To Top
12:57 Τρίτη
25 Φεβρουαρίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Η ρωσική θρησκευτική παρέμβαση στα Βαλκάνια
ΑΡΧΙΚΗΚΟΙΝΩΝΙΑΕΠΙΣΤΟΛΕΣ • Η ρωσική θρησκευτική παρέμβαση στα Βαλκάνια
  18 Ιανουαρίου 2020, 9:29 πμ  
Ο Χαράλαμπος Μερακλής σχολιάζει τη νέα πολιτική της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Όπως αναφέρει ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σόφιας, Sveto Riboloff, το ρωσικό ενδιαφέρον της ρωσικής ελίτ για τα Βαλκάνια εκδηλώθηκε πριν από τον Τσάρο Ιβάν τον Τρομερό και σχετίζεται με τις βυζαντινές ιεραποστολές προς τους Σλάβους και συνδέεται με το κράτος των Ρος του Κιέβου (Ουκρανία) και αργότερα με το πριγκιπάτο της Μόσχας.
Αυτή η παρέμβαση σχετίζεται με τη μυθολογία της «Τρίτης Ρώμης» και έχει άμεση σχέση με την εξωτερική ρωσική και εκκλησιαστική πολιτική των τελευταίων τεσσάρων αιώνων και με τις εσωτερικές αντιθέσεις και προβλήματα που εντοπίζονται μ’ αυτήν.
Η ιδέα αυτή δεν ξεκίνησε από τη Μόσχα αλλά από τη Ρώμη που αποσκοπούσε στην προσέλκυση του πριγκιπάτου της Μόσχας στη Χριστιανική Ένωση του 16ου αιώνα λόγω του οθωμανικού κινδύνου που αντιμετώπιζε η Ευρώπη.
Όπως αναπτύσσεται σήμερα η νέα πολιτική της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν έχει σχέση με εκείνη την εποχή αλλά με το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπ’ αριθμό 2016/2030 (ΙΝΙ) και την επανάκαμψη του Ψυχρού Πολέμου που έχει άμεση σχέση με τη διάλυση της ΕΕ και την επανάκτηση της πολιτικής στρατιωτικής-οικονομικής ισχύος από τη Ρωσική Ομοσπονδία στην περιοχή.
Τα κύρια εργαλεία αυτής της εκστρατείας είναι η παραπληροφόρηση, η διάδοση ψευδών πολιτικών ειδήσεων, η κατάπνιξη της ελευθερίας του λόγου, η καταστολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η πάταξη της εθνικής κυριαρχίας. Σ’ αυτή την εκστρατεία λαμβάνει μέρος και η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία που από την εποχή του Ιωσήφ Στάλιν έγινε όργανο της εξωτερικής πολιτικής της ΕΣΣΔ και μετά τη διάλυση της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Η Ορθόδοξη Ρωσική Εκκλησία ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950 για να συγκαλέσει Πανορθόδοξη Σύνοδο στη Μόσχα με στόχο να αυτοανακηρυχθεί σε Ορθόδοξο Βατικανό από το οποίο θα διοικούντο οι τοπικές ορθόδοξες εκκλησίες ανά την υφήλιο.
Η αλήθεια είναι πως η πίεση στο Πατριαρχείο ξεκίνησε από την Οθωμανική Περίοδο και αυξανόταν με την επέκταση του πανσλαβισμού επί Ρωσικής Αυτοκρατορίας και στις χώρες που ήταν υπό την επιρροή της. Σχετίζεται άμεσα με τη θρησκευτική και φυλετική ανωτερότητα των Σλάβων έναντι όλων των άλλων ανθρώπων.
Η αντίσταση του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως Κέντρο της Ορθοδοξίας που δεν υπόκειντο στην επιρροή της ΕΣΣΔ ενίσχυσε τις διαφορές.
Η σημερινή Ρωσία του Πούτιν χρησιμοποιεί τα φιλορθόδοξα, κομμουνιστικά, ακροδεξιά και εθνικιστικά κόμματα και κινήματα στα Βαλκάνια με στόχο να εδραιώσει την επιρροή της και να ισχυροποιήσει τις αντιευρωπαϊκές και αντιδυτικές διαθέσεις.
Η εθνικιστική ρωσική εκδοχή της ορθόδοξης πολιτικής χρησιμοποιήθηκε και ενεργοποιήθηκε σε διεθνές πεδίο και κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία καθιστώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την Ορθοδοξία σημαντικό πολιτικό παράγοντα.
Τα ανωτέρω επιβεβαιώνονται από τα αποχαρακτηρισμένα και δημόσια διαθέσιμα Έγγραφα των κρατικών υπηρεσιών των χωρών που ανήκαν στο σοβιετικό στρατόπεδο, όπου οι εκκλησίες διατελούσαν υπό τη συνεχή πίεση των κρατικών Αρχών και μετέπειτα ως κατασταλτικά όργανα, εξαρτώμενα από την πολιτική ηγεσία της ΕΣΣΔ.
Με τα διαδραματιζόμενα γύρω από τις εκκλησιαστικές σχέσεις είναι φανερό πως αυτές θα χειροτερεύσουν και καθήκον του χριστιανικού κόσμου είναι να σταθούν δίπλα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο το οποίο αποτελεί κριτήριο για την εκτίμηση της θρησκευτικής ελευθερίας και δείκτη για τις δημοκρατικές αξίες μιας κοινωνίας.
 
  Χαράλαμπος Μερακλής   
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...