Μια έντονη οικογενειακή διαμάχη για τη διαχείριση της περιουσίας και των υποθέσεων ηλικιωμένης γυναίκας έφτασε μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο άναψε το πράσινο φως για αμφισβήτηση μονομερούς διατάγματος που είχε εκδοθεί στην Πάφο. Η υπόθεση, με πρωταγωνίστριες δύο αδελφές που διαφωνούν για το ποια θα έχει λόγο στις υποθέσεις της μητέρας τους, εγείρει ζητήματα τήρησης της δικονομικής διαδικασίας και του δικαιώματος ακρόασης, οδηγώντας το Ανώτατο να αναστείλει προσωρινά την ισχύ του επίμαχου διατάγματος μέχρι την οριστική εξέταση της υπόθεσης.
Η υπόθεση αφορά οικογενειακή διαμάχη μεταξύ δύο αδελφών σχετικά με τη διαχείριση των υποθέσεων της μητέρας τους. Η μία αδελφή είχε καταχωρίσει από τον Μάρτιο του 2025 αίτηση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, ζητώντας να κηρυχθεί η μητέρα τους ανίκανη προς διαχείριση της περιουσίας της και να διοριστεί η ίδια ως διαχειρίστρια.
Στις 23 Απριλίου 2026, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε μονομερώς ενδιάμεσο διάταγμα με το οποίο εξουσιοδότησε την αιτήτρια της βασικής διαδικασίας να διορίσει δικηγόρο εκ μέρους της μητέρας τους για άλλη αστική υπόθεση που εκκρεμεί στη Λεμεσό. Παράλληλα, απαγόρευσε στη μητέρα και σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, εκτός από την ίδια ή εξουσιοδοτημένο από αυτήν πρόσωπο, να ενεργούν εκ μέρους της μητέρας στην εν λόγω αγωγή μέχρι την τελική απόφαση για το ζήτημα της ικανότητάς της.
Η δεύτερη αδελφή προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας ότι τόσο η ίδια όσο και η μητέρα της στερήθηκαν του δικαιώματος να ακουστούν πριν από την έκδοση του διατάγματος. Ισχυρίστηκε ακόμη ότι το διάταγμα δεν όριζε ημερομηνία κατά την οποία θα καθίστατο επιστρεπτέο, ούτε δόθηκαν οδηγίες για την επίδοσή του στα άμεσα επηρεαζόμενα μέρη.
Επιπλέον, η αιτήτρια υποστήριξε ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του κατεπείγοντος που απαιτούνται για την έκδοση μονομερούς διατάγματος και ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου παραπλανήθηκε ως προς την ύπαρξη του συγκεκριμένου στοιχείου.
Στην απόφασή του, ο δικαστής Αλέξανδρος Παναγιώτου επανέλαβε ότι τα προνομιακά εντάλματα αποτελούν εξαιρετική μορφή ελέγχου των αποφάσεων των κατώτερων δικαστηρίων και δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο της έφεσης. Τόνισε ότι το αντικείμενο τέτοιων διαδικασιών είναι ο έλεγχος της νομιμότητας και όχι της ορθότητας των δικαστικών αποφάσεων.
Ωστόσο, αφού εξέτασε τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν του, έκρινε ότι προκύπτει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμο ζήτημα αναφορικά με το κατά πόσο τηρήθηκαν οι δικονομικές πρόνοιες του άρθρου 9 του περί Δικαστηρίων Νόμου σε σχέση με την έκδοση και οριστικοποίηση του επίδικου μονομερούς διατάγματος.
Το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι η αιτήτρια έχει καταδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση που δικαιολογεί τη χορήγηση άδειας για καταχώριση αίτησης Certiorari. Ως εκ τούτου, της παραχωρήθηκε άδεια να προχωρήσει με τη σχετική διαδικασία, η οποία θα πρέπει να καταχωριστεί εντός πέντε ημερών.
Παράλληλα, το Δικαστήριο διέταξε την αναστολή της ισχύος του επίμαχου διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου μέχρι την εκδίκαση και ολοκλήρωση της διαδικασίας ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κύριας διαδικασίας.
