Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on GoogleΗ απαίτηση της Τουρκίας για λύση δύο κρατών, την οποίαν πρόβαλαν έντονα στα πανηγύρια για την ανακήρυξη του παράνομου κράτους στα κατεχόμενα εδάφη της Κ.Δ., είναι μια κίνηση τακτικής της τουρκικής στρατηγικής για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου και στη συνέχεια επανάκτησής της, σύμφωνα με το σχέδιο Νιχάτ Ερίμ και τη στρατηγική που ακολουθεί η Τουρκία από το 1957. Η Τουρκία ούτε θέλει, ούτε αποδέχεται λύση δύο κρατών για τους πιο κάτω λόγους:
(α) Με τη λύση δύο κρατών δεν καταργείται η Κ.Δ. Αυτή την περίοδο ο πρώτος και σημαντικότερος στόχος της Τουρκίας είναι η κατάργηση της Κ.Δ. (β) Με τη λύση δύο κρατών η Κ.Δ. θα συνεχίσει να είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε., ενώ η Τουρκοκύπριοι θα πάψουν να είναι Ευρωπαίοι πολίτες με όλα τα απορρέοντα δικαιώματα, τα οποία απολαμβάνουν σήμερα. Αναγκαστικά θα γίνουν Τούρκοι πολίτες, χωρίς πρόσβαση στην Ευρώπη. (γ) Η Τουρκία θα έχει σύνορα στην Κύπρο στα οποία θα μπορούν να αναπτυχθούν ελληνικές δυνάμεις με στόχο την υπεράσπιση της Κ.Δ. και η Κ.Δ. θα μπορεί να προσφέρει διευκολύνσεις σε χώρες που αποτελούν κόκκινο πανί για την Τουρκία. (δ) Η Τουρκία δεν θα μπορεί με καμιά δικαιολογία να κάμει εισβολή στο έδαφος της Κ.Δ., δηλαδή να επιτεθεί σε κράτος μέλος της Ε.Ε. (ε) Η τουρκοκυπριακή κοινότητα θα χάσει κάθε δικαίωμα στον ορυκτό πλούτο στη θάλασσα νοτίως της Κύπρου, τον οποίο ορέγεται η Τουρκία ως δικαίωμα των Τουρκοκυπρίων. (στ) Με τη λύση δύο κρατών η Τουρκία θα έχει έλεγχο μόνο στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου. Με την ΔΔΟ, θα ελέγχει ολόκληρη την Κ.Δ., που θα καταστεί εκλιπούσα μέσω του τουρκοκυπριακού κράτους.
Θα είναι φυσικό να ρωτήσει κάποιος, γιατί τότε η Τουρκία και οι ηγέτες διακηρύσσουν συνεχώς, ότι δεν αποδέχονται λύση ΔΔΟ και επιμένουν σε λύση δύο κρατών, που να έχουν συνεργασία μεταξύ τους; Η απάντηση βρίσκεται στο τίτλο αυτού του άρθρου. Η τουρκική θέση για λύση δύο κρατών είναι κίνηση τακτικής. Διατυπώνει μια ακραία και απαράδεκτη θέση, που η ελληνική κοινότητα δεν αποδέχεται, για να γίνει αποδεχτή η πραγματική της θέση και επιδίωξη. Στο τέλος θα «υποχωρήσει» και θα προσέλθει στις συνομιλίες με βάση την «ΔΔΟ με πολιτική ισότητα». Αμέσως οι άσπονδοι φίλοι μας, ακόμα και τα ΗΕ και η ΕΕ θα αναμένουν από μας νέες παραχωρήσεις για να καταλήξουμε σε λύση, από την οποία θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα όλων, εκτός από τον κυπριακό λαό.
Μετά την «μεγάλη υποχώρηση» και τους επαίνους που θα δεχτεί για τη συμβολή της στη λύση, η Τουρκία θα απαιτήσει κυριαρχική ισότητα, εκ περιτροπής προεδρία, παραμονή στρατευμάτων κατοχής και παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο.
Αφού ακόμα και ο Γ.Γ. λέει ότι στα εσωτερικά θέματα έχουν σχεδόν όλα συμφωνηθεί τότε όλοι θα απαιτούν κάποιες υποχωρήσεις και από μας για να λυθεί το πρόβλημα.
Αν καταλήξουμε σε λύση η Τουρκία θα έχει επιτύχει και τον μεγαλύτερο της στόχο, που είναι κρυμμένος πίσω από τις συμφωνίες. Η Κ.Δ. θα καταστεί εκλιπούσα, εφόσον θα καταργηθεί και στη θέση της θα μπει η ΔΔΟ με τα δύο συνιστώντα κράτη, που θα έχουν τουλάχιστον πολιτική ισότητα.
Πρέπει να κατανοήσουμε, ότι ακόμα και με την καλύτερη λύση, θα έχουμε παραχωρήσει το μεγαλύτερο μας όπλο. Την κυριαρχία της Κ.Δ. Και όταν παρουσιαστούν προβλήματα θα αναζητούμε κηδεμόνα. Γιατί κανένας δεν θα θέλει, ούτε θα μπορεί να αναμιχθεί στα εσωτερικά προβλήματα της ΔΔΟ.
Για τούτο τα μεγαλύτερα ανταλλάγματα πρέπει να ζητήσει η πλευρά μας, πριν παραδώσει την εξουσία και την κυριαρχία της Κ.Δ. Και φυσικά αυτά τα ανταλλάγματα θα είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα, το ευρωπαϊκό κεκτημένο, επιστροφή μεγάλου τμήματος της κατεχόμενης περιοχής και αποχώρηση και του τελευταίου Τούρκου στρατιώτη. Διαφορετικά θα διανύουμε το τελευταίο μίλι, πριν από τη μετατροπή της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο και αργότερα σε τουρκική επαρχία, όπως την Αλεξανδρέττα.
Η λύση δεν πρέπει να είναι η επιστροφή στα σπίτια μας μερικών χιλιάδων κατοίκων Αμμοχώστου, όπως η οικογένειά μου, αλλά η εξασφάλιση των εγγονιών μας, ότι θα επιβιώσουν Έλληνες σε μια ελεύθερη Κύπρο με κατοχυρωμένα όλα τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.