Όλες οι πληγές του Φαραώ μαζί την ίδια χρονική συγκυρία

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Πέρυσι τέτοιο καιρό, η συζήτηση και οι προβληματισμοί ήταν για τα εμβόλια για την πανδημία COVID, με τις στρατιές των επιδημιολόγων να δίνουν σχεδόν κάθε μέρα το παρόν στα μέσα επικοινωνίας και κοινωνικής δικτύωσης τονίζοντας την αναγκαιότητα εμβολιασμού. Ένα χρόνο μετά, τα βάσανα δεν έχουν τελειώσει αλλά έχουν προστεθεί και πιο επώδυνα, πόλεμος στην Ουκρανία, ακρίβεια, ενεργειακή κρίση, επισιτιστική κρίση, εάν δεν αποκατασταθούν σύντομα οι ουκρανικές εξαγωγές γεωργικών προϊόντων και ομαλοποιηθεί η εφοδιαστική αλυσίδα, κλιματική αλλαγή, ευλογιά των πιθήκων που δεν ξέρουν ακόμη οι ειδικοί αν θα εξελιχθεί σε πανδημία και κρούσμα λέπρας στην Ελλάδα. Η εποχή COVID με αυτά που ζούμε τώρα φαντάζει ανώδυνη. Μετά από ένα βαρύ παρατεταμένο χειμώνα ελπίζαμε ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες, τουλάχιστον οικονομικά, βλέποντας το κόστος θέρμανσης είτε αγοράζοντας πετρέλαιο είτε καταναλώνοντας για θέρμανση ηλεκτρικό ρεύμα. Οι λογαριασμοί και στις δυο περιπτώσεις δυσβάσταχτοι. Και αντί να πάρουμε ανάσα από τα έξοδα του χειμώνα έρχεται η ενεργειακή κρίση.

Συνήθως λέμε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα τον χειμώνα, λόγω ότι είναι μακράς διάρκειας με ιδιαίτερες χαμηλές θερμοκρασίες. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά, όπως αυτή που αντιμετωπίζει η Κύπρος, παρατεταμένο καλοκαίρι και υψηλές θερμοκρασίες. Αυτό συνεπάγεται χρήση κλιματιστικού, άρα κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και κατά προέκταση υψηλοί λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος. Την προηγούμενη εβδομάδα αναφέρθηκε ότι η Ισπανία θα ενθαρρύνει τους δημόσιους υπαλλήλους να εργάζονται από το σπίτι και θα περιορίσει τον κλιματισμό στα δημόσια κτίρια προκειμένου να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας στο πλαίσιο των προσπαθειών που έχουν ζητήσει από τα κράτη μέλη της ΕΕ οι Βρυξέλλες προκειμένου να απεξαρτηθούν από το ρωσικό φυσικό αέριο. Για να γίνει κάτι τέτοιο στην Κύπρο, φαντάζει λίγο δύσκολο, να δουλεύουν καλοκαιριάτικα οι δημόσιοι υπάλληλοι από το σπίτι τους για να περιοριστεί η χρήση του κλιματιστικού στους γραφειακούς χώρους. Ουσιαστικά θα κάνει χρήση κλιματιστικού στο σπίτι του ο εργαζόμενος και τα λεφτά θα τα πληρώνει από την τσέπη του.

Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά σε ελλαδικό έντυπο «οι υψηλές θερμοκρασίες που ήδη σαρώνουν πολλά μέρη του πλανήτη έχουν αυξήσει τη ζήτηση για ενέργεια, κάτι που θα συνεχιστεί και τους επόμενους μήνες, την ώρα όμως που τα αποθέματα ενέργειας δεν είναι αρκετά για να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους καταστάσεις. Από τη μία λοιπόν ο πόλεμος με τη μείωση της παραγωγής και τα ιστορικά χαμηλά αποθέματα φυσικού αερίου και από την άλλη η κλιματική αλλαγή με την ξηρασία και τις υψηλές θερμοκρασίες. Και κάπου στη μέση, η επιστροφή της πανδημίας μαζί με νέους ιούς. Η συρροή τόσων πολλών παραγόντων είναι αρκετά μοναδική…».

Όντως αυτός ο συνδυασμός, ακρίβειας, ενεργειακής κρίσης, μολυσματικών ασθενειών με όλα τα παραλειπόμενα είναι μοναδικός και ανεπανάληπτος. Όλες οι πληγές του Φαραώ βρέθηκαν την ίδια χρονική συγκυρία και δεν ξέρει κάποιος τι είναι πιο σοβαρό από τα δεινά στα οποία βρίσκεται αντιμέτωπος ο πλανήτης. Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, από την έδρα του Οργανισμού στη Νέα Υόρκη περιέγραψε με «μελανά γράμματα» την επόμενη ημέρα κυρίως για τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη, ενώ υπογράμμισε ότι η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία θα μπορούσε να προκαλέσει παγκόσμιες ελλείψεις τροφίμων τους επόμενους μήνες. «Ο κόσμος θα μπορούσε να αντιμετωπίσει λιμούς που θα διαρκέσουν χρόνια εάν οι ουκρανικές εξαγωγές δεν αποκατασταθούν στα προπολεμικά επίπεδα», σημείωσε χαρακτηριστικά.

«Χωρίς αέριο, χωρίς λάδι κηροζίνης, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα… Χωρίς τρόφιμα θα πεθάνουμε» λέει μια 60χρονη, σε σχετικό ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters, στη Σρι Λάνκα, αποτυπώνοντας με τον καλύτερο ίσως τρόπο τη ζοφερή κατάσταση που δημιουργεί η επισιτιστική κρίση. Η τιμή για μια φιάλη αερίου έχει εκτιναχτεί στις 5.000 ρουπίες από 2.675 ρουπίες τον Απρίλιο, με τον κόσμο να σχηματίζει ουρές για να προμηθευτεί το βασικό αυτό μέσο για το μαγείρεμα. Η Σρι Λάνκα είναι μία από τις πρώτες χώρες που η έλλειψη τροφίμων και η ακρίβεια οδήγησαν σε κοινωνικές ταραχές, με αποτέλεσμα την παραίτηση του πρωθυπουργού στις αρχές του μήνα. Όπου φτωχός και η μοίρα του, αυτό συμβαίνει πάντα σε οποιαδήποτε κρίση.