Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οικοδομήθηκε ο ΟΗΕ με κανόνες για τις σχέσεις των κρατών. Παρά τις αδυναμίες και την επιλεκτική συμμόρφωση, ο Χάρτης του ΟΗΕ υπήρξε ένα βήμα της ανθρωπότητας, μακριά από την ζούγκλα του ισχυρού, παρέχοντας στα αδύναμα κράτη μια βάση διεθνούς δικαίου απέναντι στους δυνατούς επεκτατιστές. Στο σημερινό περιβάλλον με επεκτατικά καθεστώτα και αυταρχικούς ηγεμόνες που εργαλειοποιούν εκβιασμούς, τον ισλαμισμό, τρομοκρατικές και υβριδικές επιθέσεις, εμπορικό πόλεμο και συγκρούσεις, με πρωτεργάτη τον Πρόεδρο Τραμπ και συνεργούς, από τον Πούτιν στον Ερντογάν, η αποδόμηση του ΟΗΕ βρίσκεται σε εξέλιξη. Σε πρόσφατη διεθνή διάσκεψη, ο πρωθυπουργός του Καναδά επιχείρησε να εξηγήσει αυτή την αποδόμηση με αναφορά στον διαχρονικό Θουκυδίδη. Η αναφορά του, ανέδειξε και την γύμνια της εγχώριας πολιτικής ελίτ σε Κύπρο και Ελλάδα.  

Ο Θουκυδίδης απέδωσε αριστοτεχνικά τον διάλογο μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων στον Πελοποννησιακό Πόλεμο στην αρχαιότητα, καθιστώντας τον όπως επιθυμούσε, εσαεί κτήμα της ανθρώπινης νόησης και αιώνιο δίδαγμα γεωπολιτικής σκέψης: «Ο δυνατός προχωρεί μέχρι εκεί που του επιτρέπει η δύναμη του και ο αδύναμος υποχωρεί μέχρι εκεί που του επιβάλλει η αδυναμία του». Έτσι, ένα συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός μετατρέπεται σε διαχρονικό μάθημα για τη σχέση ισχύος, δικαίου και ηθικής. Το κείμενο του Θουκυδίδη, από μια καταγραφή της διαπραγμάτευσης μεταξύ των δύο ελληνικών πόλεων, αναδεικνύεται ως μοναδικό μάθημα στις διεθνείς σχέσεις, όταν η ισχύς δεν συγκρατείται από το δίκαιο. Τόσο επίκαιρο αφού το δίκαιο χωρίς ισχύ δεν αρκεί στις διεθνείς σχέσεις ως σήμερα. Το τραγελαφικό είναι που ανεπίδεκτοι μαθήσεως ορίζουν την μοίρα του σύγχρονου Ελληνισμού π.χ. στην Αθήνα η πολιτική ελίτ καυχιέται ότι οι «διπλωματικοί της χειρισμοί» με κατευναστική φοβία, αποτρέπουν την τουρκική επέλαση στο Αιγαίο και όχι η ετοιμότητα και αποφασιστικότητα των ενόπλων δυνάμεων. Στην Κύπρο, προβεβλημένοι κομματικοί και πρώην υπουργός Εξωτερικών, νομίζουν ότι ο ΟΗΕ μπορεί να επιβάλει την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας, αλλά εμποδίζουν ο Κύπριος Πρόεδρος και οι χειρισμοί μας!  

Παρεμπιπτόντως, ο Θουκυδίδης με τη σοφία του προειδοποιεί για τη μοίρα της αλαζονείας του ισχυρού, με ένα εξίσου αξιοθαύμαστο κι επίκαιρο μήνυμα για τους αλαζόνες ηγεμόνες των ημερών μας. Το δίκαιο και η ισχύς, παραμένουν αλληλένδετες, διότι η ισχύς χωρίς ηθικό μέτρο οδηγεί τον αλαζόνα κάτοχό της στην αυτοκαταστροφή. Καμία δύναμη δεν είναι αιώνια εφόσον αποκόπτεται από το μέτρο. Έτσι, η ύβρις της Αθήνας χρησιμοποιώντας την ισχύ αποστασιοποιημένη από το δίκαιο, μετατρέπεται σε αλαζονεία του ισχυρού που οδηγεί στην πτώση του.

Τα πιο πάνω αφορούν ειδικά την συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή της Κύπρου, με τρόπο που απογυμνώνει εγχώριους αριστεροδέξιους πολιτικούς. Από τη μια, βρίσκονται όσοι εφευρίσκουν «θεωρίες» που εξυπηρετούν τις φιλοδοξίες τους για εξουσία και από την άλλη οι «διαχρονικοί» πατριδοκάπηλοι που θαυμάζουν τον Τραμπ ο οποίος «πούλησε» για δεύτερη φορά τους Κούρδους, δίνοντας πράσινο φως στο τζιχαντιστικό καθεστώς της Συρίας μαζί με τους Τούρκους-ισλαμιστές να ξεπαστρέψουν ένα λαό που θυσίασε 12.000 μαχητές για να συντρίψει το «Ισλαμικό Κράτος». Μοναδική ελπίδα για την Κύπρο, τον Ελληνισμό και την ανθρωπότητα, οι σκεπτόμενοι πολίτες.

*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)