Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
*** Παρακολουθώντας τα όσα τεκταίνονται γύρω από τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού, ένας καλόπιστος παρατηρητής σχηματίζει την εντύπωση πως είτε κάποιοι μας εμπαίζουν, είτε επιχειρείται ο τετραγωνισμός του κύκλου. Τόσες είναι οι στρεβλώσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα και άλλες τόσες οι αναλήθειες, που δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις.
*** Στα σοβαρά κράτη, η συνομολόγηση μιας συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης αντικρίζεται ολιστικά και όχι αποσπασματικά, υπό την έννοια ότι χαρτογραφούνται οι ανάγκες, η βιωσιμότητα και η ορθολογιστική και δίκαιη ανταπόδοση. Η τρέχουσα διαβούλευση, περιορίζεται, ωστόσο, στον πυλώνα του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μεταθέτοντας για αργότερα τη ρύθμιση των Ταμείων Προνοίας, που θα μπορούσαν να ενισχύσουν το συντάξιμο εισόδημα. Παραγνωρίζονται, επίσης, ο σχεδιασμός και εφαρμογή μιας επενδυτικής διαχείρισης με ασφαλείς αποδόσεις, ενώ ούτε λόγος γίνεται για την «καυτή πατάτα» του κρατικού χρέους των €12 δισ. προς το ΤΚΑ. Όπως φαίνεται, δεν πρόκειται για μεταρρύθμιση, αλλά για μυλλοσφοτζίσματα.
*** Κι ενώ αυτά μένουν μετέωρα, οι υποσχέσεις περισσεύουν. Είναι δε απορίας άξιον, με ποια λογική τόσο αβασάνιστα κομματάρχες μοιράζουν υποσχέσεις για αύξηση των χαμηλών συντάξεων ακόμη και πάνω από τα επίπεδα του κατώτατου μισθού. Σήμερα η κατώτατη σύνταξη είναι διαμορφωμένη στα €450 και η πλήρης βασική στα €529. Πώς μπορεί να ξεπεράσει το χιλιάρικο εάν δεν υπάρχει ροή χρημάτων; Άστε που θα μας μείνει αλησμόνητο το περιβόητο βίντεο της Αννίτας Δημητρίου με τον Φειδία, στο οποίο δεσμεύονται αμφότεροι για αύξηση της κατώτατης σύνταξης στα €1088, αλλά δεν μας λένε από ποια πηγή θα εξευρεθούν τα χρήματα για τέτοιες αυξήσεις. Εκτός και αν εννοούν να αυξηθούν οι εισφορές και το όριο αφυπηρέτησης να πάει στα 67 έτη. Πάντως, με ξένα κόλλυβα τζιαι ο… Χατζηπετρής δεσμεύεται.
*** Στο όλο σκηνικό προστίθεται και η πολιτική εκμετάλλευση του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με υποσχέσεις για αυξήσεις στις χαμηλές συντάξεις, λες και μπορεί να του φορτώνεται κάθε μέτρο κοινωνικής πολιτικής. Ο εργαζόμενος, όμως, που καταβάλλει κανονικά τις εισφορές του στο ΤΚΑ, την ίδια ώρα πληρώνει και φόρους ακριβώς για να μπορεί το κράτος να ασκεί κοινωνική πολιτική. Αν η Πολιτεία θέλει να ενισχύσει περαιτέρω τους χαμηλοσυνταξιούχους -και καλώς να το πράξει-, οφείλει να πει καθαρά από ποια πηγή θα χρηματοδοτήσει αυτή την πολιτική.
*** Και κάπου εδώ φτάνουμε στο κρίσιμο ερώτημα. Ποιος θα πληρώσει τελικά τον λογαριασμό; Μας λένε, δε, με περηφάνεια, Κυβέρνηση και εταίροι, ότι δεν θα υπάρξει αύξηση των εισφορών. Παραλείπουν, όμως, να μας υπομνήσουν ότι επί Τρόικας είχαμε δεσμευτεί για αύξηση των εισφορών κατά 1,5% από το 2029 έως το 2039 και ότι εάν η αναλογιστική μελέτη, που θα διενεργηθεί το 2031, καταδείξει την ανάγκη πρόσθετων εισφορών θα είναι πουπανοπρίτζι.
*** Πριν, λοιπόν, ζητηθούν περισσότερα από εκείνους που ήδη συνεισφέρουν, υπάρχει μια άλλη στρέβλωση που δεν μπορεί να αγνοείται. Στην Κύπρο η παραοικονομία -και μάλιστα με δημόσια παραδοχή του ίδιου του υπουργού Οικονομικών- φτάνει το 25% του ΑΕΠ (σε πραγματικούς αριθμούς υπερβαίνει τα €9 δισ.). Αυτό σημαίνει ότι αυτοεργοδοτούμενοι και ελεύθεροι επαγγελματίες όχι μόνο δεν δηλώνουν το πραγματικό τους εισόδημα και φοροδιαφεύγουν, αλλά συν τοις άλλοις δεν συνεισφέρουν στη βάση των πραγματικών τους εισοδημάτων στο ΤΚΑ. Ποιες ενέργειες έγιναν έως σήμερα για να εντοπιστούν και να διαχωριστούν από τις οικοκυρές ή εργαζόμενους χωρίς συνεχή απασχόληση λόγω ζητημάτων υγείας;
Υ.Γ. Είναι πια φανερό, ένας μιλά για το καρφί και άλλος για το πέταλο.
Και το άσχετον, I’m back!
