Το μεγάλο στοίχημα της ΚΕΔΙΠΕΣ που μας αφορά όλους

Ποσό το οποίο στερήθηκαν οι πολίτες του κράτους και το οποίο θα μπορούσε να αξιοποιηθεί με πολλούς άλλους τρόπους. Για παράδειγμα, η πρόσφατη έκδοση χρέους της Δημοκρατίας θα μπορούσε να ήταν με σημαντικά χαμηλότερο κόστος αν δεν επιφορτιζόταν με το συγκεκριμένο ποσό το δημόσιο χρέος. Ακόμα καλύτερα, θα μπορούσε να αυξηθεί το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα ή ακόμα και να μειωθούν κάποιες φορολογίες.  

Νομίζω πως είναι σε όλους αντιληπτό πόσο μεγάλο ποσό είναι τα 3,5 δισ. ευρώ και τι όφελος μπορούν να αποφέρουν. Ακόμα και τα 60 εκατ. ευρώ ανά τρίμηνο που εκτιμάται πως μπορεί να πληρώνει η ΚΕΔΙΠΕΣ για το 2020, δεν είναι αμελητέα. 

Αλλά. Πάντα υπάρχει ένα αλλά. Για να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος ή έστω το ποσό που επένδυσε το κράτος να επιστραφεί στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, χρειάζεται να γίνουν κάποια πράγματα. Ή καλύτερα, χρειάζεται να μην γίνουν κάποια πράγματα. Κατά πρώτον, δεν πρέπει να υπάρξουν κρατικές παρεμβάσεις. Το κράτος, όπως προστάζει και η ευρωπαϊκή επιτροπή ανταγωνισμού, δεν θα πρέπει να έχει καμία εμπλοκή στη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων και ειδικά των κόκκινων δανείων. Το ίδιο ισχύει και για το υπόλοιπο πολιτικό γίγνεσθαι. Πρέπει να μείνει μακριά από την ΚΕΔΙΠΕΣ χωρίς να κάνει παρεμβάσεις, χωρίς να ζητά χάρες χωρίς κάποιοι να παίζουν ρόλο διαμεσολαβητή.

Θα πρέπει επίσης το νομοθετικό πλαίσιο γύρω από θέματα εκποιήσεων και διαχείρισης μη εξυπηρετούμενων δανείων να μην ξεδοντιαστεί. Η ΚΕΔΙΠΕΣ, όπως και οι τράπεζες, χρειάζονται τα κατάλληλα εργαλεία για να πιέσουν αυτούς που έχουν αλλά αρνούνται να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους εις βάρος όλων των άλλων. Ναι, η νομοθεσία για τις εκποιήσεις πρέπει να είναι όσο πιο αυστηρή γίνεται. Αν οι πολιτικοί θεωρούν πως οι τράπεζες και οι εταιρείες διαχείρισης δανείων εκμεταλλεύονται τη νομοθεσία –που σε μερικές περιπτώσεις φαίνεται ότι το κάνουν- η λύση δεν είναι να αποδυναμώσουν τη νομοθεσία. Η λύση είναι να πιέσουν την Κεντρική Τράπεζα και τον Χρηματοοικονομικό Επίτροπο να εντείνουν τους ελέγχους τους και να διασφαλίσουν ότι οι οδηγίες που είναι σε ισχύ και το ρυθμιστικό πλαίσιο, εφαρμόζονται με ευλάβεια από αυτούς τους οργανισμούς.

Και μία ένδειξη για το τι να αναμένετε: Αν μερικές ώρες μετά που θα διαβάσετε τη συνέντευξη του προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΕΔΙΠΕΣ, δείτε ανακοίνωση από τον Δημοκρατικό Συναγερμό του τύπου: «τα όσα αναφέρει ο κ. Παπαδόπουλος δικαιώνουν τις επιλογές της κυβέρνησης στο χειρισμό του θέματος του Συνεργατισμού και την ορθότητα των αποφάσεων που λάβαμε…» ή ανακοίνωση από το ΑΚΕΛ του τύπου: «ο Δημοκρατικός Συναγερμός έκλεισε τον Συνεργατισμό και σήμερα έχει και το θράσος να πανηγυρίζει από πάνω…», να ξέρετε πως κατά πάσα πιθανότητα τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν ομαλά. Αν, ακόμα χειρότερα, γίνει εγγραφή σχετικού θέματος για συζήτηση στη Βουλή, τότε σίγουρα οι εξελίξεις θα πάρουν άλλη τροπή. 

Αν λοιπόν το κράτος-ο φορολογούμενος πρόκειται να ανακτήσει οτιδήποτε από τα λεφτά που έβαλε για να σωθούν οι καταθέσεις στον Συνεργατισμό, το πρώτο που χρειάζεται είναι να μείνουν μακριά από την ΚΕΔΙΠΕΣ οι πολιτικοί.

* Διευθυντής Σύνταξης Οικονομικού Τμήματος, Ο Φιλελεύθερος.