Στην άκρη του παράδεισου

Ο τίτλος παραπέμπει στους λεγόμενους φορολογικούς παράδεισους που πρόσφατα τέθηκαν στη λεγόμενη «μαύρη λίστα» της ΕΕ. Την περασμένη βδομάδα, ζητήσαμε σε σχέση με το θέμα την άποψη των επίσημων φορέων που αντιπροσωπεύουν τον ιδιωτικό τομέα που καταπιάνεται με την παροχή υπηρεσιών σε ξένες εταιρείες. Ούτε λίγο ούτε πολύ, μας είπαν πως η Κύπρος, ως προορισμός, σνομπάρει εταιρείες που είχαν την έδρα τους σε φορολογικούς παράδεισους, καθώς πλέον είμαστε σε… «άλλο επίπεδο». Προσωπικά μου προκάλεσε έκπληξη η γενικότερη στάση τους, καθώς ως λαός είναι στη φύση μας να αδράζουμε τέτοιου είδους ευκαιρίες από τα μαλλιά. Από την άλλη, σκέφτηκα ότι ενδεχομένως αυτό να ισχύει και στην πράξη. Τα επόμενα 24ωρα, όμως, μιλώντας με στελέχη από τον ιδιωτικό τομέα, διαφάνηκε πως όχι απλώς δεν σνομπάρουν εταιρείες από αυτούς τους προορισμούς που θα αναζητήσουν να μεταφέρουν αλλού την έδρα τους, αλλά έχουν ήδη γίνει οι προετοιμασίες για road shows και προώθηση της Κύπρου ως της επόμενης έδρας για τις εταιρείες που επηρεάζονται. Μάλιστα, αυτός είναι ο ιδιωτικός τομέας που έχουμε συνηθίσει. 
Έτοιμος να αδράξει την ευκαιρία και να κερδίσει ό,τι περισσότερο μπορεί. Σ’ αυτά τα πλαίσια, βέβαια, συνήθως το παρακάνουμε και πάνω στον μεγάλο οίστρο για προσέλκυση νέων εργασιών κάνουμε και τα λαθάκια μας ή τα στραβά ματάκια. 

Εκτιμούμε πως η συγκεκριμένη εξέλιξη, με τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προσθέτουν τον Παναμά, τις Σεΰχέλλες, τις Νήσους Κέιμαν και το Παλάου στη μαύρη λίστα της ΕΕ με τους φορολογικούς παραδείσους, θα έχει θετικές προεκτάσεις στον τομέα παροχής επαγγελματικών υπηρεσιών, ο οποίος τα τελευταία χρόνια βρέθηκε ενώπιον πολλών προκλήσεων στα πλαίσια της προσπάθειας αύξησης της διαφάνειας και της συμμόρφωσης, όπως καθορίζουν διεθνείς Αρχές. Δεκάδες χιλιάδες λογαριασμοί έκλεισαν, χιλιάδες εταιρείες μετέφεραν την έδρα τους από την Κύπρο σε άλλους προορισμούς, αρκετές από αυτές σε φορολογικούς παράδεισους. 

Σήμερα, ξεκινά μία νέα προσπάθεια να τις φέρουμε πίσω. Ωστόσο, υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά». Θα πρέπει να προσελκύσουμε εταιρείες θέτοντας τους κανόνες τους παιγνιδιού, δηλαδή τους κανόνες για τους οποίους δεσμευτήκαμε ενώπιον διεθνών Αρχών ότι θα εφαρμόζουμε. Χωρίς εκπτώσεις, χωρίς παραθυράκια. Η πρόοδος των τελευταίων χρόνων είναι αναντίλεκτη και καταγράφεται από διεθνείς οργανισμούς όπως πολύ πρόσφατα έγινε με την έκθεση της Moneyval, η οποία βέβαια εντόπισε και κάποιες αδυναμίες. Από την άλλη, βέβαια, η Κύπρος ως προορισμός επικρίθηκε πολλές φορές σε δημοσιεύματα και αναλύσεις για λάθος πρακτικές, απόκρυψη στοιχείων, ξέπλυμα και ούτω καθ’ εξής. Τέτοιου είδους δημοσιεύματα συνεχίζουν να εμφανίζονται κατά καιρούς αλλά αφορούν κυρίως παλιές περιπτώσεις, με εξαίρεση τις πρόσφατες με την παραχώρηση κυπριακού διαβατηρίου σε άτομα αμφιβόλου κύρους. 

Χρειάζεται λοιπόν ιδιαίτερη προσοχή στην προσπάθεια που θα καταβληθεί για προσέλκυση εταιρειών από αυτούς τους προορισμούς. Αν θα έρθουν εταιρείες, όσες θα έρθουν, θα πρέπει να υποχρεωθούν να τηρήσουν τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί τα τελευταία χρόνια. Η ιστορία έδειξε πως μία προβληματική περίπτωση να προκύψει είναι αρκετή για να σπιλώσει το όνομα ολόκληρης της χώρας για πολύ καιρό. Η ιστορία επίσης έδειξε πως άμα σου βγει το όνομα πολύ δύσκολα μπορούν να αντιστραφούν οι εντυπώσεις. 

Ας προσελκύσουμε λοιπόν όσες το δυνατό περισσότερες εταιρείες μπορούμε από αυτούς τους φορολογικούς μας παράδεισους, αλλά αφού βεβαιωθούμε πως είναι διατεθειμένες να παίξουν στο γήπεδο που έχουμε εμείς ριγάρει. 

*Διευθυντής Σύνταξης Οικονομικού Τμήματος, Ο Φιλελεύθερος.