Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google


Με το πέρασμα των χρόνων εμπεδώνεται διαρκώς στο κυπριακό στερέωμα, πως το να είσαι συνεπής με τις όποιες υποχρεώσεις σου, δεν είναι και τόσο σημαντικό: αν δεν πληρώσεις το στεγαστικό δεν σημαίνει πως θα σου εκποιήσουν το σπίτι, αν κρύβεις λεφτά στο εξωτερικό, κάποια φορολογική αμνηστία θα προκύψει που θα σε καλύπτει, αν χρωστάς Φόρους, Κοινωνικές Ασφαλίσεις κ.τλ., κάποιο σχέδιο θα σκεφτούν για να διευθετήσεις και να διαγράψεις οφειλές. 
Είναι επιβεβαιωμένο πως τα τελευταία χρόνια, οι πλείστες νομοθετικές ρυθμίσεις γύρω από οικονομικά θέματα, αφορούν τη διευκόλυνση φυσικών και νομικών προσώπων τα οποία αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων τους. Κάποιες ρυθμίσεις είναι στοχευμένες και με κριτήρια, κάποιες άλλες πάλι, είναι τελείως ανοικτές και ο καθείς μπορεί να τις εκμεταλλευτεί. Υπάρχουν μάλιστα βουλευτές οι οποίοι επαναφέρουν συνεχώς τις ίδιες προτάσεις, όπως για οφειλές στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και στον Φόρο, λες και έχουν ίδιο όφελος από αυτές. 
Ακόμα και οι ρυθμίσεις για προστασία από τις εκποιήσεις, στο τέλος της μέρας ασυνεπείς δανειολήπτες προστατεύουν. Το ίδιο και το Σχέδιο Εστία, το μαγικό εργαλείο της κυβέρνησης, το οποίο απέτυχε παταγωδώς και πάει από παράταση σε παράταση, μπας και αυξηθούν οι ενδιαφερόμενοι. 
Διερωτάστε οι συνεπείς με τις υποχρεώσεις τους πολίτες πού εμπίπτουν στην όλη εικόνα; Στην καλύτερη περίπτωση στο περιθώριο. Στη χειρότερη, καλούνται να επιφορτιστούν το βάρος για την ανευθυνότητα όλων των άλλων. Βάρος που μπορεί να είναι φορολογικό, που μπορεί να τους αποστερεί βοήθεια από το κράτος, που μπορεί να σημαίνει τη μη δημιουργία καλύτερων κρατικών υποδομών, μη δημιουργία πιο σύγχρονου περιβάλλοντος ζωής και εργασίας. Πολύ απλά επειδή τα χρήματα δαπανούνται για τους ασυνεπείς. Μπορεί επίσης να σημαίνει αυξημένο κόστος δανεισμού επειδή κάποιοι άλλοι δεν πληρώνουν τις δόσεις τους αλλά προστατεύονται από εκποιήσεις.
Είναι όπως τις διαφημίσεις των τραπεζών ή των εταιρειών τηλεπικοινωνίας, οι οποίες επικεντρώνονται στην προσέλκυση νέων πελατών και κάπου, κοιτώντας τις, αρχίζεις να διερωτάσαι πότε κάποιος θα δώσει σημασία και σε εσένα τον συνεπή και σταθερό για πολλά χρόνια πελάτη. 
Οι συνεπείς πολίτες της χώρας, αν και αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, διαχρονικά αποτελούν και το πιο αδικημένο. Αποτελούν τα γαϊδούρια που σιωπηλά και άβουλα φορτώνονται τα καμώματα και τα προβλήματα όλων των άλλων. Αλλά και το κόστος της γενναιοδωρίας την οποία συχνά πυκνά αποφασίζουν να αποδείξουν κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα, ιδιαιτέρως όταν πλησιάζουν εκλογές: έκτακτες παροχές, μικρά τσεκούθκια, έκτακτες προσλήψεις, τρικλοποδιές στην προσπάθεια μείωσης των κόκκινων δανείων.
 
Όλα αυτά, μεταφράζονται σε κόστος για τους φορολογούμενους. Άμεσο κόστος επειδή καλούνται να πληρώσουν με πραγματικά λεφτά το κόστος πολιτικών αποφάσεων. Υπάρχει όμως και έμμεσο κόστος αφού όσο τα λεφτά τους δεν αξιοποιούνται από το κράτος για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και εκσυγχρονισμό των δομών της κοινωνίας και οικονομίας, η αξιολόγηση της χώρας από τους εξωτερικούς δανειστές θα παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, άρα το κόστος του δανεισμού θα είναι μεγαλύτερο. 
Πρέπει επιτέλους αυτοί που λαμβάνουν τις πολιτικές αποφάσεις να το πράττουν με γνώμονα το γενικότερο όφελος των πολιτών της χώρας και όχι απλώς για να εξυπηρετήσουν κάποιες μεμονωμένες ομάδες πολιτών. Και ειδικά μη συνεπών. 
Πρέπει επιτέλους να τεθεί μία κόκκινη γραμμή, η οποία να διαχωρίζει όσους πραγματικά έχουν ανάγκη το κράτος πρόνοιας από όσους απλώς εκμεταλλεύονται την αδυναμία αυτών που λαμβάνουν τις αποφάσεις για να περάσουν πολιτικές που εξυπηρετούν μόνο τα συμφέροντα των λίγων.  Όσο το σκεπτικό τους έχει ως βασικό κριτήριο τη λήψη αποφάσεων χωρίς πολιτικό κόστος, γενική πρόοδος δεν πρόκειται να υπάρξει. Ούτε και πρόκειται να αλλάξει ο τρόπος που οι ίδιοι οι πολίτες αντιλαμβάνονται κάποια πράγματα.