Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google


Είναι γεγονός αναντίλεκτο πως αν και μικρή σε ηλικία η κυπριακή δημοκρατία, τα πήγε σχετικά καλά από πλευράς οικονομικής ανάπτυξης στη σύντομη ζωή της. Βέβαια, ανά τακτά χρονικά διαστήματα η οικονομική ανάπτυξη παρουσίαζε εκρήξεις και απότομες πτώσεις, ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά στο οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας. 

Αυτήν την περίοδο, τρία σημαντικά ζητήματα έρχονται στην επιφάνεια τα οποία αναδεικνύουν και κάποιες διαρθρωτικές αδυναμίες που απειλούν την οικονομική ανάπτυξη της χώρας. 

Αρχίζοντας από τον τουρισμό, είναι ξεκάθαρο πως η εξάρτηση από δύο μόνο αγορές όλα αυτά τα χρόνια, δημιούργησε μία προβληματική κατάσταση με αποτέλεσμα σήμερα, λόγω κορωνοϊού, να βρισκόμαστε σε πολύ άσχημη θέση. Υπάρχει μεν το ελαφρυντικό ότι κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει την πανδημία αλλά έτερον εκάτερον. Το προβληματικό της κατάστασης είναι διαχρονικό και ήταν ευδιάκριτο και τα προηγούμενα χρόνια με τη μείωση των εσόδων παρά την αύξηση των τουριστών και με τη συνεχώς ανοδική πορεία των all-inclusive. Σήμερα ο υφυπουργός τουρισμού έχει χάσει την ευκαιρία να επικεντρωθεί στη μετεξέλιξη του τουριστικού μοντέλου αφού έχει να διαχειριστεί μία κρίση για την οποία δεν μπορεί να κάνει και πάρα πολλά. Αναλυτικό και πολύ κατατοπιστικό είναι το άρθρο του Βίκτωρ Μαντοβάνη στη σελίδα 6. 

Αντίστοιχα, στον τομέα της παροχής επαγγελματικών υπηρεσιών η εξάρτηση από τη Ρωσία ήταν εξ’ αρχής μεγάλη. Κατ’ ακρίβεια αποτέλεσε την αιτία για την οποία δημιουργήθηκε και μεγάλωσε τόσο πολύ ο τομέας. Δεν μπορεί όμως, 30 χρόνια μετά, να ανησυχούμε για μεγάλο κτύπημα στον τομέα επειδή η Ρωσία θέλει να αλλάξει τη συμφωνία αποφυγής διπλής φορολογίας. Παρόλες τις προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία χρόνια για στροφή και σε άλλες αγορές, φαίνεται πως είτε ο χρόνος δεν ήταν αρκετός, είτε απλά δεν είμαστε τόσο ελκυστικός προορισμός όσο νομίζουμε. Δεν μηδενίζουμε βέβαια την κατάσταση. Όντως η παροχή επαγγελματικών υπηρεσιών αποτελεί έναν από τους πυλώνες της οικονομίας και θα συνεχίσει να είναι και τα επόμενα χρόνια. Φτάνει να μην στηρίζεται σε αποφάσεις και κίνητρα τα οποία μπορεί να αλλάξουν από τη μία μέρα στην άλλη. Και να επιχειρούμε μέχρι εκεί που φτάνει το χέρι μας. Η πίτα είναι μεν μεγάλη αλλά μας αναλογεί ένα μικρό κομμάτι. Μέχρι εκεί. 

Στον τομέα των ακινήτων, τα τελευταία χρόνια είδαμε τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε το επενδυτικό πρόγραμμα. Χωρίς αμφιβολία, η πώληση ακινήτων και μαζί υπηκοότητας, έσωσε εταιρείες ανάπτυξης γης, συνέβαλε στη μείωση του χρέους προς τις τράπεζες και έφερε φρέσκα έσοδα στα κρατικά ταμεία. Απ’ εκεί και πέρα, είναι ουτοπικό να θεωρηθεί πως μπορεί ο τομέας να στηριχθεί νυν και αεί στο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Χρειάζονται πραγματικοί αγοραστές, πραγματικές τιμές και πραγματικά ελκυστικό προϊόν. Έχουμε αυτό που χρειάζεται για να ανταγωνιστούμε Μονακό, Μόντε Κάρλο, Μύκονο, Κόμο; Αν όχι, ας περιοριστούμε στη β’ κατηγορία αλλά τουλάχιστον να το κάνουμε σωστά. Χωρίς εξαρτήσεις, χωρίς φούσκες. 

Κάπου στην πορεία ξεχάσαμε ότι η Κύπρος είναι ένα μικρό νησί. Πιστέψαμε ότι είμαστε το κέντρο του κόσμου ενώ στην καλύτερη περίπτωση είμαστε μία κηλίδα στο κέντρο του κόσμου. Για μικρές οικονομίες όπως η δική μας, το σημαντικό δεν είναι οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης του 4% και 5% του ΑΕΠ αλλά οι σταθεροί ρυθμοί ανάπτυξης. Βήμα προς βήμα να κτίσουμε μία οικονομία ανθεκτική και χωρίς εξαρτήσεις. Μας φτάνει η εξάρτηση από τρίτους για να αντιμετωπίσουμε τις απειλές της Τουρκίας. Τουλάχιστον για ότι είναι στο δικό μας χέρι, ας το χειριστούμε μόνοι μας. Τώρα, αν θέλουμε μία τρόικα για αρχή, για να μας βάλει στις ράγες, το συζητάμε.