Αυτό κι αν είναι κοροϊδία εξωφρενικών διαστάσεων

Ανάμεσα στα σημεία τα οποία ο Έρχιουρμαν δηλώνει ότι αναμένει πρόοδο ο Γκουτέρες και τα αποδέχεται ο ίδιος είναι: «κοινοί μηχανισμοί αντιμετώπισης καταστροφών». Όταν ακούει κάποιος αυτή την φράση δεν νομίζω να δυσκολεύεται να την αντιληφθεί. Είναι απλός όρος το «κοινοί μηχανισμοί».

Τι ακριβώς συζητήθηκε δεν γνωρίζω αλλά κοινός μηχανισμός πάει να πει κοινός, ένας, ενιαίος. Αναρωτιέσαι φυσικά πώς θα γίνει αυτό αφού η τουρκική πλευρά σε οποιαδήποτε ενέργεια θέλει να υπάρχει σφραγίδα της «τδβκ». Λέει, λοιπόν, ο Έρχιουρμαν, ότι αποδέχθηκε αυτό το σημείο και στη συνέχεια των δηλώσεων του εξηγεί τι ακριβώς αποδέχθηκε:

«Δηλώνω σήμερα ότι είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε με κάθε τρόπο που μπορούμε σε περίπτωση οποιασδήποτε καταστροφής στον νότο. Είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε». Τόνισε μάλιστα ότι αυτό δεν θα μετατραπεί σε διπλωματικό ζήτημα κάνοντας τηλεφωνήματα ή δηλώσεις μετά από κάθε περιστατικό. Ένας τέτοιος μηχανισμός, είπε, είναι μεταξύ των σημείων που έθεσε ο ΓΓ. Αυτό που περιγράφει όμως δεν είναι κοινός μηχανισμός αντιμετώπισης καταστροφών. Είναι η βοήθεια που στέλνει ένα κράτος σε άλλο όταν αντιμετωπίζεται μια καταστροφή, πυρκαγιά, σεισμός, θεομηνία.

Είναι ένα παράδειγμα αυτό για να μην τρέχουν οι χειροκροτητές να πανηγυρίζουν πριν σκεφτούν, ότι δήθεν ο Έρχιουρμαν αποδέχτηκε έξι από τα εφτά σημεία που έθεσε ο Γκουτέρες και άρα απομένει ένα να εκκρεμεί ή απομένει να τα δεχθεί και ο Χριστοδουλίδης. Τίθεται ως να έκανε και υποχωρήσεις ο κατοχικός εκπρόσωπος.

Ποια είναι τα έξι σημεία που λέει ότι δέχτηκε; Είναι «η αποναρκοθέτηση, το δικαίωμα των παιδιών που γεννιούνται από μικτούς γάμους στην υπηκοότητα της ΕΕ, ο αθλητισμός, οι κοινοί μηχανισμοί αντιμετώπισης καταστροφών και η δημιουργία κοινών μηχανισμών σχετικά με την παράτυπη μετανάστευση» (ΚΥΠΕ, 15/9/2026).

Δεν είμαι σίγουρος για τους κοινούς μηχανισμούς, αλλά τα υπόλοιπα είναι δικά του αιτήματα. Τα έθεσε πρώτα και μετά δηλώνει ότι τα δέχτηκε! Σπουδαία μέθοδος διαλλακτικότητας αυτή.

Το έβδομο σημείο, που εκκρεμεί, είναι τα σημεία διέλευσης. Εκεί, λέει, υπάρχουν ορισμένα ζητήματα, τα οποία είναι επίσης έτοιμος να συζητήσει. Αλλά και πάλι είναι αίτημα της τουρκικής πλευράς. Τέθηκε από τον Τατάρ, όχι με βάση την αρχής της αμοιβαιότητας, αλλά υποστηρίζοντας ότι το άνοιγμα σημείου διέλευσης στη Μια Μηλιά είναι αμοιβαία επωφελές και για τις δυο κοινότητες.

Ο Έρχιουρμαν, συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο. Και αυτό το «υπάρχουν ορισμένα ζητήματα» τα οποία είναι έτοιμος να συζητήσει, αφορούν τα σημεία διέλευσης που ζητά ο συνομιλητής του και τα οποία συζητούνται εδώ και χρόνια. Ο ίδιος τα συζητά εδώ και ένα χρόνο χωρίς να μετακινείται ούτε ρούπι από τις θέσεις του προκατόχου του και του κατοχικού στρατού.

Όταν δηλώνει, λοιπόν, ότι είναι έτοιμος για συμφωνία στα έξι από τα εφτά σημεία πρόκειται για κραυγαλέα κοροϊδία. Εκεί που πλησιάζει η τελική διευθέτηση της όποιας διαδικασίας -σε λίγες μέρες στη Νέα Υόρκη- κι όταν ο ίδιος προτάσσει τη δημιουργία ευνοϊκού κλίματος, προσπαθεί υποτιμώντας τη νοημοσύνη όλου του κόσμου να προβάλει τη δήθεν διαλλακτικότητά του απέναντι στον συνομιλητή του, που προφανώς σε αντίθεση με αυτόν, δεν είναι έτοιμος να συμφωνήσει στα έξι από τα εφτά σημεία.

Ανάμεσα στα οποία είναι βεβαίως και το αίτημα να δοθεί ιθαγένεια της Κυπριακής Δημοκρατίας, που δεν αναγνωρίζει ο ίδιος, και μέσω αυτής ιθαγένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στους απογόνους εποίκων με μικτούς γάμους. Που μπορεί, λέει, να μην είναι ΜΟΕ, αλλά είναι ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αλλά ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι και πολλά άλλα ζητήματα που οφείλονται στο κυρίαρχο πρόβλημα της κατοχής. Όσα αφορούν τους Ε/κ μας λένε ότι θα διευθετηθούν όλα μετά τη λύση του Κυπριακού. Άρα, να παραβλέψουμε όλα τα άλλα διότι θέλει ο Έρχιουρμαν να ανταποκριθεί σε όσα έταξε στους έποικους για να τον ψηφίσουν;