Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Ξεχωρίζω ένα από τα πολλά εγκλήματα που διαπράττονται καθημερινά στις μεγάλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές πόλεις – αυτή τη φορά στο Λονδίνο, με θύμα ένα εύπορο επιχειρηματία. Μόνο μερικά λεπτά διήρκεσε η συμπλοκή στις 3 τα ξημερώματα της Κυριακής, ενώ οι δράστες, μια μικρή συμμορία 5-6 νεαρών που ακόμα αναζητούνται από τη βρετανική Αστυνομία, εξαφανίζονταν τρέχοντας προς όλες τις κατευθύνσεις.

Οι δύο άντρες έμειναν πεσμένοι στο πλακόστρωτο: Ο ένας είναι άστεγος μετανάστης και κατάφερε να σηκωθεί, παρά τα κτυπήματα που δέχτηκε. Ο άλλος δεν θα ξαναδεί τον χλωμό ήλιο της πόλης ν’ ανατέλλει, είτε αυτή τη μέρα, είτε οποιαδήποτε άλλη. Έμεινε εκεί βουτηγμένος στο ίδιο του το αίμα από τις κλοτσιές και τις γροθιές των δολοφόνων του, με το ακριβό του κοστούμι καταξεσκισμένο, με το δερμάτινο πορτοφόλι του ανέγγιχτο, στη μέσα τσέπη του σακακιού του. Ο φόνος του δεν είχε κίνητρο τη ληστεία και στην πραγματικότητα δεν είχε κανένα κίνητρο, πέρα από την αγριότητα αυτών που του πήραν τη ζωή.

Το σχετικό ρεπορτάζ αφορούσε ουσιαστικά ένα τυχαίο έγκλημα μιας άτυχης στιγμής που διαβάστηκε κι αυτό μηχανικά από τους αναγνώστες των ιστοσελίδων και των εφημερίδων όπου δημοσιεύτηκε, για να ξεχαστεί τα επόμενα λεπτά σε αυτή την αυτόματη διαδικασία συναισθηματικής αποσύνδεσης, λες και είναι μια ψεύτικη ιστορία, ένα αδιάφορο σενάριο ταινίας ή ένα βαρετό απόσπασμα ενός αστυνομικού μυθιστορήματος. Το θύμα ήταν παντρεμένος και πατέρας δύο ανήλικων κοριτσιών, που τη μοιραία νύχτα άφησε το σπίτι του έξω από την πόλη και ταξίδεψε με τη γυναίκα και τις κόρες του σε περιοχή κοντά στο κέντρο, για οικογενειακό δείπνο στο σπίτι του αδελφού του. Μετά το φαγητό πήγε με τον αδελφό του σε μια παμπ και περιμένοντας ταξί για να επιστρέψουν στο σπίτι, έπεσαν πάνω στην ομάδα των τραμπούκων που ξυλοκοπούσαν κάποιον στη μέση του δρόμου. Δεν ήξερε το θύμα του ξυλοδαρμού, δεν ήταν δικός του άνθρωπος. Όμως, έτρεξε προς τους δράστες, τους φώναξε να σταματήσουν να τον κτυπούν, οπότε εκείνοι άφησαν αιμόφυρτο τον άλλο, στράφηκαν εναντίον του και τον σκότωσαν κυριολεκτικά στο ξύλο.  

Προφανώς, δεν παρενέβη στο περιστατικό από καμιά διάθεση αυτοθυσίας… Ένας μάταιος θάνατος, θα πει κανείς, παρ’ όλο που η παρέμβασή του, έσωσε μια ζωή. Όμως, ο ίδιος είναι τώρα κάτω από το χώμα. Γιατί ανακατεύτηκε σ’ αυτή την υπόθεση που δεν τον αφορούσε; Αν  μπορούσε να απαντήσει στην ερώτηση, θα έλεγε μάλλον ότι τη δεδομένη στιγμή έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει – να υπερασπιστεί έναν άνθρωπο που κινδύνευε. Και ότι συνεπώς η υπόθεση τον αφορούσε.