Ζήτημα χρόνου να σπάσει και η φούσκα στο ποδόσφαιρο

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ και ποδόσφαιρο πάνε πλέον μαζί και στην Κύπρο. Πάντα πήγαιναν, εδώ που τα λέμε, όμως τα τελευταία 2-3 χρόνια η σύνδεση είναι πολύ πιο ορατή και ουσιαστική.

ΕΧΕΙΣ λεφτά; Διεκδικείς πρωτάθλημα, έξοδο στην Ευρώπη, αυξημένα έσοδα. Δεν έχεις; Κάτσε και περίμενε να πετάσει «η σιήνα που το τηγάνι».

ΔΕΝ μοιάζει να ενδιαφέρεται κανείς πού τα βρίσκεις τα λεφτά, ποιοι τα φέρνουν, πώς τα βγάζουν, πώς τα φέρνουν κλπ. Χρήμα να υπάρχει και όλα τ’ άλλα έρχονται μετά. Θα έλθουν όμως και όταν έλθουν κάποιοι 

ΑΚΟΜΑ κι έτσι όμως, τα νούμερα δεν βγαίνουν και όσο κάνουν οι ποδοσφαιρικές εταιρείες και οι λεγόμενοι επενδυτές πως δεν το βλέπουν, τόσο πιο κοντά στο σπάσιμο της φούσκας ερχόμαστε. Και στην καταστροφή.

ΔΙΟΤΙ φούσκα είναι και αυτό που ζούμε στο ποδόσφαιρο. Την έχει μια μανία με τις φούσκες το σύστημα, ευρύτερα, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Κι ας πιστεύουν πολλοί πως τώρα πια κάποιες ομάδες μας έχουν υγεία. Τρομάρα τους.

ΜΠΟΡΕΙ όντως κάποιες ομάδες – εταιρείες να έχουν σήμερα υγεία, με την έννοια ότι πληρώνουν τους εργαζόμενους τους και προσελκύουν άλλους. Μέχρι πότε όμως;

ΔΙΟΤΙ, απ’ όσα βγαίνουν στην επιφάνεια, και δεν βγαίνουν όλα, οι προϋπολογισμοί των πρωτοκλασάτων ομάδων – εταιρειών ξεπερνούν τα 10 εκατομμύρια και σε κάποιες περιπτώσεις πάνε μέχρι τα 15.

ΚΑΙ τα έσοδα είναι κατά κανόνα αδύνατο να ανέβουν εκεί πάνω, ακόμα και για τις ομάδες – εταιρείες που παίρνουν πρωτάθλημα, βγαίνουν στην Ευρώπη και μπαίνουν και σε ομίλους.

ΣΥΝΕΠΩΣ, κάθε χρόνο έλλειμμμα. Μικρό ή μεγάλο, είναι έλλειμμα. Χώρια τα παλιά χρέη, που ναρκοθετούν την πορεία προς τους στόχους. Χώρια οι οφειλές στο κράτος, αλλά και η πλημμελής κατάθεση εισφορών -βασισμένη σε ψευδή στοιχεία- στα κρατικά ταμεία.

ΚΑΙ μετά μάς φταίει ο Μαντούκα, ή ο κάθε Μαντούκα, επειδή κάποιος ξένος παίκτης πήρε είδηση τι γίνεται με τα χρέη και τους μαζεμένους απλήρωτους μισθούς ποδοσφαιριστών και… έκοψε λάσπη.

ΑΝΤΕ να γίνουν ένα – δυο θαύματα και κάποιες ομάδες να κάνουν κάτι παραπάνω από την είσοδο στους ομίλους και την εξασφάλιση 3-4 εκατ. ευρώ ως ετήσια έσοδα από την Ευρώπη. Άντε να «πουλήσεις» και κάποιο παίκτη. Τα θαύματα δεν θα γίνονται κάθε χρόνο και ακόμη και με αυτά, έλλειμμα θα υπάρχει. Αν δεν υπάρχει τη μια χρονιά, θα υπάρχει την άλλη.

ΔΕΝ γίνεται να κόβεις 700-1000 εισιτήρια στα πλείστα παιγνίδια, να είσαι στην πραγματικότητα ένα «χωρκό» ή μια «κωμόπολη» και επειδή κάποιος ουρανοκατέβατος βάζει χρήματα -για τους δικούς του λόγους, για όσο υπάρχουν αυτοί οι λόγοι- να νομίζεις πως είσαι υγιής οργανισμός και να θέλεις να βγεις με τις ποδίνες στο τραπέζι. Είσαι ένας εξαρτημένος από τρίτους οργανισμός, στην καλύτερη περίπτωση.

ΑΚΟΜΑ και πολλαπλάσια εισιτήρια να κόβεις, όμως, πάλι δεν λύνεις το πρόβλημα, όταν έχεις προϋπολογισμό 10 -και βάλε- εκατομμυρίων και έσοδα λίγο πάνω από τα μισά, στην καλύτερη περίπτωση.

Και πόσα να καλύψει ο προϋπολογισμός όταν… τον μισό τον αναλώνεις κάθε χρόνο για να αποζημιώνεις εργαζόμενους που θέλεις να διώξεις κατά παράβαση της σύμβασης εργασίας τους;

ΤΙ θα γίνει όταν αυτός ή αυτοί από τους οποίους εξαρτάσαι σχεδόν 100% θα την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια και θα πάνε να δημιουργήσουν άλλη φούσκα; Είτε θα πρέπει να βρεις άλλους να τους αντικαταστήσεις (και να διαιωνίσεις το σαθρό έδαφος πάνω στο οποίο κτίζεις), είτε θα διαλυθείς σε χίλια κομμάτια και θα κλαίνε αυτοί που σου έδωσαν πίστη πάνω στα ερείπια.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ, έπεσε χρήμα, αλλά η υγεία αγνοείται. Και για μεγάλες ομάδες και για μικρές. Και μαζί με την υγεία αγνοούνται οι μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προοπτικές.

ΚΑΛΟ πρωτάθλημα να έχουμε. Είθε να μην σπάσει φέτος η φούσκα.

 

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

Η ΣΤΗΛΗ είχε κακίσει την απόφαση που φάνηκε να είχε ληφθεί για εξαίρεση από τον κατώτατο μισθό των εργατών στη γεωργοκτηνοτροφία και των οικιακών βοηθών.

ΔΗΛΑΔΗ, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, αλλοδαποί εργάτες.

ΕΥΤΥΧΩΣ είχαμε χαρακτηρίσει αυτή την απόφαση απαράδεκτη -νομίζω και ρατσιστική- ενόσω ζούσε η Ζέτα, συνεπώς δεν έχουμε λόγο να επιρρίψουμε ευθύνη στη διάδοχη κατάσταση.

ΑΝ ΚΑΙ ο νέος υπουργός Εργασίας, αν διαφωνεί με την εξαίρεση των πλέον κακοπληρωμένων και υπερ-εκμεταλλευόμενων εργατών (στη θέση των οποίων μάλλον δεν βρέθηκε ποτέ), μπορεί να επαναφέρει το θέμα προς συζήτηση.

ΕΙΝΑΙ αλήθεια πως όταν επικρίναμε τη λήψη της απόφασης είχαμε κακίσει την στάση όλων των συντεχνιών, που με βάση τις πληροφορίες είχαν συμφωνήσει με την απαράδεκτη εξαίρεση των μισθωτών που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη της κατοχύρωσης κατώτατου μισθού.

ΚΑΙ είχαμε συνδέσει την στάση των συντεχνιών με την στάση των αγροτικών οργανώσεων (που επίσης συνδέονται με πολιτικά κόμματα), οι οποίες συνήθως εμφανίζονται προστάτες των φτωχών -και υπό εκμετάλλευση των μεσιτών- αγροτών, αλλά όταν η συζήτηση έρχεται στα μεροκάματα παίρνουν το μέρος των γεωργοκτηνοτρόφων – εργοδοτών.

ΤΙΣ προάλλες, πληροφορηθήκαμε πως η τελική θέση της ΠΕΟ είναι εναντίον της εξαίρεσης των εργατών στη γεωργοκτηνοτροφία και των οικιακών βοηθών. Και χαρήκαμε γι’ αυτή τη διαφοροποίηση. Έστω κι αν αυτή η θέση δεν φαίνεται να είχε τεθεί εξαρχής.

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ πως και στη ΣΕΚ υπάρχουν στελέχη που διαφωνούν με αυτή τη διάκριση εναντίον αλλοδαπών, κατά κύριο λόγο, εργατών, αλλά υπάρχουν και στελέχη που θεωρούν αναγκαία κάποια υπαναχώρηση από θέσεις αρχών, ώστε να εξασφαλιστούν αποφάσεις που θα ευνοούν τη μεγάλη πλειοψηφία και να μην ξεκινήσει από την αρχή η συζήτηση, έξω από το πλαίσιο που είχε θέσει η Ζέτα. Αυτά τα στελέχη επισημαίνουν πως σχεδόν σε όλες τις χώρες εξαιρούνται οι συγκεκριμένοι εργάτες από τον κατώτατο μισθό.

Η ΣΤΗΛΗ διατηρεί τη διαφωνία της, όσες άλλες χώρες κι αν πράττουν παρομοίως.

ΦΤΑΝΕΙ η ανηλεής εκμετάλλευση φτωχόπαιδων που έρχονται να εργαστούν στην Κύπρο και στοιβάζονται σε παλιόσπιτα ή σε μάντρες, δουλεύουν απεριόριστες ώρες και αμείβονται πολύ πιο κάτω από όσα προβλέπει η -για το θεαθείναι- συλλογική σύμβαση.

 

 

Θα πάρω απόφαση

Λέγεται πως σε μια από τις συσκέψεις που έκανε με τους κοινωνικούς εταίρους (εργοδότες και εργαζόμενους) η Ζέτα Αιμιλιανίδου, την είχαν θυμώσει κάποια πράγματα που λέχθηκαν και το ξεκαθάρισε πως άπαντες (σε γενικές γραμμές): Είμαι υποχρεωμένη από το προεκλογικό πρόγραμμα και την πολιτική δέσμευση του Νίκου Αναστασιάδη να ολοκληρώσω τη διαβούλευση και να καταλήξω σε θέσπιση κατώτατου μισθού. Αν αυτό θα γίνει με συμφωνία όλων εσάς, καλώς. Το προτιμώ. Αν όμως δεν καταστεί δυνατή η ύπαρξη συμφωνίας, θα προχωρήσω ως υπουργός στη θέσπιση του κατώτατου μισθού με δική μου απόφαση (σ.σ. με διάταγμα). Αν δεν έχουν υπόψη αυτές τις αναφορές οι κύριοι Αναστασιάδης και Κούσιος, τις επισημαίνουμε γα να γνωρίζουν πως η Ζέτα έκανε μέχρι εκεί που πρόλαβε το καθήκον της και απομένει σε αυτούς να κάνουν το δικό τους.

 

 

Όχι ρε φίλε

Μας στενοχωρεί πολύ η πληροφορία ότι ένας στενός συνεργάτης του Προέδρου Αναστασιάδη ακούστηκε να λέει πως «αυτός/ή που ανοίγει φύλλο στους φούρνους δεν μπορεί να παίρνει όσα λεφτά παίρνουν πχ οι πωλήτριες στους φούρνους». Και εννοούσε ότι δεν μπορούν αυτοί που ανοίγουν φύλλο να παίρνουν… τον κατώτατο μισθό που θα παίρνουν οι άλλοι εργαζόμενοι στους φούρνους. Καλέ μου φίλε, αν θεωρείς πως είναι λίγη δουλειά να ανοίγεις/κλείνεις φύλλο και να βάζεις τη γέμιση στην τυρόπιττα που θα καταβροχθίσει ο γιόκας σου, τότε να παίρνει τον κατώτατο αυτή που ανοίγει το φύλλο και να παίρνουν περισσότερα από τον κατώτατο οι υπόλοιποι στους φούρνους. Και μην μας απειλάτε με ακριβότερο ψωμί. Τρώμε και παντεσπάνι άμα λάχει.