Κοίταξα μια δυο φορά τις σημειώσεις μου όχι μόνο των τελευταίων ημερών που ήταν εδώ ο Αντόνιο Γκουτέρες αλλά και προηγουμένως, από τότε που έγινε η πρώτη συνάντηση του Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών στις Βρυξέλλες τον Μάρτιο του 2023. Οι αναφορές του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη για το Κυπριακό και η διασύνδεσή του με τα ευρωτουρκικά τύγχαναν πολλών ειρωνικών σχολίων, καθότι φαίνονταν ουτοπικές και αδύνατο να συμβούν.
Από τη μια ήταν ένας Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών που δεν έδειχνε και ιδιαίτερο ζήλο να εμπλακεί ξανά ενεργά στο Κυπριακό, μετά και το ναυάγιο του 2017 στο Κραν Μοντανά. Οι όποιες κινήσεις είχαν γίνει στο μεσοδιάστημα δεν ήταν και ιδιαίτερης σημασίας.
Από την άλλη, μια Ευρωπαϊκή Ένωση που απέφευγε με κάθε τρόπο το Κυπριακό. Υπήρχε κάποια ανάμιξη, αλλά επιφανειακή, και ουδέποτε δεχόταν να δει πέραν από την παρακολούθηση των συνομιλιών και κάποιων μεμονωμένων παρεμβάσεων. Η όποια εμπλοκή της ΕΕ ήταν σε βαθμό παρατηρητή.
Πόσο μάλλον να συζητήσει κάποιος τη διασύνδεση των ευρωτουρκικών με το Κυπριακό. Αντίθετα, οι πλείστοι στις Βρυξέλλες και σε πρωτεύουσες των κρατών μελών θεωρούσαν, κάποιοι ακόμα και σήμερα, ότι το Κυπριακό προκαλούσε προβλήματα στην αναβάθμιση των σχέσεων της ΕΕ με την Τουρκία.
Όλα αυτά τότε, καταγραμμένα σε σημειωματάρια του 2023 ή και του 2024, ακόμα και του 2025…
Ερχόμαστε τώρα στο 2026. Ξεκινώντας από τις αρχές του χρόνου, ή καλύτερα τον περασμένο Φεβράρη.
Η Μαρία Άνχελα Ολγκίν διαμηνύει στους πάντες ότι φεύγει για Κολομβία, γιατί στην Κύπρο θα γίνουν εκλογές τον Μάιο και η χώρα ασκεί και την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τον Μάρτιο φέτος, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών συναντά αρχικά τον Ερντογάν στην Άγκυρα και μετά στις Βρυξέλλες κάθεται και κουβεντιάζει με τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη. Εκεί του δείχνει ότι είναι αποφασισμένος να συνεχίσει στο Κυπριακό και θέλει να έχει αποτέλεσμα μέχρι το τέλος της θητείας του (που είναι τον Δεκέμβρη).
Και αμέσως μετά αρχίζει να υφαίνεται μια κινητικότητα η οποία πήγαινε όλο και ένα βήμα πιο μπροστά από προηγουμένως.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπαίνει και αυτή και ακολουθεί τον βηματισμό του ΓΓ ΟΗΕ. Αν και ξεκινά κάνοντας ένα βήμα πίσω με τον Γιοχάνες Χαν να φεύγει από τη θέση του ως απεσταλμένος της ΕΕ στο Κυπριακό, αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε και κάτι να κάνει.
Στην πορεία όμως η ίδια η ΕΕ βλέπει πως έχει ένα ρόλο να παίξει στο Κυπριακό. Μπορεί σ’ αυτό να συνέβαλε και η επιμονή που έδειξε ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Και έτσι είδε η ΕΕ ένα ρόλο δικό της και μέσα από τα ευρωτουρκικά, ότι δηλαδή μπορούν το Κυπριακό και τα ευρωτουρκικά να κινηθούν παράλληλα και να δημιουργήσουν προοπτικές.
Ερχόμαστε στο σήμερα και τις επισκέψεις πρώτα του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, που είχε να πατήσει πόδι στο νησί από το 2010. Μετά έρχεται ο Ραφαέλε Φίτο, στο πρώτο του ταξίδι μετά το διορισμό του ως απεσταλμένος της Κομισιόν.
Κι όμως, όλα αυτά για κάποιους δεν φαίνονται και τόσο σημαντικά. Ούτως ή άλλως, εάν κοιτάξει κανείς μπροστά, θα δει ότι έχει ακόμα μεγάλη απόσταση να διανύσει. Όμως, εάν κοιτάξει πίσω του, θα δει πως ήδη έχει κάνει αρκετά σημαντικά βήματα…
