Στην αρχή τα σημαντικά. Στο τέλος ο καραγκιόζης…

Αυτήν την αδιανόητη είδηση έφερα μαζί μου στην Κύπρο την Παρασκευή 24 Ιουλίου. Οι γιατροί του Δημοσίου στην Ελλάδα, όπως και το νοσηλευτικό προσωπικό, έφτασαν στα σωματικά και ψυχικά τους όρια. Οι Βρετανοί το λένε με δύο λέξεις: burn out.

Στην Καθημερινή εκείνης της Κυριακής, ο δημοσιογράφος Γιάννης Παπαδόπουλος, αναφέρθηκε σε μία δικαστική απόφαση στην Κρήτη που ενέκρινε αποζημίωση σε μια ιατρό, η οποία παραιτήθηκε. Όχι για οικονομικούς λόγους, αλλά για πιεστικές συνθήκες, burn out.

Δηλαδή, «το έκαψε»! Εξάντλησε τον εαυτό της.  Πως μπορεί ένας γιατρός η μία νοσηλεύτρια να βοηθήσει έναν άρρωστο, όταν η ίδια  τα’ παιξε, που λέμε.

Μπαίνοντας στο ιατρικό επάγγελμα, δεν υπάρχει ούτε ένας ιατρός και νοσηλευτής που βλέπει το ρολόι του να δει αν πέρασε το 8ωρο!

Η Ελένη Ιωαννίδου, παραιτήθηκε από το νοσοκομείο Ρεθύμνου.

Η είδηση άργησε να βγει στη δημοσιότητα. Την οποία οι σοβαροί ιατροί συνεχίζουν τη δουλειά τους, ελπίζοντας κάτι να αλλάξει. Ασκώντας πίεση στους «από πάνω», και συνεχίζοντας να φροντίζουν τους αρρώστους τους.

«Η σωματική, ψυχική και συναισθηματική κόπωση που συνδέεται με το burn out, εμφανίζεται ιδιαίτερα σε επαγγέλματα δύσκολα και υψηλής ευθένης, όπως οι υγειονομικοί στα νοσοκομεία, που συχνά έρχονται αντιμέτωποι με ζητήματα υποστελέχωσης και εξαντλητικών ωραρίων».

Υ.Γ.: Πριν από αρκετά χρόνια φεύγοντας από την Κυριακή Πρεσβεία στην οδό Ξενοφώντος κοντά στο Σύνταγμα, πέρασα στο απέναντι πεζοδρόμιο λίγο παρακάτω, και έτυχε να πέσει η ματιά μου σε μία από τις ταμπέλλες που έγραφε «Επιτροπή διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας». Οι Αγώνες έγιναν το 2004. Την μέρα που πέρασα από εκεί ήταν μετά από ένα briefing με τον Πρέσβη, αν θυμάμαι καλά ήταν 6 Σεπτεμβρίου.

Ήταν η μέρα που ξεκίνησε ο πόλεμος στο Αφγανιστάν!

Κτύπησα το κουδούνι της Επιτροπής Διεκδίκησης. Μου άνοιξαν, ανέβηκα  στον 3^ο αν θυμάμαι καλά, είπα την ιδιότητα μου ρώτησε ποιο είναι το «αντικείμενό» τους.

Για να μην αφήσουμε ποτέ να σβήσει η επιτυχία του 2004, και να ενημερώνουμε πρεσβείες και προξενεία μας «για το Ολυμπιακό Κίνημα.». Νόμιζα ότι αυτό ηταν της Διεθνούς Ολυμπιακής μας Επιτροπής. Αλλά ζαλίστηκα και έφυγα.

> Γιατί το γράφεις τώρα, με ρωτάει μια φίλη;

> Γιατί δεν βρήκα κάτι πιο ενδιαφέρον;

> Γράψε για τον Φειδία, μου λέει. Καλοκαίρι είναι. Μόνο ανάλαφρα θέλουμε… Έδωσε ο ίδιος το γελοίο παρόν, που σίγουρα έγινε viraλ. ‘Ότι κάνει, viral είναι. Δεν ζαλίζεται ποτέ αυτό το παιδί;

>Δείτε στην φωτογραφία την εμφάνισή του στην εκδήλωση μνήμης του Τάσου Ισάακ και του Σολωμού Σολωμού. Ειλικρινά, αυτό το «πράγμα» με ξεπερνά!