Ξαφνικά γίναμε τριάντα χρονών, αγωνιστές της Οικολογίας και του περιβάλλοντος, της ποιότητας ζωής και των δικαιωμάτων των πολιτών, ενάντια στην κατοχή και την εκμετάλλευση. Για όσους πορευτήκαμε τούτο τον δρόμο, το γεγονός μάς συγκινεί γιατί φέρνει μνήμες και δύναμη για τη συνέχεια. Το συμβολικό αφορά τα μέλη της οικογένειας. Πέρα από αυτό, μήπως θα πρέπει η συγκυρία να ενδιαφέρει πολύ περισσότερους; Εκείνους που μελετούν πολιτικές και κοινωνικές συμπεριφορές μα και άλλους που, αν το ψάξουν λίγο περισσότερο, ίσως διαπιστώσουν πως κι οι ίδιοι μπορούν να είναι συνεπιβάτες σ΄αυτή τη διαδρομή…
Μέσα στα τελευταία σαράντα χρόνια, ήταν πολλοί οι πολιτικοί φορείς που προσπάθησαν να καταθέσουν τον προβληματισμό, τις ιδέες και τις εισηγήσεις τους, επικαλούμενοι την έγνοια τους για τον τόπο και τα προβλήματά του. Τώρα πια δεν συνεχίζουν όλοι τον δρόμο, ακόμα κι αν κυβέρνησαν ή συγκυβέρνησαν – ίσως ακριβώς γιαυτό! Κάποιοι κατέβηκαν σε προηγούμενη στάση, κάποιοι κουράστηκαν, άλλοι δεν έπεισαν για τη συνέπειά τους, άλλων κάποιες δράσεις και επιλογές “μύριζαν” σκοπιμότητες και στόχους διαφορετικούς από αυτούς που είχαν εξαγγείλει (και δεσμευτεί;). Τώρα στις δημοσκοπήσεις oι πολίτες καλούνται να απαντήσουν και σε τούτο: “Θα ψηφίζατε ένα νέο κόμμα;”. Ωσάν να πρόκειται να δοκιμάσεις ένα καινούργιο κρασί, να αλλάξεις αυτοκίνητο ή να αγοράσεις εξοχικό… Οι πιο “έξυπνοι” από τους νεοεμφανιζόμενους αυτοδιαφημίζονται σαν “αντισυστημικοί” θυμίζοντάς μας εκείνους τους κατασκευαστές πλυντηρίων που εγκωμίαζαν τα δικά τους “λευκότερα λευκά”…
Γιορτάζουμε, λοιπόν, σε τρεις μέρες τα τριακοστά γενέθλια μιας αγωνιστικής και διεκδικητικής, έντιμης και ειλικρινούς πορείας. Σ΄αυτή τη γεμάτη προκλήσεις διαδρομή προσπαθήσαμε, με δράσεις και κινητοποιήσεις και με θέσεις τεκμηριωμένες να ανοίξουμε νέους δρόμους και να αποτρέψουμε κακούς σχεδιασμούς και καταστροφικές αποφάσεις. Ακόμα κι ένας περιληπτικός απολογισμός θα χρειαζόταν πολύ περισσότερο από όσο επιτρέπει ένα περιεκτικό κείμενο. Δεν είναι μόνο γιατί τα χρόνια είναι πολλά αλλά γιατί, με οικολογική συλλογικότητα, διεκδικήσαμε πάρα πολλά! Κι ήταν κι εκείνες οι μικρές μα και μεγάλες νίκες που βοήθησαν σαν καύσιμο τη συνέχιση της πορείας. Για την ώρα αρκεί μια μονολεκτική υπενθύμιση: Ακάμας (τερματισμός βρετανικών γυμνασίων – αποτροπή τσιμεντοποίησης – στήριξη των κοινοτήτων), Καρπασία, παραλίες, περιοχές Νατούρα, λατομεία (Πενταδάκτυλος-Ανδρολίκου), αρχιτεκτονική και πολιτιστική κληρονομιά, πολεοδομική ανάπτυξη, χημική ρύπανση, τοπική αυτοδιοίκηση, κυκλοφοριακός σχεδιασμός, ανακύκλωση, ενέργεια, πυρηνική ενέργεια, βιολογικά προϊόντα, βιώσιμη ανάπτυξη, ποιότητα, υγεία, παιδεία, νεολαία, ισότητα των φύλων, κοινωνική δικαιοσύνη, διαπλοκή και διαφθορά – είναι μεγάλη η κατρακύλα σ΄αυτά τα δυο. Τώρα όλοι δηλώνουν πολέμιοί τους, ακόμα κι εκείνοι που συνέβαλαν στο κατάντημα! Η μοναχική πορεία δεν είναι αυτοσκοπός αλλά υποχρέωση για όσους δεν συμβιβάζονται με όσα δεν πιστεύουν…
Η προβολή της Κύπρου ως ενιαίου οικοσυστήματος ξεκίνησε ως σύνθημα αλλά γρήγορα προχώρησε κι έγινε βασικό μέρος του οράματός μας για τον Τόπο… Ενδημικά είδη χλωρίδας – ενδημικοί Κερυνειώτες, Βαρωσιώτες, Καρπασίτες, Μορφίτες. Το Κίνημα Οικολόγων είναι το μόνο κόμμα της Κύπρου με μέλη Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους (κι όχι ένα-δυο σαν άλλοθι, όπως έγραψε ο φίλος Ιμπραχίμ Αζίζ), υλοποιώντας τον στόχο για ενιαίο αγώνα και κοινό όραμα: Αντίθεση στην κατοχή και τα κατάλοιπά της – τον γεωγραφικό διαχωρισμό με βάση την εθνότητα και τη θρησκεία, για να ΄ναι πραγματική η Απελευθέρωση!
Τιμούμε τους συναγωνιστές και τις συναγωνίστριες που “έφυγαν” βιαστικά κι απρόσμενα… Tην Αντρούλα Ξύστρα της Κερύνειας μας, την Εύη Θεοπέμπτου, τον Παντελή Μεταξά, τον Σάββα Φιλίππου, τον Χαράλαμπο Τερλικκά, τον Στέλιο Κολοκασίδη. Με αγάπη και στοργή για τη νέα γενιά, μαζί ζωντανεύουμε την ελπίδα και δημιουργούμε την προοπτική! Εντείνουμε τη σκληρή δουλειά, με τις γνώσεις, την πείρα, τις σαφείς θέσεις, τη διεκδικητικότητα και την εντιμότητα…
Κάποιοι, σχηματισμοί, “αναλυτές” και άτομα, εμφανίζονται τώρα προεκλογικά φορώντας “αντισυστημική” φορεσιά για να μας εξηγήσουν πως τώρα αρχίζουν τη δική τους “επανάσταση” ενάντια στα συστημικά κόμματα. Αδιάβαστοι οι ίδιοι, βάζουν και τους Οικολόγους μέσα στο ίδιο “συστημικό” σακούλι. Ανόητο κι ατεκμηρίωτο το “επιχείρημα”, δηλωτικό άγνοιας και υπεραπλούστευσης – πολύ βολικής στη σύγχρονη πολιτική “σκέψη”. Δεν κατανοούν πως δεν έχει πολλή χρησιμότητα να αμφισβητήσεις το σύστημα όταν πια έχουν αποκαλυφθεί οι αδυναμίες και οι αμαρτίες του αλλά όταν το εντοπίζεις και το πολεμάς την ώρα της σιωπηλής, διαβρωτικής κι ασφυκτικής λειτουργίας του, παραμένοντας αμετακίνητα συνεπής σε όσα πιστεύεις. Όπως έκαναν οι Οικολόγοι – αυτοί κι αν είναι αντισυστημικοί!
