Ό,τι θέλουμε, ανεξαρτήτως πραγματικότητας;

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Έχουμε μια τάση να επικεντρωνόμαστε στις επιθυμίες μας, κλείνοντας τα μάτια για να μην βλέπουμε τα υπαρκτά προβλήματα που εμποδίζουν ή καθυστερούν την πραγματοποίησή τους. Πιάστε από το Κυπριακό και πηγαίνετε σε οποιοδήποτε άλλο θέμα, θα δείτε πως τις περισσότερες φορές καταθέτουμε την επιθυμία -πείτε την στόχο- και ο,τιδήποτε άλλο που αντιστρατεύεται την επιθυμία δεν θέλουμε να το βλέπουμε, δεν θέλουμε καν να ξέρουμε την ύπαρξή του. Ακόμα και όταν αντιλαμβανόμαστε, χωρίς συνήθως να το παραδεχόμαστε δημόσια, πως οι επιθυμίες θα μείνουν επιθυμίες ή στην καλύτερη περίπτωση ότι θα υλοποιηθούν στρεβλά ή αποσπασματικά και δεν θα εξυπηρετήσουν τον σκοπό για τον οποίο εκφράστηκαν.

Μεσοβδόμαδα έγινε αρκετός θόρυβος γιατί η ΕΕ, διά της Επιτρόπου Ενέργειας και παρουσία της προέδρου της Κομισιόν, υπέγραψε μνημόνιο με την Αίγυπτο και το Ισραήλ για περισσότερες εξαγωγές φυσικού αερίου της περιοχής προς τις αγορές της ΕΕ. Είναι αλήθεια πως ούτε από την κ. Σίμσον, ούτε από την κ. φον ντερ Λάιεν δεν έγινε αναφορά στα κυπριακά κοιτάσματα. Κι αυτό θεωρήθηκε μεγάλη αποτυχία για την κυπριακή κυβέρνηση, παρ’ ότι η υπουργός Ενέργειας επέμεινε πως στο μνημόνιο γίνεται αναφορά στα κοιτάσματα της Κύπρου, ως χώρας μέλους της ΕΕ στην ανατολική Μεσόγειο.

Ακόμα όμως και αν η φον ντερ Λάιεν έκανε αναφορά στα κοιτάσματα της Κύπρου, η πραγματικότητα δεν θα άλλαζε. Και η πραγματικότητα είναι πως η Κύπρος δεν είναι σε θέση να παράξει φυσικό αέριο και να το στείλει με κάποιο τρόπο στις ευρωπαϊκές αγορές. Η Κύπρος δεν μπορεί να συμβάλει στον επείγοντα στόχο της απεξάρτησης των χωρών μελών της Ένωσης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Το Ισραήλ μπορεί, η Αίγυπτος μπορεί, μέσω των δύο τερματικών υγροποίησης, που όμως μάλλον θα χρειαστεί να επεκταθούν, η Κύπρος δεν μπορεί. Πώς να το κάνουμε;

Και δυστυχώς δεν θα μπορεί ούτε για τα επόμενα πέντε χρόνια. Διότι περίπου τόσα χρειάζονται, υπό τις καλύτερες συνθήκες, για να συμφωνηθούν (ξανά) οι σχεδιασμοί, να ετοιμαστούν οι τεχνοοικονομικές μελέτες, να ληφθεί η επενδυτική απόφαση, να «ττοκκάρουμε» με αγοραστές, να βρεθούν τα δισεκατομμύρια, να φτιάξουμε τις υποδομές και να στείλουμε το αέριο στην Αίγυπτο. Έτσι έχουν τα πράγματα και κανένας δεν είναι σε θέση να εμφανιστεί βάσιμα πιο αισιόδοξος. Πιο απαισιόδοξος μπορεί, είναι πολύ πιο εύκολο όταν έχεις να κάνεις με την Κυπριακή Δημοκρατία. Ή όταν έχεις να κάνεις με εταρείες, μεγάλες και τρανές μεν, αλλά απρόθυμες να βάλουν το χέρι στην τσέπη, όταν δεν είναι βέβαιες για το ανταποδοτικό όφελος και -επιπλέον- όταν έχουν να αντιμετωπίσουν και γεωπολιτικά προβλήματα. Που υπάρχουν πάρα πολλά στην περιοχή μας.

Συνεπώς, γιατί να αυτογελοιοποιηθεί η κ. φον ντερ Λάιεν λέγοντας στους υπόλοιπους Ευρωπαίους ότι θα συνδράμει και η Κύπρος στην απεξάρτηση από το ρωσικό αέριο; Αφού ό,τι είναι να γίνει για να μην ξεπαγώσουν οι Ευρωπαίοι τον χειμώνα από ενδεχόμενη έλλειψη φυσικού αερίου πρέπει να γίνει τώρα, όχι μετά από 4-5 χρόνια. Ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μέχρι τότε.

Υπάρχει ακόμα ένα παράδειγμα προσήλωσης στον… στόχο, χωρίς να αντιλαμβανόμαστε τις πραγματικότητες γύρω μας. Το ΚΕΒΕ εξέδωσε την Παρασκευή ανακοίνωση, λίγο-πολύ για να πει πως δεν υπάρχει περιθώριο πισωγυρίσματος, πρέπει να προχωρήσουμε στο άνοιγμα της αγοράς ηλεκτρισμού. Να προχωρήσουμε. Δεν πρέπει όμως να εξετάσουμε τους πολλούς λόγους που επικαλέστηκε ενώπιον της κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ενέργειας ο διευθυντής του Διαχειριστή Συστήματος Μεταφοράς Κύπρου (ΔΣΜΚ), ο αρμόδιος αξιωματούχος για την προώθηση της ανταγωνιστικής αγοράς, ο οποίος είπε και κατέθεσε και γραπτώς ότι δεν μπορεί και δεν πρέπει να προχωρήσουμε στο άνοιγμα της αγοράς στη βάση του υφιστάμενου χρονοδιαγράμματος; Δηλαδή, όχι τον προσεχή Οκτώβριο. Και δεν είπε πότε. Ίσως γιατί ο ίδιος δεν θεωρεί αρκετή μια αναβολή 2-3 μηνών. Ίσως γιατί οι λόγοι τους οποίους επικαλέστηκε δεν θα εκλείψουν σύντομα.

Από την άλλη, κατανοούμε την επιθυμία του ΚΕΒΕ (προφανώς και της ΟΕΒ) να προχωρήσει το ταχύτερο η λειτουργία της ανταγωνιστικής αγοράς ηλεκτρισμού, αλλά, που να πάρει, να μην συζητήσουμε, στη Βουλή ή όπου αλλού πρέπει, τις ενστάσεις όλων αυτών που φοβούνται πως η ανταγωνιστική αγορά, σε ένα μικρό και απομονωμένο δίκτυο όπως το δικό μας, θα οδηγήσει σε ακριβότερο ρεύμα για τους οικιακούς καταναλωτές και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις; Να κάνουμε πως δεν ακούμε αυτούς που διαφωνούν και προειδοποιούν;

Και καλά να μην ακούσουμε τους δικούς μας… ιδιότροπους. Να μην ακούσουμε ούτε την φον ντερ Λάιεν, που ενώπιον του Ευρωκοινοβουλίου είπε πριν 8 μέρες πως το μοντέλο ηλεκτρικής αγοράς της ΕΕ (αυτό που θα εφαρμόσουμε και εμείς) δεν δουλεύει πια και πρέπει να αναθεωρηθεί;

Να μη ακούσουμε ούτε τις κυβερνήσεις χωρών, μεταξύ τους και η κυβέρνηση της λατρεμένης Ελλάδας, που θέλουν αλλαγές στο μοντέλο (για να πληρώνεται ο κάθε παραγωγός στη βάση του κόστους του και όχι του κόστους του παραγωγού από πετρέλαιο ή φυσικό αέριο), θέλουν πλαφόν, θέλουν φορολόγηση 90% στα απίστευτα υπερκέρδη που οδηγούν στην ενεργειακή φτώχεια εκατομμύρια πολίτες της ΕΕ;

Να μην ακούσουμε και να μην λάβουμε υπόψη κανένα, απλά για να κάνουμε πράξη την επιθυμία για μία ελεύθερη αγορά που δεν έχει -η συγκεκριμένη- ιδέα από κοστοστρέφεια;

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

ΤΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ του Αβέρωφ Νεοφύτου και ο ίδιος ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ βγάζουν μιαν επιθυμία ή αξίωση/απαίτηση -που μοιάζει με τάση επιβολής- να καθορίσουν για όλους τους υπόλοιπους τους δικούς τους επιθυμητούς «κανόνες» της προεκλογικής εκστρατείας.

ΚΑΙ το είδος της προεκλογικής εκστρατείας.

ΘΕΛΟΥΝ να ελέγξουν τον ρυθμό, όπως λέμε στο ποδόσφαιρο. Θέλουν να διαλέξουν και γήπεδο. Από πού κι ως πού να διαλέξουν για τους υπόλοιπους; Να διαλέξουν για τον υποψήφιο τους, μια χαρά θεμιτό είναι και λογικό. Ας φορτσάρει από τώρα, αφού το έχει ανάγκη λόγω δημοσκοπήσεων. Οι άλλοι τι του φταίνε;

ΠΡΩΤΟΣ ο κ. Νεοφύτου ξεκίνησε τις προεκλογικές περιοδείες (θυμάστε, σε χωράφια, ελαιώνες, μποστάνια, εργοστάσια, κλπ), αμέσως μετά τις βουλευτικές και πριν καν τις εκλογικές διαδικασίες στο κόμμα του.

ΠΡΩΤΟΣ ο ΔΗΣΥ επέλεξε υποψήφιο απορρίπτοντας βιαστικά και άτυπα τον… άλλο συναγερμικό υποψήφιο, που τότε ήταν ακόμα εν δυνάμει, πριν καν οι άλλοι ξεκινήσουν να συζητούν σοβαρά το θέμα.

ΠΡΩΤΟΣ ο ΔΗΣΥ -και ο κ. Νεοφύτου- ξεκίνησαν τη διαφημιστική εκστρατεία και πρέπει να «έφαγαν» ήδη ουκ ολίγα στην προβολή του υποψηφίου τους. Ατυχώς επέλεξαν να μας δελεάσουν με το Επόμενη Μέρα. Δεν είδαν άραγε το The Day After; Το ντοκιμαντέρ για την επομένη… της καταστροφής;

ΚΑΙ τώρα πρώτοι αυτοί θέλουν να μεταφέρουν, τώρα-σήμερα!, την εκλογική αντιπαράθεση στις τηλεοπτικές οθόνες, μέσω τηλεοπτικών συζητήσεων μεταξύ υποψηφίων. Πριν καν κάποια κόμματα επιλέξουν υποψήφιο. Και κατηγορούν όποιον δεν θέλει να ξεκινήσει, μέσα Ιουνίου, την εκλογική εκστρατεία μέσω των ηλεκτρονικών ΜΜΕ.

ΕΙΝΑΙ αμαρτία, κ. Νεοφύτου, να θέλεις να έχεις άποψη, ως υποψήφιος, πότε θα μεταφέρεις το παιγνίδι στο γήπεδο της τηλεόρασης; Ή να θέλεις να τεθούν κάποιοι κανόνες -προσυμφωνίες- για τις τηλεοπτικές συζητήσεις;

ΕΙΝΑΙ δικαίωμά σας να το ζητάτε, είναι δικαίωμα κάποιων ανθυποψηφίων σας να ανταποκριθούν, τώρα ή αργότερα.

ΔΕΝ είναι από αυτή την επικοινωνιακή διαχείριση που θα κριθούν οι υποψήφιοι. Είναι τόση η δυσπιστία, άλλωστε, που μάλλον όσες πιο πολλές εμφανίσεις τηλεοπτικές διευθετηθούν, τόσο πιο πολλοί θα επιλέξουν την αποστασιοποίηση και το περιθώριο. Δυστυχώς.

Μήπως… ΓεΣΗ, Πρόεδρε;

Σχολιάστηκε ευρέως η δημοσιοποίηση της απόφασης να συζητηθεί το θέμα με τις κάμερες στους δρόμους σε σύσκεψη στο Προεδρικό υπό τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Όντως δεν ακούγεται καλά να μην μπορούμε να πάρουμε και να υλοποιήσουμε μια απόφαση χωρίς να κουβαληθούν οι αρμόδιοι στον Πρόεδρο για να βάλει μια τάξη. Έλα όμως που επί ημερών Αναστασιάδη αυτό κρίθηκε αναγκαίο σε πολλές περιπτώσεις και όντως δύσκολα θέματα ξεμπλόκαραν μόνο όταν… ανακατώθηκε ο Νίκαρος! Και όταν λέμε ξεμπλόκαραν, δεν εννοούμε πως πάντα γινόταν βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Για παράδειγμα, ακόμα δεν καταλάβαμε τι αποφάσεις λήφθηκαν στο Προεδρικό για το χαλλούμι. Εμπιστοσύνη, ούτως ή άλλως, δεν υπάρχει για κανέναν, οπότε θα περιμένουμε να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Μέχρι τότε, όμως, μήπως ο Πρόεδρος να ενδιαφερθεί και για τον (πραγματικό) ανταγωνισμό στο ρεύμα; Θα ευνοήσει όλους, Πρόεδρε, ή μόνο κάποιους εκλεκτούς ο ανταγωνισμός που επιλέξαμε; Μήπως σηκώνει… ΓεΣΗ και ο ηλεκτρισμός;

Γνώση – αμφισβήτηση

Σημειώστε μια παράγραφο από το άρθρο του οικονομολόγου Στέλιου Πλατή, που δημοσιεύουμε στη σελίδα 9 της σημερινής έκδοσης του Οικονομικού Φιλελεύθερου: «Άρα, η μόνη δυνατή διέξοδος από τη διαβρωτική διαφθορά είναι αυτή που επιβάλλει τη μετάβαση της κοινωνίας μας από ορθολογιστικά αδαείς πολίτες σε καλά πληροφορημένους πολίτες. Μέσα από την αμφισβήτηση, την επένδυση στη γνώση, την αντίδραση και γενικά την πιο ενεργή ανάμειξη της κοινωνίας στα πολιτικά δρώμενα». Πήρα θάρρος από αυτή την αναφορά του κ. Πλατή, γιατί είναι ομολογουμένως μεγάλη η απογοήτευση να βλέπεις, να διαβάζεις, να ακούεις στρατιές Κυπρίων, ανεξαρτήτως ηλικίας, να απαξιώνουν συλλήβδην όλους τους φανερούς και αθέατους συμμετέχοντες στην ευρύτερη πολιτική – κοινωνική ζωή και να θεωρούν σαν ασπίδα προστασίας την πλήρη αποχή από το κοινωνικό γίγνεσθαι, την αποστασιοποίηση και εν τέλει την αδιαφορία. Η τέλεια συνταγή για ακόμα χειρότερες μέρες.