Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Θα ήταν παράλειψη της στήλης αν στις αναφορές για εργασιακή εκμετάλλευση μεταναστών από τρίτες χώρες στη ξενοδοχειακή βιομηχανία της Κύπρου, που έγιναν τις τελευταίες μέρες, ακουγόταν μόνο η φωνή των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Κι αυτό γιατί στο συνέδριο με θέμα «Προώθηση της δίκαιης απασχόλησης για το μεταναστευτικό εργατικό δυναμικό στην Κύπρο» που οργάνωσε στις 30 Ιουλίου 2026 στη Λευκωσία η οργάνωση Step Up Stop Slavery στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου HOST, μίλησαν εκτός από τον Παναγιώτη Ιωαννίδη της ΣΕΚ και τον Νεόφυτο Ττιμινή της ΠΕΟ, η Farah Shammas γενική διευθύντρια του ξενοδοχείου της Λεμεσού «St Raphael Resort and Marina». «Μερικές φορές αναφερόμαστε στη φιλοξενία με όρους δωματίων, εστιατορίων, πληρότητας, εσόδων και κερδών, αλλά πίσω από κάθε καθαρό δωμάτιο, από κάθε γεύμα που σερβίρεται και από κάθε επισκέπτη που υποδεχόμαστε, υπάρχει ένας άνθρωπος», είπε η κ. Shammas στην εμπνευσμένη τοποθέτηση της με τίτλο «Ηθική απασχόληση μεταναστών σε ξενοδοχεία». Και πρόσθεσε, μεταξύ άλλων, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς άλλους εργοδότες στον συγκεκριμένο τομέα, αλλά και προς τον καθένα μας: «Μερικές φορές το πιο σημαντικό πράγμα που μπορούμε να προσφέρουμε σε κάποιον, δεν είναι μια προαγωγή ή μια αύξηση μισθού, αλλά το αίσθημα ότι ανήκει κάπου. Αν θέλουμε να μιλάμε για τη διαφορετικότητα, τη συμπερίληψη και τον σεβασμό, οφείλουμε να εφαρμόζουμε στην πράξη όσα πρεσβεύουμε. Τι μπορούμε να κάνουμε για να καταστήσουμε τον κλάδο της φιλοξενίας ισχυρότερο, πιο βιώσιμο και πιο αξιοσέβαστο; Η στήριξη της φιλοξενίας σημαίνει, ουσιαστικά, στήριξη των ανθρώπων που εργάζονται σε αυτήν και των επιχειρήσεων που εξαρτώνται από αυτήν.
Η Κύπρος έχει μια τεράστια ευκαιρία να αναδειχθεί όχι μόνο σε τουριστικό προορισμό παγκόσμιας κλάσης, αλλά και σε έναν τόπο όπου οι άνθρωποι πίσω από τη φιλοξενία, νιώθουν ότι τυγχάνουν σεβασμού και εκτίμησης εξίσου με τους επισκέπτες που υποδέχονται. Δεν υπάρχει τίποτα το ντροπιαστικό στο να πλένει κανείς πιάτα, να καθαρίζει δωμάτια, να εργάζεται σε κουζίνα, να σερβίρει ή να συντηρεί ένα ξενοδοχείο. Πρόκειται για αξιοπρεπείς και απαραίτητες θέσεις εργασίας, παρ’ όλο που κάποιος μπορεί να μην επιθυμεί να κάνει αυτή τη δουλειά για πάντα. Και, βέβαια, στην περίπτωση των αιτητών ασύλου, οι επιλογές απασχόλησης είναι περιορισμένες για ένα χρονικό διάστημα. Είναι πιθανό αυτοί οι άνθρωποι να διαθέτουν προσόντα, φιλοδοξίες και όνειρα που τους οδηγούν σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Οφείλουμε να τους στηρίζουμε στην επιδίωξη αυτών των φιλοδοξιών, αλλά όσο ασκούν τη συγκεκριμένη εργασία αξίζουν σεβασμό, δίκαιη μεταχείριση και αξιοπρέπεια, γιατί η ίδια η εργασία δεν πρέπει ποτέ να καθορίζει την αξία ενός ανθρώπου».
