ΤΑ τελευταία δύο χρόνια ο αριθμός των παιδιών που παραπέμφθηκαν προς διερεύνηση για σεξουαλική κακοποίηση παραμένει σταθερά πάνω από τα 400. Κι αυτό παρά τις προληπτικές κινήσεις, που γίνονται αλλά και την πρόοδο, η οποία έχει σημειωθεί τόσο σε σχέση με τις δράσεις των αρμοδίων όσο και ενόψει της ευαισθητοποίησης των πολιτών στα ζητήματα αυτά. Τα στοιχεία αυτά αναφέρονται από τον οργανισμό «Hope For Children» CRC Policy Center (HFC), ο οποίος σημειώνει ότι οι ανάγκες στέγασης και αποκατάστασης ασυνόδευτων παιδιών συνεχίζουν να είναι μεγάλες και επιτακτικές. Επί τούτου η Εκτελεστική Διευθύντρια του HFC, Άντρια Νεοκλέους, δήλωσε ότι «κάθε μέρα γινόμαστε μάρτυρες της εξάπλωσης της παιδικής βίας και κακοποίησης». Αυτή η διαπίστωση είναι πολύ ανησυχητική. Και όταν γίνεται αναφορά σε παιδική βία αυτή μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε πλαίσιο και γι΄ αυτό «απαιτείται συστηματική προσπάθεια περιορισμού των κινδύνων και εύρεσης προστατευτικών παραγόντων έναντι όλων των συνθηκών που συνθέτουν τους παράγοντες κινδύνου σε ατομικό, διαπροσωπικό και κοινωνικό επίπεδο.»
ΣΤΗΝ «μεγάλη εικόνα», σύμφωνα με στοιχεία της Αστυνομίας, οι καταγγελίες για βία στην οικογένεια το 2022 έφθασαν στις 3.200! Κι αυτό αφορά όλες τις ηλικίες, κυρίως όμως αφορούν γυναίκες και παιδιά. Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των αρμοδίων ο αριθμός είναι μεν μεγαλύτερος από το παρελθόν, σημειώνεται ωστόσο ότι τα θύματα όλο και περισσότερο εμπιστεύονται τις κρατικές υπηρεσίες και τις οργανώσεις και καταθέτουν τις καταγγελίες τους. Τούτο κρίνεται σημαντικό υπό την έννοια πως όταν τα περιστατικά καταγγέλλονται και τυγχάνουν αντιμετώπισης, ξεκινούν διαδικασίες ενώπιον της δικαιοσύνης, τότε βαθμηδόν θα περιορίζονται. Αυτός άλλωστε είναι και ο μεγάλος στόχος όλων των εμπλεκόμενων. Αυτό δεν πρέπει να δημιουργεί εφησυχασμό καθώς οι αριθμοί παραμένουν ψηλοί.
ΣΥΝΕΠΩΣ αποτελεί πλέον αναγκαιότητα να υπάρξει μια συλλογική προσπάθεια. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει ομολογουμένως μια αυξημένη ευαισθησία των πολιτών σε αυτά τα ζητήματα. Είναι, όμως, παράλληλα σαφές πως η αντιμετώπιση των φαινομένων αυτών πρέπει να περνά μέσα από την χάραξη μιας ενιαίας στρατηγικής καθορισμένων δράσεων. Τι σημαίνει αυτό; Συντονισμός διαφορετικών υπηρεσιών για κοινές δράσεις και παρεμβάσεις, χρειάζεται, ωστόσο, παράλληλα και εγρήγορση της κοινωνίας.
ΟΙ διάφορες οργανώσεις, οι φορείς που δραστηριοποιούνται στα ζητήματα αυτά, είτε λειτουργώντας αποτρεπτικά είτε βοηθώντας τα θύματα, επιτελούν ένα σημαντικό έργο. Το βάρος και η ευθύνη για την αντιμετώπιση των φαινομένων είναι όλων μας, κυρίως όμως του κράτους.
