Η κυπριακή βιομηχανία αποτελεί τον στυλοβάτη της προόδου και της ανάπτυξης, γι’ αυτό πρέπει να τύχει προσοχής σε όλα τα επίπεδα.
Υπάρχουν εξαιρετικές βιομηχανίες που παράγουν και εξάγουν προϊόντα και υπηρεσίες υψηλής ποιότητας και αποτελούν, μέσω της εξαγωγικής τους δραστηριότητας, τους καλούς πρεσβευτές της Κύπρου στις αγορές του εξωτερικού.
Υπάρχουν ποιοτικές βιομηχανίες που εφαρμόζουν καλές συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τιμούν το προσωπικό τους με αξιοπρεπείς όρους εργοδότησης, γιατί νιώθουν πως αυτό το προσωπικό είναι η μέγιστη επένδυση τους.
Σήμερα, όπως φαίνεται από πλήθος συζητήσεων που γίνονται σε διάφορα επίπεδα με τη συμμετοχή υπουργών, επιχειρηματικών, ακαδημαϊκών, αλλά και συνδικαλιστών και άλλων τεχνοκρατών από την κυπριακή βιομηχανία, απουσιάζει ο καλός επιστάτης – επόπτης.
Ένας καλός επιστάτης που θα είναι καλά καταρτισμένος σε θέματα διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού, όπως επίσης και σε θέματα βελτίωσης της παραγωγικότητας και θα έχει το βλέμμα ψηλά στραμμένο στην ποιότητα, είναι σήμερα περισσότερο χρήσιμος από κάθε άλλη φορά.
Η βιομηχανία, στη σύγχρονη εποχή που ζούμε, χρειάζεται έναν καλό επιστάτη που θα διοικεί, θα διευθύνει, θα καθοδηγεί, θα συμβουλεύει και θα εμπνέει το προσωπικό προς παραγωγικές και ελπιδοφόρες δράσεις και δημιουργίες.
Τούτων εισαγωγικώς λεχθέντων, υποστηρίζουμε πως αυτή την ώρα στην Κύπρο χρειάζεται ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης και της επαγγελματικής κατάρτισης, ενώ θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας ενδιάμεσος εκπαιδευτικός φορέας που να καλύπτει το κενό που υπάρχει μεταξύ της τεχνικής και της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Υπάρχει μεταξύ των δύο επιπέδων εκπαίδευσης ένα τεράστιο κενό που δημιουργήθηκε με την κατάργηση του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου (ΑΤΙ). Η κατάργηση του Ινστιτούτου υπήρξε ατυχής και η απουσία σήμερα στελεχών πρώτης γραμμής από τη βιομηχανία, όπως είναι π.χ. ο καλός επιστήμονας – επιστάτης που προαναφέραμε, είναι περισσότερο από ορατή.
Πρέπει λοιπόν πάση θυσία να καλυφθεί το τεράστιο κενό που δημιουργήθηκε από την κατάργηση του ΑΤΙ.
Πέραν των πιο πάνω, στον τομέα της εκπαίδευσης πρέπει να γίνουν και πολλά άλλα πράγματα που θα βοηθήσουν και την οικονομία και την κοινωνία στο σύνολο τους να πάνε ακόμα πιο μπροστά.
Θα πρέπει λοιπόν:
(α) Να υπάρξει καλύτερη διασύνδεση των αναγκών της αγοράς εργασίας με το εκπαιδευτικό σύστημα. Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να λειτουργήσει ο επαγγελματικός προσανατολισμός και να αξιοποιηθούν στο μέγιστο βαθμό οι μελέτες της Αρχής Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού (ΑνΑΔ), που αφορούν τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις των αναγκών απασχόλησης σε επαγγέλματα και τομείς της οικονομίας. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός πρέπει να βρει τον τρόπο να βάλει φρένο στην παραγωγή ανέργων αποφοίτων πανεπιστημίων. Δυστυχώς, ένα ποσοστό πέραν του 33% των ανέργων είναι απόφοιτοι πανεπιστημίων και αυτό αποτελεί μελανό σημείο για την οικονομία, η οποία επενδύει στις σπουδές αυτών των ανθρώπων.
(β) Να αξιοποιηθεί πλήρως και αποτελεσματικά από το Υπουργείο Παιδείας η έρευνα που εκπόνησε η ΑνΑΔ, σε σχέση με τα επαγγέλματα που έχουν σχέση με τη Γαλάζια και Πράσινη Οικονομία. Όταν λέμε Γαλάζια Οικονομία εννοούμε τα επαγγέλματα που έχουν σχέση με τη θάλασσα, π.χ. ιχθυοκαλλιέργεια, επισκευή θαλάσσιων σκαφών, συντήρηση μαρίνων, οι θαλάσσιες μεταφορές κλπ, ενώ η πράσινη οικονομία παραπέμπει σε επαγγέλματα που έχουν σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος και τη μείωση της ρύπανσης.
Τέλος, μέσα από την εκπαίδευση και την παιδεία, πρέπει να βρεθεί τρόπος για τη δημιουργία κουλτούρας ενημερωμένου και διεκδικητικού καταναλωτή από τις μικρές ηλικίες, ενώ μέσα από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια θα πρέπει να καλλιεργηθεί η φορολογική συνείδηση και το αίσθημα για αύξηση της εθνικής παραγωγικότητας.
Είναι πάρα πολλά που πρέπει να γίνουν προς την κατεύθυνση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, αλλά ας αρχίσουμε προγραμματισμένα και μεθοδικά με τον καλό επιστάτη, για να πάρουμε την κυπριακή βιομηχανία ένα βήμα ακόμα πιο μπροστά. Και ποιοτικά και ποσοτικά και εξαγωγικά.
* Yπεύθυνος του Τμήματος Οικονομικών Μελετών της ΣΕΚ
