Δεν φτάνουν οι προτάσεις

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Την Τετάρτη η Βουλή των Αντιπροσώπων γνωστοποίησε τη δικαίωσή της από το Ανώτατο Δικαστήριο σε προσφυγή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η προσφυγή αφορούσε το καθεστώς εργοδότησης συνεργατών και συμβούλων της κυβέρνησης και του Προέδρου συγκεκριμένα. Την επόμενη μέρα, η Νομική Υπηρεσία γνωστοποιούσε με τη σειρά της ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δικαίωσε σε άλλη περίπτωση την κυβέρνηση σε αναφορές νομοθεσιών που ψήφισε η Βουλή, στις οποίες προέβη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με το δικαστήριο να τις κρίνει αντισυνταγματικές.

Οι συχνές τα τελευταία χρόνια προστριβές μεταξύ Κυβέρνησης και Βουλής για τις αρμοδιότητές τους έχουν ως αποτέλεσμα πολλές αποφάσεις των δύο εξουσιών να καταλήγουν στο δικαστήριο για την τελική κρίση. Οι αναπομπές και αναφορές νόμων τείνουν να γίνουν κανόνας. Υπενθυμίζουμε ότι και τώρα, και παρά το κλείσιμο της Βουλής για το καλοκαίρι, εκκρεμεί η απόφαση της κυβέρνησης για μια σειρά από νομοθεσίες που ψηφίστηκαν, που αφορούν μειώσεις φορολογιών για ανακούφιση των πολιτών. Το κατά πόσο αυτές θα επιστραφούν πίσω στη Βουλή ή θα σταλούν απευθείας στο Ανώτατο Δικαστήριο θα εξαρτηθεί από τις απόψεις της Νομικής Υπηρεσίας, τις οποίες ήδη ζήτησε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το σκηνικό δεν αναμένεται να αλλάξει ούτε με τη νέα κυβέρνηση, καθώς ουδείς υποψήφιος, για την ώρα τουλάχιστον, δεν φαίνεται να έχει εξασφαλισμένη πλειοψηφία στη Βουλή. Το γεγονός ότι το σύστημα διακυβέρνησης δεν υπαγορεύει στην εκάστοτε κυβέρνηση να έχει πλειοψηφία στη Βουλή, συχνά πυκνά καταγράφεται ως ένα σημαντικό ρίσκο και από διεθνείς οργανισμούς στην προώθηση μεταρρυθμίσεων, αλλά και πολιτικών που κρίνονται αναγκαίες για αντιμετώπιση διαφόρων προβλημάτων. Στην ουσία, η εκάστοτε κυβέρνηση δεν μπορεί να προωθήσει τις πολιτικές που η ίδια θέλει ή δεσμεύτηκε.

Αρκετές φορές νομοθετήματα που καταθέτει η κυβέρνηση γίνονται αγνώριστα μετά από τροπολογίες της Βουλής. Αρκετές φορές, όπως αναφέραμε περισσότερες τα τελευταία χρόνια, διαφορές μεταξύ εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας κρίνονται στις αίθουσες του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ως αποτέλεσμα, παρατηρούνται καθυστερήσεις στην προώθηση μέτρων που αφορούν είτε την κοινωνία, είτε την οικονομία, είτε την καθημερινότητα των πολιτών. Πολλές φορές, ακόμα και όταν αποφασίζονται και ψηφίζονται. Ενόψει των πιο πάνω, η ανάγκη διαβούλευσης και επίτευξης της μέγιστης δυνατής συναίνεσης για προώθηση πολιτικών και μεταρρυθμίσεων επιβάλλεται. Είναι στην ουσία αναγκαία όπως και ο συμβιβασμός για τη διακυβέρνηση του τόπου και όλοι όσοι ζητούν τη ψήφο του πολίτη το έχουν υπόψη. Ή θα έπρεπε να το έχουν υπόψη. Γι’ αυτό δεν αρκεί οι υποψήφιοι Πρόεδροι της Δημοκρατίας να έχουν προτάσεις για τα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες και την επικαιρότητα. Θα πρέπει εκτός από προτάσεις να εξηγήσουν στον κόσμο και πώς αυτές θα εφαρμοστούν. Τουλάχιστον πώς προτίθενται να πείσουν εκείνους που θα έχουν λόγο και ρόλο στην εφαρμογή τους χωρίς ο συμβιβασμός που απαιτείται για εφαρμογή λύσεων να μην ευτελίζει τους ίδιους και τα όσα προτείνουν. Χωρίς παζάρια που τελικώς το μόνο που κατορθώνουν είναι η περαιτέρω απαξίωση των θεσμών και της πολιτικής στα μάτια των πολιτών και των ψηφοφόρων. Τώρα είναι η ώρα να μας αναπτύξουν τις απόψεις τους για το θέμα και για το πολιτικό σύστημα όλοι οι υποψήφιοι, για να ξέρουμε τι θα περιμένουμε στο μέλλον. Πόσα παζάρια και πόσες αναπομπές και αναφορές νόμων θα μετρήσει και η επόμενη κυβέρνηση.