Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Τον περασμένο Μάρτη έγινε κακός χαμός γιατί ένα ντρόουν που έφυγε από την περιοχή του Λιβάνου έπεσε πάνω σ’ ένα κτήριο εντός των βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου. Την περασμένη Τετάρτη, δημοσίευμα των Financial Times αναφέρει ότι υπάρχει, και πάλι, κίνδυνος για την Κύπρο σε περίπτωση που το Ιράν αποφασίσει να προκαλέσει αντίποινα κατά των αμερικανικών επιθέσεων, με πιθανό στόχο τις Βάσεις- μέσα σε ένα διάστημα πέντε έξι μηνών, το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας βρίσκεται στο στόχαστρο μιας χώρας με την οποία, ουσιαστικά, δεν έχει καμία διένεξη, αφού οι διπλωματικές σχέσεις των δύο χωρών συνεχίζουν να λειτουργούν κανονικά.
Το πρόβλημα δεν προκύπτει, ούτε για το πώς η Κύπρος ασκεί την εξωτερική της πολιτική, ούτε για τις όποιες συμμαχίες και συνεργασίες έχει. Το πρόβλημα προκύπτει για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο και αυτός έχει να κάνει με τη βρετανική παρουσία στο νησί.
Το εάν το Ιράν βάζει -όπως αναφέρει και το τελευταίο δημοσίευμα- την Κύπρο στο στόχαστρο ή εάν ένα ντρόουν που εκτοξεύθηκε από κάποιον εκ των αντιπροσώπων του στον Λίβανο, αυτό δεν έχει να κάνει με την Κυπριακή Δημοκρατία ως οντότητα, αλλά οφείλεται αποκλειστικά στη βρετανική παρουσία. Το ότι οι Βάσεις βρίσκονται σε κυπριακό έδαφος δεν αναιρεί αυτή τη διάκριση.
Εξάλλου αυτό φαίνεται από τα ίδια τα γεγονότα. Το πλήγμα του Μαρτίου είχε αποκλειστικό στόχο το έδαφος των Βάσεων και τίποτε άλλο. Γιατί εάν ο στόχος ήταν το έδαφος που ελέγχεται από τις Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας υπήρχαν πολλά σημεία που μπορούσαν να χτυπηθούν, πολύ εγγύτερα στην περιοχή εκτόξευσης του ντρόουν. Το πλήγμα στρεφόταν κατά των Βρετανών για τη συνεργασία τους με τους Αμερικανούς στις επιχειρήσεις κατά του Ιράν.
Στην παρούσα φάση η Κύπρος επανήλθε στη συζήτηση εξ αφορμής των ενεργειών των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, με την Τεχεράνη να απειλεί με αντίποινα, χώρες όπου υπάρχουν εγκαταστάσεις οι οποίες θεωρούνται από το ιρανικό καθεστώς ότι παρέχουν βοήθεια και στήριξη στις αμερικανικές ενέργειες. Και στην περίπτωση της Κύπρου οι εγκαταστάσεις αυτές που θεωρούνταν από τους Ιρανούς ως «ύποπτες» για συνεργασία με τους Αμερικανούς είναι οι Βάσεις στο Ακρωτήρι.
Για την Κυπριακή Δημοκρατία, το πρόβλημα δεν οφείλεται σε δικές της ενέργειες, πρωτοβουλίες ή συμμαχίες με χώρες της περιοχής, αλλά στο ότι μια τρίτη χώρα επιμένει να κρατά όμηρο ένα κομμάτι της επικράτειάς της, διατηρώντας Βάσεις τις οποίες χρησιμοποιεί χωρίς να δίνει καν ιδιαίτερο λογαριασμό στην κυπριακή Κυβέρνηση. Αυτό δεν είναι τωρινό φαινόμενο, αλλά διαχρονική πραγματικότητα δεκαετιών, από ιδρύσεως της Δημοκρατίας. Επιπλέον, κάποιες τρίτες χώρες επιλέγουν να λύνουν τις διαφορές τους με βία και όχι μέσω διπλωματίας.
Δεν είναι δικές της αυτές οι συγκρούσεις, αλλά η Κύπρος έρχεται και σήμερα, όπως και χθες και προχθές, να καλείται να πληρώσει ένα μέρος του λογαριασμού.
Στα χαρτιά της ΕΕ υπάρχει η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής την οποία η Κύπρος δικαιούται και μέχρι στιγμής δεν ζήτησε. Είναι λοιπόν ευκαιρία, όχι από ανάγκη για κινδυνολογία ή πρόκληση έντασης ή ανησυχίας, η Λευκωσία να επαναφέρει στη σφαίρα της συζήτησης, εντός των ευρωπαϊκών κύκλων, εκείνη την κουβέντα που ξεκίνησε τον περασμένο Μάρτη και κάπου ξεχάστηκε στην πορεία. Φαίνεται όμως, εκ των γεγονότων, ότι, ούτε η συζήτηση για τις Βάσεις, ούτε η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής μπορούν πια να μείνουν στα συρτάρια.
Υ.Γ.: Για το χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Αλήθεια» ως προς το θέμα του ΔΗΣΥ -και ειδικότερα τις αναφορές περί εργολαβικής υπονόμευσης και κατευθυνόμενων δημοσιευμάτων, τα οποία και δεν ευσταθούν- υπάρχουν αρκετά που θα μπορούσαν να λεχθούν εις απάντηση, ιδιαίτερα για τους ανώνυμους συγγραφείς, μιας και γνωριζόμαστε πολύ καλά μεταξύ μας. Από σεβασμό, πρώτα και κύρια στους απόντες, μόνο αυτό: ας μην κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια…
