Άκουγα από το ΡΙΚ1 τη βουλευτή Φωτεινή Τσιρίδου να αναφέρεται, δικαίως, και στις ευθύνες ΜΜΕ για τη διαιώνιση, μέσω αποσιώπησης ή πλημμελούς δημοσιοποίησης, των ελλείψεων και καθυστερήσεων στον εκσυγχρονισμό των σιδηροδρόμων στην Ελλάδα, παρότι οι εργαζόμενοι και οι συντεχνίες τους είχαν πολλάκις διαμαρτυρηθεί και προειδοποιήσει. Όπως επισήμανε χθες στο άρθρο της η Χρυστάλα Χατζηδημητρίου, τις ευθύνες δημοσιογράφων που επείγοντα ζητήματα για την ασφάλεια του κοινού και την ποιότητα των υπηρεσιών «χάνονται» μέσα στον ωεκανό ανούσιων πληροφοριών, τις ανέδειξε πρώτη απ’ όλους η συντεχνία των συντακτών στην Ελλάδα. Και χίλιες φορές μπράβο της. Και λίγα είπε. Και όσα είπε αφορούν και εμάς εδώ.
Ακούγοντας την κ. Τσιρίδου, θυμήθηκα την πρόσφατη κινητοποίηση των συντεχνιών της ΑΗΚ για θέματα στρατηγικών επιλογών της διοίκησης και της Κυβέρνησης και θέματα που αφορούν πλημμελή σύνθεση συνεργείων που επιδιορθώνουν βλάβες ή εκτελούν έργα ανάπτυξης, κλπ. Είπαν για συνεργεία χωρίς επιστάτες ή τεχνικούς (λόγω υποστελέχωσης), για τμήματα χωρίς επαρκές επιστημονικό προσωπικό, εις βάρος της ασφάλειας των εργαζομένων και του εξοπλισμού της ΑΗΚ, είπαν για συντηρήσεις μηχανών που δεν γίνονται με συνέπεια και εντός χρονοδιαγραμμάτων, με κίνδυνο πρόκλησης βλαβών ή ατυχημάτων, για πεπαλαιωμένες μονάδες που ρυπαίνουν πέραν κάθε νόμιμου ορίου και αυξάνουν το κόστος στους καταναλωτές, κ.α.
Εκείνη η κινητοποίηση των συντεχνιών συνοδεύτηκε με εξαγγελία απεργιακών μέτρων, που θα προκαλούσαν διακοπές στην ηλεκτροδότηση. Ο λόγος που εξήγγειλαν τότε την απεργία ήταν γιατί προηγούμενες γραπτές και προφορικές τους παρεμβάσεις για τα προβλήματα δυσλειτουργίας στην ΑΗΚ τα προσπέρασαν οι περισσότεροι χωρίς να κινητοποιηθούν. Και κάποιοι επικαλέστηκαν τη δημοσιονομική πειθαρχία και την ανάγκη μείωσης και όχι αύξησης του προσωπικού στο δημόσιο. Το γνωστό «πονηρό», κάποτε, νοικοκύρεμα, που δεν τυγχάνει επίκλησης όταν το κράτος ξοδεύει π.χ. εκατομμύρια κάθε χρόνο για προβολή και διαφήμιση κερδοσκοπικών οργανισμών του ιδιωτικού τομέα και χορηγίες σε κερδοφόρες επιχειρήσεις που πρέπει να εκσυγχρονίσουν τις υποδομές τους, αλλά για να γίνουν πιο παραγωγικές, λιγότερο ενεργοβόρες και πιο ανταγωνιστικές και συμβατές με τις νομοθεσίες «πρέπει» να πληρώνει κίνητρα το κράτος, πολλές φορές «οριζόντια».
Όταν λοιπόν οι συντεχνίες της ΑΗΚ προειδοποίησαν με απεργία, άρχισε η επίκρισή τους γιατί «δεν τους πέφτει λόγος για την πολιτική της Κυβέρνησης», «δεν είναι εργασιακά θέματα αυτά», «από πού κι ως πού να έχουν λόγο οι υπάλληλοι για θέματα υποστελέχωσης και ασφάλειας;».
Από τότε είχαμε επισημάνει από αυτή την στήλη πως έχουν και καλοέχουν. Όπως έχουν λόγο και οι εργαζόμενοι στους σιδηρόδρομους της Ελλάδας και παντού όπου η εργασία απειλεί την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων και των πολιτών.
Φίλοι σιδηροδρομικοί, την επόμενη φορά που θα νιώσετε το κακό να έρχεται, μην το παρατραβήξετε με υπομνήματα και δηλώσεις. Κατεβάστε τον διακόπτη!
