς οφείλει να ενεργήσει για αντιμετώπιση ανάλογων φαινομένων.
Τον Ιούλιο του 2025, έναν χρόνο πριν από την ανακοίνωση της Πινδάρου για τη Θέουτα, ο υφυπουργός Μετανάστευσης, Νικόλας Ιωαννίδης, είχε ήδη ανακοινώσει ότι οι παράτυπες αφίξεις στην Κύπρο μειώθηκαν κατά 86% μέσα σε βάθος τριετίας (πρώτο εξάμηνο 2022 έως πρώτο εξάμηνο 2025), ενώ οι επαναπατρισμοί σχεδόν τριπλασιάστηκαν. Το ερώτημα της ανακοίνωσης εάν «διαθέτουμε σήμερα ένα ολοκληρωμένο σχέδιο» δείχνει να αγνοεί αυτή τη δημόσια τεκμηριωμένη εξέλιξη.
Δύο ανακοινώσεις από τον ίδιο πολιτικό χώρο, εξεταζόμενες προσεκτικά, αποκαλύπτουν όχι απουσία ικανότητας αλλά επιλογή. Η κριτική για το GSI περιείχε τεχνικά ερωτήματα που παραμένουν βάσιμα, απλώς βασιζόταν σε μια κατηγορία (απουσία στρατηγικής) που ήδη τη στιγμή της διατύπωσής της αγνοούσε μια διαδικασία σε εξέλιξη εδώ και μήνες, και εγκαταλείφθηκε πλήρως μόλις προέκυψε ευκαιρία οικειοποίησης. Η ανακοίνωση για τη Θέουτα, αντίθετα, υπήρξε εξαρχής επίδειξη ελέγχου χωρίς περιεχόμενο, αγνοώντας ήδη δημόσια τεκμηριωμένα στοιχεία. Και στις δύο περιπτώσεις, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: η ουσιαστική αντιπολίτευση θυσιάζεται όποτε βολεύει η επόμενη ευκαιρία οικειοποίησης. Η περίπτωση του GSI είναι το τελευταίο παράδειγμα. Τον περασμένο Ιούνιο είχε προηγηθεί ανάλογη οικειοποίηση του διορισμού απεσταλμένου της ΕΕ στο Κυπριακό.
Η αντιπολίτευση ως άξονας δημοκρατίας είναι σημαντική όταν ασκείται με συνέπεια, όχι όταν εγκαταλείπεται ή αντικαθίσταται με επίδειξη ελέγχου χωρίς περιεχόμενο, ανάλογα με το τι εξυπηρετεί πολιτικά τη δεδομένη στιγμή.
