Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Αποκαρδιώνουν τα όσα κατέθεσε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η λογοθεραπεύτρια του Στυλιανού η οποία αποκάλυψε ότι το παιδί της ζητούσε «αμέτρητες φορές» να γίνει η μητέρα του. «Εν γίνεται κυρία να γίνεις η μάμμα μου;», ήταν η παράκληση που κατέγραψε στη κατάθεση της το 2020. Η μάρτυρας αναφερόμενη στις παρακλήσεις του Στυλιανού βούρκωσε, με το Δικαστήριο να διακόπτει τη διαδικασία ώστε να μπορέσει να συνεχίσει, με την κυρίως εξέταση.
Κατά την συνέχιση της δίκης η λογοθεραπεύτρια, μάρτυρας κατηγορίας αποκάλυψε την εικόνα ενός παιδιού που, σύμφωνα με όσα της εκμυστηρευόταν, περνούσε της νύχτες εργαζόμενο στη φάρμα, πήγαινε νηστικό στο σχολείο και φοβόταν τον πατέρα του.
«Σκεφτείτε να σας κυνηγά ένα λιοντάρι και να πρέπει να λύσετε μια εξίσωση»
Περιγράφοντας τις μαθησιακές δυσκολίες του Στυλιανού, η λογοθεραπεύτρια ανέφερε ότι παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα στην έκφραση, ότι ήταν εξαιρετικά φτωχό το λεξιλόγιο του και είχε σοβαρές αδυναμίες στον γραμματισμό. Συγκλονιστική ήταν η αναφορά της ότι, «οι μόνες ομάδες λεξιλογίου που γνώριζε ήταν τα ζώα της φάρμας». Ερωτηθείσα από την Κατηγορούσα Αρχή Έλενα Κωνσταντίνου, για τις συνθήκες που επηρέαζαν τη μάθησή του, χρησιμοποίησε την παρομοίωση: «Σκεφτείτε να είστε μέσα σε μια ζούγκλα, να σας κυνηγά ένα λιοντάρι και να πρέπει να λύσετε μια μαθηματική εξίσωση», όπως ανέφερε ένα παιδί σε διαρκή φόβο και πανικό αδυνατεί να συγκεντρωθεί.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε σε περιστατικό κατά το οποίο ο Στυλιανός, σύμφωνα με όσα της εκμυστηρεύτηκε, έφυγε από το σπίτι έπειτα από ξυλοδαρμό του από τον πατέρα του και περπατούσε ολόκληρη τη νύχτα μέσα στις «λαξιές» ως το σχολείο. Κατά την κυρίως εξέταση, εξήγησε πως όταν έφθασε, ήταν εξαντλημένος, με ολοκόκκινα μάτια.
Η μητέρα του είχε εμφανιστεί νωρίτερα στο σχολείο μαζί με τα δύο μικρότερα παιδιά της και, σύμφωνα με τη μάρτυρα, εξέφρασε φόβο ότι ο σύζυγός της θα πήγαινε εκεί για να τους χτυπήσει. Η λογοθεραπεύτρια κατέθεσε ότι μετά το περιστατικό ενημερώθηκε το Γραφείο Ευημερίας και πως η μητέρα και τα παιδιά μεταφέρθηκαν στον αστυνομικό σταθμό και ότι ο Στυλιανός έδωσε οπτικογραφημένη κατάθεση.
«Ο τζίηρης μου έδερε με, με το κολάνιν ψές»
Διαβάζοντας την γραπτή κατάθεση της, η μάρτυρας αναφέρθηκε και σε άλλα περιστατικά, που, όπως της είπε ο Στυλιανός, υφίστατο βία από τον πατέρα του λέγοντας πως, μία ημέρα της ανέφερε «ο τζίηρης μου έδερε με, με το κολάνιν ψές».
Κατά την κυρίως εξέταση, ερωτηθείσα σχετικά από την κατηγορούσα αρχή Έλενα Κωνσταντίνου, η λογοθεραπεύτρια διευκρίνισε ότι όταν σήκωσαν τη φανέλα του, διαπίστωσαν μαύρα, διαγώνια σημάδια στην πλάτη του. Τα περιέγραψε ως μώλωπες που, κατά την εκτίμησή της, ταίριαζαν με όσα της είχε πει το παιδί.
Σε άλλη περίπτωση η λογοθεραπεύτρια ανέφερε ότι ο Στυλιανός, της έλεγε «Κυρία, φοούμαι πολλά τον παπά μου» και ότι προσπαθούσε να τον υπακούει για να μη δέχεται χτυπήματα.
Εξανθήματα, ακαθαρσίες και ακατάλληλα ρούχα
Η μάρτυρας περιέγραψε τον Στυλιανό ως ένα παιδί που πήγαινε στο σχολείο ατημέλητο, με λερωμένα ρούχα, μαυρισμένα χέρια, νύχια και δόντια και έντονη δυσοσμία. Ερωτηθείσα κατά την κυρίως εξέταση, πρόσθεσε ότι τα ρούχα και τα παπούτσια δεν ήταν στο μέγεθός του, ενώ σχετικά ερωτηθείσα από την κατηγορούσα αρχή ανέφερε ότι μόνο μία φορά θυμόταν τον Στυλιανό φρεσκολουσμένο και μάλιστα ο ίδιος της ανακοίνωσε με χαρά ότι είχε κάνει μπάνιο.
Παράλληλα, η μάρτυρας ανέφερε ότι τα χέρια του είχαν γεμίσει εξανθήματα, τα οποία το παιδί απέδιδε στα ζώα, ενώ όπως της έλεγε οι γονείς του δεν τον έπαιρναν στον γιατρό. Ερωτηθείσα από την Κατηγορούσα Αρχή, η μάρτυρας περιέγραψε τα εξανθήματα μεγάλα, και κόκκινα ενώ όπως το ίδιο το παιδί της έλεγε, σχετικά με τον γιατρό «Είπα της μάμμας μου και δεν με παίρνει».
Ποντίκια στο σπίτι – «Εν έφαα εψές, πεινώ»
Σύμφωνα με την μάρτυρα ο Στυλιανός της ανέφερε ότι στο σπίτι κυκλοφορούσαν ποντίκια, το ψυγείο ήταν χαλασμένο και συχνά δεν υπήρχε φαγητό. Κατά την κυρίως εξέταση, η λογοθεραπεύτρια εξήγησε ότι σε κάθε μάθημα της έλεγε πως ήταν νηστικός και εξαντλημένος, λέγοντας της πως, «Εν έφαα εψές, πεινώ. Εδούλευκα στη μάντρα ούλλη νύχτα, εσάριζα, άρμεγα τες τσούρες».
«Το σχολείο ήταν το λιμάνι του»
Παρά τις δυσκολίες, η λογοθεραπεύτρια ανέφερε ότι ο Στυλιανός είχε επιθυμία να μάθει. «Μάθε με να γράφω και να διαβάζω, θέλω να γίνω κάτι», της έλεγε. «Το σχολείο ήταν το λιμάνι του», σημείωσε, εξηγώντας ότι είχε βελτιωθεί μαθησιακά, όχι όμως, κατά την εκτίμησή της, η εικόνα παραμέλησης.
Σε ερώτηση για τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, ανέφερε ότι, παρά την ενημέρωση που είχε γίνει, η ίδια δεν είχε ποτέ συνομιλήσει με λειτουργό τους.
Η γενική της διαπίστωση, βασισμένη σε όσα ο Στυλιανός τής είχε κατά καιρούς εκμυστηρευτεί, ήταν ότι βίωνε δύσκολες στιγμές. Δεν έβρισκε, όπως έγραψε, συμπαράσταση και αγάπη από τη μητέρα του. Για τον πατέρα του σημείωσε ότι τον ξυλοκοπούσε, του φώναζε και τον έβριζε ενώ όπως ανέφερε, τον είχε μόνιμα ως εργάτη στη φάρμα. «Για τον Στυλιανό ο πατέρας του ήταν ο φόβος και τρόμος», κατέληξε, προσθέτοντας ότι οι αρμόδιοι φορείς γνώριζαν όσα τους είχαν μεταφέρει οι άνθρωποι που βρίσκονταν κοντά στο παιδί.
Η μάρτυρας καταλήγοντας ανέφερε πως, «δυστυχώς έπρεπε να χαθεί ο Στυλιανός για να αντιληφθούνε κάποιοι τι έπρεπε από την αρχή να πράξουν».
