Η Τουρκία βρυχάται και δείχνει τουλάχιστον ταραχή, αν όχι πανικό

Η 66η επέτειος από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας εορτάστηκε με μεγαλοπρέπεια. Η πολιτική ηγεσία, ακόμα και οι «ανανολάγνοι» τόνισαν την ανάγκη να προστατευθεί το κυπριακό κράτος που δεν λύγισε ούτε με την άνανδρη τουρκική εισβολή, ούτε με την συνεχιζόμενη κατοχή της βόρειας κατεχόμενης Κύπρου από τις ορδές του τουρκικού Αττίλα.

Η φετινή επέτειος ήταν διαφορετική από τις άλλες. Η συμμετοχή των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, η ισχυρή παρουσία της Μητέρας Πατρίδας -έστω και αν ενοχλήθηκαν οι περίεργοι κλειδοκράτορες του ΑΚΕΛ- η εμφάνιση νέων οπλικών συστημάτων από χώρες όπως το Ισραήλ, αλλάζουν το παιγνίδι της άμυνας της Μεγαλονήσου.

Οι άνθρωποι στο νησί ένοιωσαν πως κάτι σημαντικό γίνεται στον τομέα της άμυνας. Η παρούσα κυβέρνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη, επένδυσε σε νέο πολεμικό υλικό και συνεχίζει να ενισχύει την αμυντική δυνατότητα της Κύπρου. Επίσης, δεν πρέπει να σταματήσει να ενδυναμώνει τις συμμαχίες της με χώρες που έχουν τα ίδια στρατηγικά και στρατιωτικά συμφέροντα στην ευρύτερη γειτονιά της Μέσης Ανατολής.

Η κατοχική Τουρκία βρυχάται. Από το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο και παραπέρα. Αυτή η αντίδραση από μόνη της είναι αξιοσημείωτη και δείχνει τουλάχιστον ταραχή, αν όχι πανικό. Σημαίνει ότι κάτι πολύ καλό γίνεται. Ο υπουργός Εξωτερικών της μόνης υπερδύναμης ορθά επέλεξε να τονίσει την συνεχή ενίσχυση της εταιρικής σχέσης των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κύπρου.

«Η συνεργασία μας στους τομείς της άμυνας και της ενέργειας έχει ενισχύσει την περιφερειακή ασφάλεια και είμαστε υπερήφανοι για την πρόοδο που έχουμε επιτύχει από κοινού στους εμπορικούς και οικονομικούς δεσμούς, οι οποίοι ωφελούν και τα δύο έθνη μας», τόνισε ο Μάρκο Ρούμπιο.

Και τα υπόλοιπα μηνύματα των ξένων κυβερνήσεων ήταν πάνω σε αυτή τη βάση: ότι η Κύπρος είναι μία χώρα με πολύ σημαντική στρατηγική θέση. Και αυτός είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο το νησί δεν πρέπει να τεθεί ποτέ κάτω από την όποια επιρροή της Τουρκίας. Θα είναι η απόλυτη καταστροφή για τον Κυπριακό Ελληνισμό. Θα επηρεαστούν και τα συμφέροντα της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Στην πραγματικότητα θα είναι ως να της έχουν κοπεί και τα δύο χέρια.

Πέραν και της άλλης διαπίστωσης ότι θα «ακρωτηριαστεί» και το Ισραήλ και θα αποκλειστεί και από τη θάλασσα, όχι μόνο από τον αέρα. Η Μεγαλόνησος είναι σε μία φάση όπου συναντώνται καλά στρατηγικά συμφέροντα τα οποία συγκρούονται με αυτά της Τουρκίας.

Μπορεί να μην υπάρχει άμεσα στον ορίζοντα μία πολεμική σύγκρουση στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά ουδείς πρέπει να έχει εμπιστοσύνη στον Ταγίπ Ερντογάν, ένα ισλαμιστή ηγέτη, ο οποίος άγεται και φέρεται από τους δαίμονες του, οι οποίοι είναι ανθελληνικοί και αντιχριστιανικοί. Δεν κρύβεται.

Εφόσον ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει ξεκαθαρίσει σε όλους τους συνομιλητές του ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θα πεθάνει την επομένη της λύσης του Κυπριακού, τα πράγματα είναι ξεκαθαρισμένα και πιο καθαρά από κάθε άλλη φορά στα 52 χρόνια της κατοχής. Υπάρχει έστω ένας πολιτικός στο νησί και στην Ελλάδα, -ακόμα και οι «ερντογολάγνοι»- που θα τολμήσει να πουλήσει την Κύπρο στην Τουρκία; Ο καθένας ας απαντήσει ελεύθερα και χωρίς κομματικές παρωπίδες…

Ο υπουργός Άμυνας της Ελλάδας, Νίκος Δένδιας, ο πατέρας του οποίου ήταν φίλος του ήρωα των ηρώων, του Γρηγόρη Αυξεντίου, δεν έκρυψε τα λόγια του ευρισκόμενος στην Κύπρο.

 “Θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω -είπε στον Κύπριο Πρόεδρο- ότι και εμείς με τις νέες δυνατότητες, τις οποίες δημιουργούμε στις Ένοπλες Δυνάμεις, θα είμαστε πάντοτε δίπλα σας ως αδελφοί, αλλά επίσης και στο πλαίσιο της κοινής ευρωπαϊκής μας οικογένειας”.

«Η Ελλάδα – πρόσθεσε ο Έλληνας υπουργός Άμυνας- η Ελληνική Δημοκρατία θα στέκεται πάντα δίπλα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Άλλωστε, είδατε τα ελληνικά «φτερά» σήμερα πάνω από τον χώρο της παρέλασης, είδατε την παρέλαση της ΕΛΔΥΚ. Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι και θα είναι εδώ. Η Ελλάδα είναι και θα παραμείνει πλησίον», τόνισε ο κ. Δένδιας.

Για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του… Η Εθνική Παρέλαση της 1ης Οκτωβρίου τόνισε και πρόβαλε μια σημαντική ιστορική πραγματικότητα, μια ιστορική κατάκτηση του Ελληνισμού: την Κυπριακή Δημοκρατία, ένα ανεξάρτητο, δημοκρατικό, κυρίαρχο ευρωπαϊκό κράτος που συμπληρώνει 66 χρόνια ζωής. Ένα παράδειγμα επιτυχίας, ένα παράδειγμα ακμής.

Αλλά δεν μπορούμε και να ξεχάσουμε ότι είναι ένα κράτος που, επί μισό και πλέον αιώνα, υφίσταται τις συνέπειες της εισβολής και της κατοχής. Αυτό ουδείς δικαιούται να το λησμονήσει, τόνισε ο κ. Δένδιας.

Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κάτι άλλο…

(ΕΝΑ ΜΑΚΡΥ) ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Το κατάντημα του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) προκαλεί σε άλλους μεγάλη χαρά και σε άλλους απέραντη θλίψη. Η απουσία στιβαρής ηγεσίας οδηγεί την κατάσταση στα τάρταρα. Όσο και αν ακούγεται υπερβολή, δεν είναι. Η νυν πρόεδρος δεν μπορεί ούτε να ηγηθεί, ούτε να διαβεβαιώσει τους οπαδούς ότι το κόμμα βρίσκεται σε χέρια που θα το επανενώσουν και θα το οδηγήσουν σε θριάμβους. Αν δεν κάνω λάθος ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας τους άφησε μία «κληρονομιά» στο 37%. Η κ. Αννίτα Δημητρίου δεν μπορεί και οι πάντες το συζητούν πίσω από την πλάτη της. Είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε ένα ηγέτη.

Από την εκλογή της έχει στρέψει την πολιτική του κόμματος στη χειρότερη δυνατή λύση για την Κύπρο και το λαό της. Με το καλημέρα είχε αναλάβει την «υποχρέωση» προς τον αλήστου μνήμης Στιούαρτ ότι θα εκπαιδεύσει τους οπαδούς του ΔΗΣΥ -και όχι μόνο- στην ανάγκη να επιβληθεί η φιλοτουρκική διευθέτηση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Ήταν μία «θανάσιμη» πολιτική απόφαση. Την ίδια στιγμή εγκολπώθηκε τις χειρότερες δυνάμεις του «ναι» στην «όποια λύση». Άνθρωποι με περίεργες διαδρομές έγιναν σύμβουλοι της.

Συνέχιζε στο μεταξύ να επισκέπτεται τα «εθνικόφρονα» σωματεία και να πουλάει …«πατριωτισμό». Μιλούσε -και συνεχίζει να το κάνει- στα μνημόσυνα των ηρώων της ΕΟΚΑ, των παλικαριών που πολέμησαν την βρετανική αυτοκρατορία και έπεσαν μαχόμενοι με το όνομα της Ελλάδας στα χείλη τους. Συνέχισε να κοροϊδεύει τους οπαδούς που μαζικά ψήφισαν «όχι» στο φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν. Όλα αυτά πληρώνονται.

Αλλά το χειρότερο που έχει κάνει είναι να βασίζεται σε εξωθεσμικούς παράγοντες. Αυτό πρέπει να είναι το μεγαλύτερο της λάθος. Η Κύπρος βουίζει αλλά η ίδια έχει τυφλωθεί από τα (πολιτικά) και τα άλλα πάθη της. Και βασικό πάθος της είναι η επιμονή στην πιο κακή λύση για την Κύπρο μας.Δεν νοείται το κόμμα που ίδρυσε ο Γλαύκος Κληρίδης να έχει φτάσει σε τέτοια κατάπτωση, με αποκλειστική της ευθύνη.

Δεν γνωρίζουμε το τέλος της πολιτικής ιστορίας της κ. Αννίτας Δημητρίου. Αλλά έχει απέναντι της ένα πολύ θυμωμένο και «προδομένο» Αβέρωφ Νεοφύτου. Ότι και να συνέβη η πίκρα του δεν έχει πάτο. Και αντιλαμβανόμαστε ότι θα το πάει μέχρι το τέλος…