Υπάρχει μια αίθουσα διδασκαλίας για μαθητές με αναπηρία σε δημοτικό της Πάφου, η οποία κατασκευάστηκε στο κενό κάτω από τη σκάλα που οδηγεί στον πρώτο όροφο της μονάδας. Έναν χώρο, ο οποίος είθισται να αξιοποιείται ως αποθήκη για τις σκούπες, τις σφουγγαρίστρες και τα διακοσμητικά των Χριστουγέννων.
Αντί για τον εξοπλισμό του σχολείου, στριμώχθηκε εκεί μερίδα παιδιών. Από εκείνα που δυσκολεύονται να εκφράσουν τις σκέψεις ή τα συναισθήματά τους. Που αποτελούν τη μειοψηφία. Που ήδη είναι φορτωμένα με τη “ρετσινιά” του μη φυσιολογικού και μη αποδεκτού.
Άραγε τι μήνυμα λαμβάνουν οι συμμαθητές τους, όταν βλέπουν αυτά τα παιδιά στην αποθήκη; Τι άποψη διαμορφώνουν; Ενδεχομένως, ότι τα άτομα με αναπηρία είναι κατώτεροι άνθρωποι… Ενδεχομένως, ότι έχουν λιγότερα δικαιώματα. Ίσως, ακόμη, ότι δεν έχουν καμία δεξιότητα και ότι δεν μπορούν να προσφέρουν το παραμικρό. Ότι είναι οι άνθρωποι που πρέπει να τους κρύβουμε.
Αυτό είναι, λοιπόν, το πρόσωπο του κράτους πρόνοιας; Πάνω σε αυτές τις βάσεις θα δομήσουμε την ενιαία εκπαίδευση; Το θέμα έγινε γνωστό μετά από επίσκεψη της Επιτροπής Παιδείας της Βουλής στο εν λόγω δημοτικό, με τον πρόεδρό της και βουλευτή Παύλο Μυλωνά, να μιλά για μια άθλια κατάσταση. Όπως σημείωσε, όταν πληροφορήθηκε για την αίθουσα κάτω από τη σκάλα θεώρησε πως επρόκειτο για κάποια υπερβολή. Όμως, τον διέψευσε η πραγματικότητα! Υπάρχει μια αίθουσα δύο επί δύο για τα παιδιά που έχουν ανάγκη από υποστήριξη.
Στις εικόνες που αναμεταδόθηκαν, ο μικροσκοπικός αυτός χώρος δείχνει εκ πρώτης περιποιημένος. Στον ένα τοίχο έχει μάλιστα και καθρέφτη, ως μια οφθαλμαπάτη που θα κάνει το δωμάτιο να δείχνει μεγαλύτερο. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στο ασανσέρ. Όμως, όποια προσπάθεια και αν γίνει, το γεγονός είναι ένα: Τα παιδιά με αναπηρία κάνουν μάθημα στην αποθήκη του σχολείου. Τα παιδιά με αναπηρία τοποθετούνται όπου χωρέσουν. Όπως εκείνα τα ρούχα που δεν έχουμε σκοπό να φορέσαμε, και τα σπρώχνουμε σε κάποιο ντουλάπι ώστε να μην τα βλέπουμε, μέχρι με τον καιρό να τα ξεχάσουμε.
Ο πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας, σημείωσε ότι χρειάζεται να δοθούν κονδύλια για τους μαθητές με αναπηρία καθώς και για την ενίσχυση της ενιαίας εκπαίδευσης. Μάλιστα, μια από τις εισηγήσεις του ήταν να κοπεί το λίπος από άλλους τομείς του δημοσίου και να επενδυθεί εκεί.
Ας ελπίσουμε να γίνουν, επιτέλους, οι απαραίτητες ενέργειες ώστε όλα τα παιδιά να απολαμβάνουν το αγαθό της εκπαίδευσης και του παιχνιδιού, χωρίς διακρίσεις.
