Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on GoogleΤη σκέψη πίσω από την αλλαγή του μοντέλου φιλοξενίας ασυνόδευτων παιδιών, μου ανέπτυξε η εκτελεστική διευθύντρια του «Hope for Children» Άντρια Νεοκλέους, αφού ο οργανισμός προχωρεί από τις μεγαλύτερες δομές με 25 παιδιά ή και περισσότερα, σε μικρότερες μέχρι 15 παιδιά, ακολουθώντας ευρωπαϊκή πρακτική. Μου είπε ότι «στόχος είναι η καλύτερη προστασία, η εξατομικευμένη φροντίδα και η δημιουργία ενός περιβάλλοντος που προσεγγίζει περισσότερο την καθημερινότητα ενός σπιτιού, παρά ενός ιδρύματος».
Πρόσθεσε τα εξής: «Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να υπάρχει ένα κρεβάτι για κάθε παιδί, αλλά να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε ένας έφηβος που έχει ήδη βιώσει τον ξεριζωμό και την απουσία οικογένειας, να μπορέσει να ξαναχτίσει μια καθημερινότητα. Οι προδιαγραφές για τους χώρους φιλοξενίας, απαιτούν πρόσβαση σε δημόσια εκπαίδευση, νοσοκομεία και άλλες απαραίτητες υπηρεσίες, αλλά και δυνατότητες κοινωνικής ένταξης. Σύμφωνα με το μοντέλο λειτουργίας των δομών του «Hope For Children», κάθε παιδί έχει προσωπικό λειτουργό σε σύστημα βάρδιας, ενώ ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός και νομικός σύμβουλος αξιολογούν, παρακολουθούν και στηρίζουν το παιδί καθ’ όλη τη διάρκεια της φιλοξενίας του.
Παράλληλα υπάρχει ο θεσμικός ρόλος του κηδεμόνα, δηλαδή των λειτουργών των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, οι οποίοι συναντούν τα παιδιά και συνεργάζονται με το προσωπικό. Η δομή δεν είναι ο προορισμός, είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο το παιδί θα πρέπει να μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια του, γιατί όταν μεγαλώνει απομονωμένο από την κοινωνία στην οποία ζει, δεν μπορεί εύκολα να ενταχθεί σε αυτήν.
Αντίθετα, η πρόσβαση στο σχολείο, στις υπηρεσίες, στις αθλητικές δραστηριότητες και στην καθημερινότητα της πόλης, δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε ο ανήλικος να αισθανθεί ότι αποτελεί μέρος μιας κοινωνίας και όχι ότι ζει σε έναν παράλληλο κόσμο. Ότι έχει ένα σταθερό, ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον, ιδιαίτερα απέναντι στην αβεβαιότητα που προκαλεί η αναμονή για τις διαδικασίες που αφορούν το μέλλον του».