Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Η θεραπεία του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 αλλάζει προσανατολισμό. Η ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα παραμένει βασικός στόχος, ωστόσο η προστασία της καρδιάς, των νεφρών και του ήπατος, η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και η πρόληψη των επιπλοκών αποκτούν κεντρική θέση στη θεραπευτική στρατηγική.
Οι νέες κοινές συστάσεις της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Μελέτης του Διαβήτη (EASD) και της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας (ADA), που δημοσιεύθηκαν στις 2 Οκτωβρίου 2026, εισάγουν σημαντικές αλλαγές στη διαχείριση των ενηλίκων με διαβήτη τύπου 2.
Η έκθεση συναίνεσης, η πρώτη ολοκληρωμένη επικαιροποίηση μετά το 2022, βασίζεται στην αξιολόγηση νεότερων επιστημονικών δεδομένων και απευθύνεται στους επαγγελματίες υγείας που συμμετέχουν στη φροντίδα των ασθενών.
1. Νεότερες θεραπείες από τα πρώτα στάδια
Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές αφορά τη δυνατότητα χορήγησης νεότερων αντιδιαβητικών φαρμάκων σε πρωιμότερο στάδιο, ακόμη και από τη διάγνωση, όταν υπάρχουν κατάλληλες κλινικές ενδείξεις.
Οι αναστολείς SGLT2 και οι θεραπείες που βασίζονται στο GLP-1 αποκτούν ενισχυμένο ρόλο, καθώς ορισμένα φάρμακα των κατηγοριών αυτών προσφέρουν οφέλη που δεν περιορίζονται στη μείωση του σακχάρου.
Η επιλογή θεραπείας δεν βασίζεται αποκλειστικά στη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c), αλλά συνεκτιμά την παρουσία καρδιαγγειακής νόσου, καρδιακής ανεπάρκειας, χρόνιας νεφρικής νόσου και άλλων παραγόντων κινδύνου.
Η μετφορμίνη εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική θεραπευτική επιλογή, χωρίς όμως να είναι απαραίτητο να προηγείται κάθε άλλης φαρμακευτικής αγωγής.
2. Συνδυασμός θεραπειών για προστασία οργάνων
Οι νέες συστάσεις υποστηρίζουν την εξέταση πρώιμης συνδυαστικής θεραπείας με αναστολείς SGLT2 και φάρμακα που βασίζονται στο GLP-1 σε ασθενείς με συνυπάρχουσα καρδιαγγειακή νόσο, χρόνια νεφρική νόσο ή καρδιακή ανεπάρκεια.
Στόχος είναι η μείωση του κινδύνου σοβαρών επιπλοκών και η βελτίωση των μακροχρόνιων αποτελεσμάτων.
Η επιλογή των συγκεκριμένων φαρμάκων πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα τεκμηριωμένα οφέλη κάθε δραστικής ουσίας, τη νεφρική λειτουργία, τις αντενδείξεις, τις πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και τις ανάγκες του ασθενούς.
Δεν συστήνεται η ίδια φαρμακευτική αγωγή για όλους τους ασθενείς.
3. Οι στόχοι για τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη
Για τους περισσότερους μη εγκύους ενήλικες με διαβήτη τύπου 2 και επαρκές προσδόκιμο επιβίωσης, οι νέες συστάσεις θεωρούν εύλογο στόχο HbA1c περίπου 6,5%–7% ή χαμηλότερα, εφόσον αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ασφάλεια.
Σε ορισμένους ασθενείς, ιδιαίτερα όταν η θεραπεία δεν προκαλεί υπογλυκαιμία, μπορεί να επιδιώκεται αυστηρότερη ρύθμιση.
Αντίθετα, σε άτομα με ευπάθεια, σοβαρές επιπλοκές ή περιορισμένο προσδόκιμο επιβίωσης, οι στόχοι πρέπει να είναι λιγότερο αυστηροί.
Η εξατομίκευση είναι απαραίτητη, καθώς η υπερβολικά εντατική θεραπεία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υπογλυκαιμίας.
4. Έλεγχος καρδιάς, νεφρών και ήπατος
Η αξιολόγηση των επιπλοκών πρέπει να αρχίζει από τη διάγνωση και να επαναλαμβάνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα.
Οι επαγγελματίες υγείας καλούνται να παρακολουθούν τη νεφρική λειτουργία, την αρτηριακή πίεση, τα λιπίδια και την παρουσία καρδιαγγειακών προβλημάτων.
Η εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας περιλαμβάνει τον υπολογισμό του eGFR και τη μέτρηση της αναλογίας λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται επίσης στην αναγνώριση της καρδιακής ανεπάρκειας και της μεταβολικής δυσλειτουργίας που σχετίζεται με τη στεατωτική νόσο του ήπατος (MASLD).
Παράλληλα, παραμένουν απαραίτητοι ο τακτικός οφθαλμολογικός έλεγχος και η εξέταση των κάτω άκρων για την έγκαιρη αναγνώριση νευροπάθειας και άλλων επιπλοκών.
5. Αρτηριακή πίεση και χοληστερόλη
Η αντιμετώπιση του διαβήτη πρέπει να συνοδεύεται από αποτελεσματική διαχείριση των καρδιαγγειακών παραγόντων κινδύνου.
Ως γενικός θεραπευτικός στόχος για την αρτηριακή πίεση αναφέρεται τιμή κάτω από 130/80 mmHg, με δυνατότητα αυστηρότερων στόχων σε επιλεγμένους ασθενείς υψηλού καρδιαγγειακού ή νεφρικού κινδύνου, εφόσον είναι ανεκτοί.
Η χορήγηση υπολιπιδαιμικής αγωγής αξιολογείται με βάση την ηλικία και τον συνολικό καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Για ασθενείς πολύ υψηλού κινδύνου, οι ευρωπαϊκές καρδιολογικές συστάσεις προβλέπουν ιδιαίτερα χαμηλούς στόχους LDL χοληστερόλης.
6. Η διαχείριση του βάρους ως θεραπευτικός στόχος
Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας αναγνωρίζεται ως ουσιαστικό μέρος της θεραπείας του διαβήτη τύπου 2.
Σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς, η σημαντική και διατηρήσιμη απώλεια βάρους μπορεί να βελτιώσει τον γλυκαιμικό έλεγχο και άλλους μεταβολικούς δείκτες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να επιτευχθεί ύφεση της νόσου.
Οι συστάσεις αναφέρονται στη σημασία απώλειας βάρους της τάξης του 10%–15% για επιλεγμένους ασθενείς, χωρίς το ποσοστό αυτό να αποτελεί υποχρεωτικό στόχο για όλους.
Η διατροφική παρέμβαση πρέπει να εξατομικεύεται, με τη μεσογειακή διατροφή να αναγνωρίζεται ως μία από τις επιλογές με τεκμηριωμένα μεταβολικά και καρδιαγγειακά οφέλη.
7. Συνεχής καταγραφή γλυκόζης και ψυχολογική υποστήριξη
Η αξιοποίηση συστημάτων συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM) μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της παρακολούθησης επιλεγμένων ασθενών.
Για πολλούς ενήλικες που χρησιμοποιούν τέτοια συστήματα, γενικός στόχος είναι η παραμονή της γλυκόζης στο εύρος 70–180 mg/dL για περισσότερο από το 70% του χρόνου, με εξατομίκευση όπου απαιτείται.
Οι νέες οδηγίες δίνουν επίσης ιδιαίτερη έμφαση στην ψυχολογική υποστήριξη, στον ύπνο, στη σωματική δραστηριότητα και στην εκπαίδευση των ασθενών για την αυτοδιαχείριση της νόσου.
