Η Κυπριακή Δημοκρατία κι ο «πράσινος μπερές» εντός Τουρκίας

Η πρόσφατη συμμετοχή του Προέδρου Ν. Χριστοδουλίδη στη διεθνή Σύνοδο Ηγετών για το κλίμα στην Αττάλεια της Τουρκίας, αποκάλυψε διάφορα παράδοξα, τόσο εντός Τουρκίας, όσο και εντός Κύπρου.

Καταρχάς, την εξουσία στην Τουρκία ασκεί το ισλαμοφασιστικό καθεστώς Ερντογάν, το οποίο φυλακίζει διά βίου πολιτικούς, όπως τον χαρισματικό Κούρδο πολιτικό ηγέτη Ντεμιρτάς κι εκατοντάδες Κούρδους δημάρχους και ακτιβιστές. Με νεοσουλτανικά διατάγματα βρίσκονται φυλακή και Τούρκοι πολιτικοί τους οποίους ο Ερντογάν θεωρεί επικίνδυνους στην ισλαμιστική του ψύχωση. Αυτός ο χολωμένος Ερντογάν επιδίωξε να αποκλείσει τον Πρόεδρο της Κύπρου από τη διεθνή διάσκεψη στην Τουρκία.

Κι όταν η παρέμβαση της ΕΕ πρωτίστως επέβαλε τη συμμετοχή του Κύπριου Προέδρου με τη συνοδεία του, ως επικεφαλής της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους-μέλους της ΕΕ και του ΟΗΕ, στήθηκε ένα γελοίο θέατρο. Κατά την άφιξη του Κύπριου Προέδρου στο συνεδριακό κέντρο, ο νεοσουλτάνος αποχώρησε από τον χώρο υποδοχής, αφήνοντας τον ΓΓ του ΟΗΕ να υποδεχθεί τον Κύπριο Πρόεδρο. Αυτό ήταν όλο κι όλο το «θέατρο» Ερντογάν, καθώς ο Κύπριος Πρόεδρος συμμετείχε στις επίσημες εργασίες, μίλησε ως Πρόεδρος και φωτογραφήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους ηγέτες κρατών, παρόντος του Ερντογάν.  

Αντικειμενικά, ο ζημιωμένος από όσα διαδραματίστηκαν σε σχέση με την Κύπρο ήταν ο Ερντογάν, αφού απέτυχε να αποκλείσει την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο, συνοδευόμενο από τον υπουργό Εξωτερικών και τον ένστολο επικεφαλής της Προεδρικής Φρουράς με το πράσινο μπερέ των Δυνάμεων Καταδρομών. Οι εικόνες από την σύνοδο εντός Τουρκίας, δεν ανάτρεψαν τον τουρκικό επεκτατισμό, ούτε τερμάτισαν την κατοχή στην Κύπρο, αλλά ανάτρεψαν τον αρχικό τουρκικό σχεδιασμό για αποκλεισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας και στη συνέχεια προέκυψαν σαφή πολιτικά μηνύματα εντός κι εκτός Τουρκίας, πράγμα που εξόργισε πολλούς Τούρκους.

Περίεργες αντιδράσεις, όμως, υπήρξαν και στην Κύπρο από τους συνήθως πωρωμένους ύποπτους στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος. Μόνο στην Κύπρο υπάρχουν δήθεν «αντιφασίστες» στα άκρα αριστερά, που αποστρέφονται τον δημοκρατικά εκλελεγμένο Πρόεδρο της Κύπρου και τη συνοδεία του, οι οποίοι εκπροσωπούν την ημικατεχόμενη πατρίδα και συμπαθούν τους …τζιχαντιστές. Μόνο στην Κύπρο υπάρχουν δήθεν «εθνικόφρονες» στα δεξιά, οι οποίοι έχουν κριτήριο το ατομικό τους συμφέρον ενόψει προεδρικών εκλογών και έγνοια τους την κομματική τους ανέλιξη εις βάρος της πατρίδας.

Για την παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός Τουρκίας, εκδήλωσαν χαρά κι όσοι ζητούν την αποχώρησή μας από την ΕΕ κι όσοι ζητούν την ανατροπή των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για το Κυπριακό, πράγμα που θα ανοίξει τον δρόμο για αποδόμηση και άλλων τέτοιων αποφάσεων, όπως επιδιώκει από το 1963  Τουρκία για να αποδομήσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Μόνο στην Κύπρο μάλλον υπάρχει μερίδα που προτιμά τη συντριβή της Κύπρου και του Προέδρου της, για να συνδράμει στις ατομικές τους πρώτα και κατά δεύτερον στις κομματικές τους επιδιώξεις και δογματισμούς και ανάμεσα τους οι χειροκροτητές όσων εναγκαλίζονταν τον Ερντογάν μετά το δημοψήφισμα το 2004. Πάντως, υπήρξαν και χειρότερα όταν το 1974, κάποιοι ανάμεσα μας προτιμούσαν την Τουρκία παρά Πρόεδρο τον Μακάριο.  

* Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D