Σήμερα, συμπληρώνεται ένας χρόνος από την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η 24η Φεβρουαρίου 2022 αποτέλεσε την κορύφωση μιας διαρκούς λεκτικής απειλής από τον Βλαντιμίρ Πούτιν, τη Μόσχα και τους πράκτορές τους στην Ουκρανία, με τον ισχυρισμό «διωγμών» και «γενοκτονίας» εις βάρος των ρωσόφωνων περιοχών του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ. Οι ντε φάκτο ηγέτες των δύο περιοχών απηύθυναν έκκληση στον Ρώσο πρόεδρο, ο οποίος έστειλε τα ρωσικά στρατεύματα εντός ουκρανικού εδάφους, παραβιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και προκαλώντας ντόμινο εγκλημάτων πολέμου εναντίον του ουκρανικού λαού.
Η ρωσική εισβολή, που βρήκε παγκόσμια πολλούς απολογητές, οδήγησε στη μεγαλύτερη προσφυγική κρίση στην Ευρώπη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με 6.7 εκατομμύρια Ουκρανούς να εγκαταλείπουν τη χώρα και σχεδόν το 1/3 του ουκρανικού πληθυσμού να εκτοπίζεται. Προκάλεσε επίσης, παγκόσμια επισιτική κρίση και ελλείψεις σε τρόφιμα και βασικά αγαθά. Της εισβολής προηγήθηκε η παράνομη αναγνώριση των λεγόμενων αυτόνομων πολιτειών του Ντονμπάς από τον Πούτιν, ο οποίος αμφισβήτησε την κυριαρχία της Ουκρανίας και υποστήριξε ότι η χώρα κυβερνάται από νεοναζί που καταδιώκουν τις ρωσικές μειονότητες. Αφήγημα που υιοθέτησαν, δυστυχώς, πολλοί συμπατριώτες μας.
Οι βομβαρδισμοί του Κιέβου στις 24 Φεβρουαρίου 2022, δήθεν με σκοπό την αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας, αποτέλεσαν και το τέλος της αθωότητας για ολόκληρη την Ευρώπη και όχι μόνο. Αριθμός χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου και της Ελλάδας, υποχρεώθηκαν να σταθούν στη σωστή πλευρά της ιστορίας και να καταδικάσουν την εισβολή, που ξύπνησε, έστω και προσωρινά, τους λαούς από το επίπλαστο υψηλό βιοτικό επίπεδο των τελευταίων ετών –ο πόλεμος ήρθε στην καρδιά της Ευρώπης, δεν ήταν πια μονοπώλιο της Μέσης Ανατολής. Ο πόλεμος υποχρέωσε τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι η Ουκρανία δεν ήταν ένας ακόμα δορυφόρος της ρωσικής ατζέντας, αλλά μια τεράστια δημοκρατία με έναν μεγάλο λαό που δεν μπόρεσε να τιθασεύσει ούτε ο ρωσόφιλος Γιανουκόβιτς ούτε οι απειλές της Μόσχας.
Και βέβαια, έναν χρόνο μετά τη ρωσική εισβολή, με πόλεις ισοπεδωμένες και κατεχόμενες, με τη Ρωσία να αντιμετωπίζει κατηγορίες για εγκλήματα πολέμου, δεν μπορεί να υπάρχει αμφιβολία για το ποιος ευθύνεται για αυτή την κατάσταση, για το ποιος είναι ναζί και ποιος όχι, ό,τι άποψη κι αν έχει κανείς για τον Ουκρανό ηγέτη Βολοντίμιρ Ζελένσκι, τις ΗΠΑ ή το ΝΑΤΟ. Ο ουκρανικός λαός έχει αποδείξει και το υπέγραψε με το αίμα του πως θέλει και δικαιούται να είναι ανεξάρτητος, ελεύθερος, κυρίαρχος και ειδικά εμείς εδώ στην τουρκοκρατούμενη Κύπρο, έπρεπε να το κατανοούμε περισσότερο, απορροφώντας και εκφράζοντας το ουκρανικό παράδειγμα της αξιοπρέπειας. Απορρίπτοντας ακαριαία οποιαδήποτε σύμπλευση ή υπόνοια συνεταιρισμού με τον ρωσικό ή τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Επιλέγοντας πάντα την πλευρά των θυμάτων, δίχως «ναι μεν αλλά» και άλλες ρωσικές θεωρίες. Ελευθερία στην Ουκρανία.
* Σημ. «Δόξα στην Ουκρανία»: Ο εθνικός χαιρετισμός ή το εθνικό σύνθημα των Ουκρανών. Πρωτοακούστηκε κατά τον ουκρανικό πόλεμο της ανεξαρτησίας (1917-1921) και απαγορεύτηκε από τις σοβιετικές και ρωσικές αρχές. Επανεμφανίστηκε πρώτα το 2014 με την Επανάσταση της Αξιοπρέπειας, που ξεκίνησε στην πλατεία Μαϊντάν και το 2022, μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής. Συνήθως, συνοδεύεται από το «Heróiam sláva» που σημαίνει «Δόξα στους ήρωες».
