Ένας φίλος θυμήθηκε χθες ότι και ο Γιώργος Λακκοτρύπης όταν αναλάμβανε το Υπουργείο Ενέργειας είχε πει ότι στις προτεραιότητες της Κυβέρνησης θα ήταν η μείωση του κόστους του ηλεκτρισμού. Ήταν τότε που ακόμα πιστεύαμε πως με τη διείσδυση των ΑΠΕ στο ηλεκτρικό μείγμα θα έπεφτε σημαντικά το κόστος για τους καταναλωτές. Διότι «ο ήλιος εν μούχτιν». Έλα όμως που δεν είναι μούχτιν για τους καταναλωτές! Και πιστεύαμε, τότε, πως, πού θα πάει, είναι θέμα λίγου χρόνου να φέρουμε το φυσικό αέριο, να ησυχάσουμε. Και ελπίζαμε ακόμα, τότε, πως μπορεί και να αξιοποιούσαμε σύντομα το δικό μας φυσικό αέριο. Διότι ήταν ακόμα νωπή στη μνήμη η φράση του παντογνώστη πολιτικού «μα σιόρ έχουμε γιώρκιν φυσικό αέριο και θα αγοράζουμε που τη Shell;».
Τον ίδιο στόχο, για μείωση του κόστους του ρεύματος, έθεσε και ο νέος υπουργός. Ο οποίος πρόσθεσε και το «επειγόντως». Πιστεύω πως θα έπρεπε να το αποφύγει. Διότι γνωρίζει πολύ καλά πως δεν υπάρχει τρόπος να μειωθεί το κόστος του ηλεκτρισμού επειγόντως, αν βέβαια συμφωνούμε όλοι ότι «επειγόντως» σημαίνει αμέσως, εδώ και τώρα ή πολύ γρήγορα.
Δυστυχώς, δεν υπάρχει τίποτε στον ορίζοντα που να επιτρέπει την παραμικρή αισιοδοξία ότι είναι δυνατό να μειωθεί βραχυπρόθεσμα η τιμή του συμβατικού ηλεκτρισμού, ουσιαστικά. Το μόνο που θα μπορούσε να γίνει, αλλά δεν είναι στα πιθανά ενδεχόμενα, είναι να πέσει θεαματικά η τιμή του πετρελαίου διεθνώς ή να κάνει βουτιά η τιμή των θερμοκηπιακών αερίων στο συναφές χρηματιστήριο. Με δικές μας ενέργειες δεν υπάρχει περιθώριο για φθηνότερο ρεύμα, εκτός πάλι κι αν αποφασίσει η Κυβέρνηση να μειώσει δραματικά τα έσοδά της από τον ΦΠΑ ή αν αποφασίσει να επιστρέφει αναλογικά -και άμεσα- στους καταναλωτές τα έσοδα εκατομμυρίων που έχει, από τα λεφτά (μας) που ξοδεύει η ΑΗΚ για να αγοράζει ρύπους. Κι αυτό απίθανο μοιάζει.
Γιατί λοιπόν ο Γιώργος Παπαναστασίου μάς είπε ότι «πρέπει να φθηνίσει το ρεύμα επειγόντως»; Μάλλον γιατί… όντως πρέπει. Ίσως, δηλαδή, θέλησε να τονίσει αυτή την ανάγκη. Δεν χρειαζόταν, γιατί το γνωρίζουμε όλοι.
Θεωρώ πως το πιο σημαντικό που είπε ο νέος υπουργός τις τελευταίες μέρες είναι ο στόχος που θέτει με δημόσιες αναφορές του για εισαγωγή φυσικού αερίου «από την περιοχή». Μάλλον εννοεί την ΑΟΖ του Ισραήλ και την Energean. Και προφανώς δεν εννοεί να «ξηλώσουμε» την επένδυση για το τερματικό LNG υπέρ ενός αγωγού από το Ισραήλ, αφού ήδη υπογράψαμε συμβόλαια που μας δεσμεύουν και πληρώσαμε πολλά εκατομμύρια για να αγοράσουμε το πλοίο που θα λειτουργεί ως FSRU (και το οποίο είναι στο στάδιο των δοκιμών στη Σανγκάη, πριν την παράδοσή του στην ΕΤΥΦΑ) και ξεκινήσαμε κουτσά-στραβά να κτίζουμε και την προβλήτα στο Βασιλικό.
Μάλλον ο υπουργός εννοεί συνύπαρξη των υποδομών LNG και αγωγού, με χρήση της εκάστοτε φθηνότερης τεχνολογίας. Τώρα, πώς γίνεται μια τόσο μικρή αγορά φυσικού αερίου, όπως η κυπριακή, να στηρίξει ταυτόχρονα δύο διαφορετικές -πανάκριβες- υποδομές (συν η αγορά του καυσίμου) και παράλληλα να προσδοκεί σε ουσιαστική μείωση του κόστους του ηλεκτρισμού, μένει να μας εξηγηθεί από τους τεχνοκράτες που γνωρίζουν το θέμα.
Αυτό που πρέπει να φροντίσει… επειγόντως ο νέος υπουργός, είναι αν μη τι άλλο η διαφάνεια στη λήψη και εφαρμογή αποφάσεων. Η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν τα πήγαινε καλά με τη διαφάνεια. Είναι δυνατό να λειτουργήσει το τερματικό υγροποιημένου αερίου τον Οκτώβριο του ’23, όπως διέρρευσε, λίγο πριν αποχωρήσει η προηγούμενη Κυβέρνηση; Αν όχι τον Οκτώβριο, πότε; Είναι δυνατό, με το LNG να γίνεται περιζήτητο (και αντικείμενο αισχροκέρδειας) παγκόσμια, να εξασφαλίσει η Κύπρος -μετά και την επαναεριοποίηση που χρειάζεται στο Βασιλικό- πραγματικά φθηνό αέριο, ώστε να «φανεί» αυτό στην τσέπη μας; Μπορεί όντως να εξασφαλιστεί φθηνό αέριο σε φυσική μορφή από το Ισραήλ, έχοντας ως καταναλωτές την υποχρέωση να αποσβέσουμε άμεσα ή έμμεσα -μέσω των λογαριασμών ρεύματος προφανώς- και το κόστος του αγωγού και το κόστος του τερματικού LNG;
Ας δώσουμε όμως λίγο χρόνο στον υπουργό να ανοίξει τα χαρτιά του.
