ΠΕΤΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ: Στον τοίχο έγραφε τη λέξη Ελ-ευ-θε-ρί-α

Της Πέτρας Αργυρού

*** Ναι, στον τοίχο έγραφε τη λέξη «Ελευθερία» ο καπετάν Σήφακας εκείνο το χιονισμένο πρωϊνό. Πήρε το Θρασάκι από το χέρι, τον κουβά από τη μισοτελειώμενη μπογιά και τον δρόμο της επιστροφής.

*** Σ ένα μελαγχολικό πρωινό, όπως αυτό προχθές την Παρασκευή, που κάθισα να ετοιμάσω τη στήλη μου. Στα οικονομικά του «Φιλελευθέρου».

*** Μα, όμως, εγώ είμαι ακόμα μεθυσμένη από τον ενθουσιασμό της παρέλασης για την ανεξαρτησία. Ηχούν ακόμη στα αυτιά μου τα ελληνικά φτερά, είναι ακόμα στη ματιά μου οι σκηνές από τα αγήματα των ξένων χωρών, που για πρώτη φορά μετείχαν σε παρέλαση της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι και τα BARAK-MX της αεράμυνας. Είναι και εκείνη η εικόνα των πρασινοσκούφηδων και όλων των στρατιωτικών σχημάτων.

*** Είναι, όμως, και εκείνη η φωτογραφία των πολεμιστών του ’74, με τον πιο άδολο και αγέρωχο βηματισμό που έχω δει ποτέ μου. Εκείνων, που έμειναν στη φωτιά να περισώσουν την αξιοπρέπεια ενός λαού δύσμοιρου και προδομένου.

*** Και δώστου το «μέσα μου» να μη συμμαζεύεται. Να τρέχει η επικαιρότητα μέτρα για την ακρίβεια, προϋπολογισμούς και δημοσιονομικά πλαίσια κι ο νους να κάνει παιχνίδια με Καζαντζάκη και Μακρυγιάννη. Και αφού ταλαιπωρήθηκα για αρκετές ώρες άπραγη, είπα στο τέλος να πάρω τη δική μου μπογιά και να γράψω στον δικό μου τοίχο κατά πως επιτάσσει το «μέσα μου» τη σημερινή στήλη.

*** Όταν επί 52 χρόνια εξακολουθείς να βρίσκεσαι υπό κατοχή και υπό τη σκιά μιας μόνιμης τουρκικής απειλής, οι στρατιωτικές παρελάσεις δεν τελειώνουν όταν περάσει το τελευταίο άγημα. Πρέπει να αφήνουν πίσω μηνύματα και η φετινή άφησε και σημειολογία και εικόνες που είναι δύσκολο να περάσουν απαρατήρητες.

*** Πίσω από τους συμβολισμούς, είναι ωστόσο επιβεβλημένη η στόχευση στην αποτροπή και υπό το πρίσμα της διπλωματικής ισχύος και υπό το πρίσμα της επένδυσης. Μια έννοια, που όταν πριν μερικά χρόνια διατυπωνόταν αντιμετωπιζόταν ως γραφική.

*** Ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε για το 2027, αφήνει να εννοηθεί πως τέρμα στο «στραβά αρμενίζουμε». Οι δαπάνες που συνδέονται με την αμυντική θωράκιση και τη λειτουργία της Εθνικής Φρουράς προσεγγίζουν τα €678 εκ. σε σύγκριση με €416 εκ. το 2026, καταγράφοντας μία αύξηση της τάξης του 62,7%. Από αυτά, τα €430 εκ. αφορούν τις αγορές οπλικών συστημάτων, στρατιωτικού υλικού και εξοπλιστικά προγράμματα. Η αύξηση της δαπάνης σε σχέση με το 2026 (€176,8 εκ.) είναι θεαματική. Ξεπερνά το 140%.

*** Η Άμυνα δείχνει να μην είναι πλέον διακοσμητικό συμπλήρωμα της διπλωματικής πολιτικής. Βεβαίως, τα λόγια κοστίζουν λίγο και η αποτροπή κοστίζει πολύ. Και κάποιοι θα σπεύσουν τώρα να πουν, «ναι, μα κάθε ευρώ που πάει στην Άμυνα δεν πάει κάπου αλλού». Αλλά διερωτηθήκαμε ποτέ πόσο μας κόστισε και μας κοστίζει ακόμα η αδυναμία;

*** Μα, τέλος πάντων, η πραγματική βαρύτητα κάθε εξοπλισμού δεν είναι πόσο εντυπωσιακά φαίνεται στην παρέλαση ή πόσο εντυπωσιακό είναι το κόστος του. Η εθνική ασφάλεια και ο αγώνας για ελευθερία δεν μετριέται με τον κουβά της μπογιάς που γράψαμε στον τοίχο. «Η ανώτατη αρετή δεν είναι να ‘σαι λεύτερος, παρά να μάχεσαι για την ελευτερία» (Ν. Καζαντζάκης, Ασκητική). Να μάχεσαι, χωρίς σταματημό.

Παρεμπιπτόντως, τα ιδανικά και οι αρχές κάθε ανθρώπου δεν είναι για να ταιριάζουν κουτί στα ιδεολογήματα του όποιου κόμματος. Ο άνθρωπος είναι ελεύθερος να σκέπτεται, να εκφράζεται και να πράττει.

Και το άσχετον, να δεις που στο τέλος θα μας πουν κι αλαφροΐσκιωτους!