Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Ήθελα πολύ σε αυτή την στήλη να ασχοληθώ με τις διαβουλεύσεις που έγιναν τις τελευταίες μέρες για τον κατώτατο μισθό (που δεν είναι ένα νούμερο, το επαναλαμβάνουμε), αλλά το αποφεύγω γιατί όταν έπρεπε αυτές οι σελίδες να παραδοθούν, ο υπουργός Εργασίας κρατούσε ακόμα τα κινητά τηλέφωνα των κοινωνικών εταίρων (μα σοβαρομιλούμε;) και προσπαθούσε να περάσει την πρόταση που ετοίμασε, η οποία, σύμφωνα με κάποιες αρχικές πληροφορίες, ικανοποιούσε περισσότερο την εργοδοτική πλευρά, παρά τη συνδικαλιστική. Ουδεμία έκπληξις.
Εν αναμονή των εξελίξεων, στις οποίες θα επανέλθουμε (και θα ασχοληθούμε και με τη σύνθεση των αποστολών εκάστου μέρους των συνομιλιών, γιατί έχουν σημασία κάποιες παρουσίες και κάποιες απουσίες) θεωρώ σημαντικό να πούμε κάποια πράγματα για τη διαχείριση του ενεργειακού από την ηγεσία της ΕΕ.
Χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος -μια ανησυχητική δήλωση Ρώσου αξιωματούχου π.χ., ή μια απόφαση της Gazprom, μια ανεπίσημη έστω πληροφορία με ενδείξεις αξιοπιστίας από αρμοδίους στη ρωσική κυβέρνηση, κάτι χειροπιαστό τέλος πάντων- πάρα πολλά ΜΜΕ ευρωπαϊκών χωρών προεξοφλούσαν κατά το τελευταίο δεκαήμερο ότι μετά την ολοκλήρωση της προγραμματισμένης ετήσιας συντήρησης σε τμήματα του αγωγού Nord Stream, δεν θα επανήρχιζε η ροή φυσικού αερίου προς τη Γερμανία και άλλες χώρες της ΕΕ. Κάποιοι έλεγαν «ΙΣΩΣ να μην ξαναρχίσει η προμήθεια», αλλά το αποτέλεσμα μέσα στην πλειοψηφία της κοινής γνώμης ή και στις αγορές ήταν περίπου το ίδιο: Οι Ρώσοι θα μας κόψουν τον αέριο.
Σε αυτό τον παροξυσμό κινδυνολογίας αναμείχθηκαν χωρίς αναστολές και αξιωματούχοι της ΕΕ, η σοβαρότητα και το κύρος των οποίων αμφισβητείται, όχι άδικα, από τα πρώτα στάδια της πανδημίας και έχει ενταθεί μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Είναι όμως αξιωματούχοι της ΕΕ, επηρεάζουν καταστάσεις, διαμορφώνουν αποφάσεις (ή συμμετέχουν στη διαμόρφωση αποφάσεων) που καθορίζουν τη ζωή όλων μας και ήταν λογικό οι δηλώσεις τους να παίζουν στα ΜΜΕ ή και να αποκτούν προτεραιότητα στην προβολή, ανκαι ήταν τόσο εξόφθαλμο πως δεν αναφέρθηκαν ουσιώδεις λόγοι για να αναμένει κανείς χειροτέρευση της κατάστασης ως προς τη ροή φυσικού αερίου, επειδή απλά μεσολαβούσε μια συντήρηση, η οποία ήταν προγραμματισμένη και ήξεραν όλοι γι’ αυτήν. Η ίδια αυτή ομάδα διαμορφωτών κλίματος είχε αποφύγει πολύ συνειδητά να τοποθετηθεί στην αρχική απόφαση της καναδικής κυβέρνησης να εμποδίσει την επιστροφή στη Γερμανία της πολυσυζητημένης τουρμπίνας που επιδιόρθωσε η Siemens και η οποία ήταν και είναι αναγκαία για τη λειτουργία του αγωγού σε πλήρη δυναμικότητα. Ακόμα και την Τετάρτη προβάλλονταν ως απειλές ή ως ρωσικό καψόνι κάποιες δηλώσεις του Πούτιν ότι χωρίς την τουρμπίνα, σε καλή και πλήρη απόδοση, δεν μπορεί να επανέλθει η προμήθεια στις ποσότητες που αποστέλλονταν πριν την αποστολή της στον Καναδά.
Αφού λοιπόν προηγήθηκε όλος αυτός ο σαματάς, την Πέμπτη η Goldman Sachs έγραψε πως αναμένει ότι οι τιμές φυσικού αερίου θα μειωθούν αν οι ροές επιστρέψουν στο επίπεδο του 40%, δεδομένου, είπε, του μεγάλου αριθμού πελατών που ανέμεναν (σ.σ. και διέδιδαν) ότι ο αγωγός θα παρέμενε κλειστός μετά τη συντήρηση. Δηλαδή, η κινδυνολογία οδήγησε σε αύξηση των τιμών φυσικού αερίου, εις βάρος εκατομμυρίων Ευρωπαίων αλλά και των επιχειρήσεων και η διάψευση της κινδυνολογίας, καθώς την Πέμπτη ξεκίνησε η ροή φυσικού αερίου, οδήγησε σε μείωση τιμών, η οποία ίσως συνεχιστεί και τις επόμενες μέρες.
Δεν μπορεί κανείς να είναι βέβαιος πως θα εξελιχθεί η συνεργασία Gazprom – χωρών της ΕΕ, ενόσω συνεχίζονται οι κυρώσεις. Διότι στον ίδιο βαθμό που η Ρωσία εργαλειοποιεί το φυσικό αέριο ή το πετρέλαιο ή τα σιτηρά για να πιέσει τους δυτικούς, άλλο τόσο οι δυτικοί εργαλειοποιούν οικονομικές δυνάμεις για να στριμώξει τους Ρώσους. Ήδη, η δοκιμασία αυτής της συνεργασίας για την ενέργεια αποδείχθηκε πολύ επώδυνη για εκατομμύρια νοικοκυριά και για τις οικονομίες των χωρών της ΕΕ. Η αποτροπή επιδείνωσης αυτών των σχέσεων θα έπρεπε να ήταν προτεραιότητα των Βρυξελλών και των ισχυρότερων μελών της, αντί η ποδηγέτηση της ενημέρωσης και η παρεπόμενη άσκηση κι’ άλλης πίεσης στις τιμές.
Αδιόρθωτοι
Έχει ενδιαφέρον αυτό που γράφει στο άρθρο του στον Οικονομικό Φιλελεύθερο, σελίδα 17, ο Σάββας Αριστείδου, οργανωτικό στέλεχος της Συντεχνίας Οικοδόμων της ΠΕΟ. Στο πλαίσιο των προκαταρκτικών συνεννοήσεων για την έναρξη διαπραγμάτευσης για την υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης στις οικοδομές, η εργοδοτική πλευρά υπέβαλε ανταιτήματα προς τους συνδικαλιστές και ανάμεσα σε αυτά ήταν και η θέση για την εισαγωγή (αποδοχή) του Εθνικού Κατώτατου Μισθού για νεοεισερχόμενους στη βιομηχανία. Αποδεικνύεται πολύ νωρίς ότι τη θέσπιση του Εθνικού Κατώτατου Μισθού θα σπεύσουν να την αξιοποιήσουν υπέρ τους πολλές επιχειρήσεις σε κλάδους όπου υπάρχει ήδη, βάσει συλλογικών συμβάσεων, κατώτατος μισθός, ο οποίος κατά κανόνα είναι ψηλότερος από τον κατώτατο που θα θεσπιστεί με τυμπανοκρουσίες το επόμενο διάστημα. Δηλαδή, θα αξιοποιηθεί το υπουργικό διάταγμα για τον εθνικό κατώτατο για να μειωθεί ο κατώτατος που συμφωνήθηκε μέσω συλλογικών συμβάσεων.
Τα δύο μέτωπα
Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν μάς λέει συχνά πως όταν είναι ενωμένη η ΕΕ… κάνει θαύματα. Δεν μας λέει πως πολλές φορές η ΕΕ εμφανίζεται ενωμένη γιατί επιβάλλουν τα συμφέροντά τους οι μεγάλοι, αδιαφορώντας γι’ αυτά των μικρομεσαίων. Για παράδειγμα, όταν φώναζαν Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ελλάδα για το περίεργο μοντέλο αγοράς ηλεκτρισμού, με το οποίο παράγονται υπερκέρδη στη ράχη των καταναλωτών, οι Βόρειοι σφύριζαν αδιάφορα. Τώρα που είδαν τα δυο στενά με το ενδεχόμενο να παροπλιστούν οι βιομηχανίες τους τον χειμώνα λόγω ελλείψεων φυσικού αερίου, θέλουν να περάσουν κανονισμό για μείωση της κατανάλωσης αερίου κατά 15% για όλους! Γιατί όμως να επηρεαστούν οι βιομηχανίες των χωρών του Νότου, αφού τροφοδοτούνται πλέον με LNG, κυρίως από τη Βόρεια Αφρική;
ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ
O AΝΔΡΕΑΣ ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ μάς είπε πως πρέπει να βρούμε από την πέτρα ελπίδα – δυνατότητα για λύση του Κυπριακού. Συμφωνούμε. Να βρούμε. Καλή μας επιτυχία.
Ο ΑΒΕΡΩΦ ΝΕΟΦΥΤΟΥ μάς είπε πως δεν θα επιτρέψει να χαθεί η ελπίδα. Διατάξτε, πρόεδρε!
ΕΜΕΙΣ τι πρέπει να κάνουμε; Να ζητήσουμε συγνώμη που δεν ελπίζουμε; Να ζητήσουμε. Τι θα αλλάξει;
ΑΠΟ τη συζήτηση των τριών την Πέμπτη, το συμπέρασμα είναι «ό,τι κάμει ο Θεός». Όσοι δεν πιστεύουν στον Θεό, καλή ώρα, ας επικαλεστούν ό,τι άλλο τούς συγκινεί. Η στήλη προσβλέπει στην κυπριακή συνείδηση των κατοίκων αυτού του τόπου. Προσβλέπει και στη συνείδηση όσων τον κατοικούν και τον αγαπούν.
Ο ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ ήταν κατά την ταπεινή μου γνώμη ο χαμένος της παρέας που έστησε ο έντιμος Κημήτρης. Διότι έτρεχε να προλάβει. Ας λένε ό,τι θέλουν οι δημοσκοπήσεις. Στην εκπομπή του ΡΙΚ φαινόταν τρίτος.
ΣΤΗΝ οικογένεια είχαμε πρόβλημα. Το έτερον ήμισυ φώναζε «επικοινωνιακά, τους πήρε τα σώβρακα ο Αβέρωφ».
Ο ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ προσπαθούσε να κρατήσει μια τάξη: Περιμένετε, δεν τέλειωσε ακόμα. Τάχα, μπορεί να το βάλουμε στο 90.
ΔΕΝ το βάλαμε. Υπάρχουν και επαναληπτικοί. Θα πέσουν κορμιά.
ΟΚ, ο Αβέρωφ κάτι είχε υπόψη του που κίνησε Θεούς και Δαίμονες να γίνουν «ντιμπέιτ». Από το συγκεκριμένο, επιβίωσε εύκολα, αν δεν κέρδισε κιόλας.
Ο ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ, όμως, πιστεύω απέσπασε την προσοχή. Κι αυτό ήταν μεγάλο κέρδος. Ο Αβέρωφ μας τα ξανάπε. Και μας τα ξανάπε κι αλλιώς. Ο Αβέρωφ λέει… ό,τι κάτσει. Όσο πρόβλημα αξιοπιστίας υπάρχει με τον κ. Αναστασιάδη, υπάρχει και με τον Αβέρωφ. Αυτά που είπε την Πέμπτη ήταν συμπαθητικά. Αλλά αύριο – μεθαύριο, σε κάποιο εθνικό μνημόσυνο, μια χαρά μπορεί να κλωτσήσει την καρδάρα και να χυθεί -πάλι- το γάλα. Εν κρίμα και οι κουέλλες, σε τελική ανάλυση.
ΓΙΑ την εμφάνιση του κ. Χριστοδουλίδη, δεν έχω κάτι ιδιαίτερο να πω. Καλό παιδί. Είναι και πολύτεκνος. Τον αγαπούμε. Πριν και μετά τις εκλογές.
