Από τον Νίκο Χ. Ρουσάνογλου
“Η κίνηση του ποδηλάτου πρέπει να είναι συνεχής. Όταν µια εταιρεία σταµατά να αναπτύσσεται, στην ουσία αρχίζει να συρρικνώνεται. Πιστεύω ότι όσο οι επιχειρήσεις έχουν φιλοδοξία και µέλλον ανάπτυξης και κάνουν προσπάθεια προς την κατεύθυνση αυτή, πράγµατι µεγεθύνονται – λελογισµένα, ισχυροποιούνται και προχωρούν προς τα εµπρός, αλλιώς µένουν πίσω”. Οι φράσεις αυτές συµπυκνώνουν την επιχειρηµατική φιλοσοφία που ακολουθεί ο διοικητικός ηγέτης και εκ των µετόχων του Οµίλου Aktor, κ. Αλέξανδρος Εξάρχου, από τότε που ανέλαβε τα ηνία το καλοκαίρι του 2022.
Σε µια αποκλειστική του συνέντευξη στο “Forbes”, ο κ. Εξάρχου αναλύει τη νέα στρατηγική του οµίλου, µετά την πρόσφατη ανακοίνωση για την υλοποίηση της µεγαλύτερης άντλησης κεφαλαίων στην ιστορία του, ύψους 1 δισ. ευρώ. Στο πλαίσιο αυτό, ο όµιλος προχωρά σε αύξηση µετοχικού κεφαλαίου ύψους 650 εκατ. ευρώ και σε έκδοση οµολόγου ύψους 300 εκατ. ευρώ. Με τα κεφάλαια αυτά, αλλά και τις υφιστάµενες ροές εσόδων του οµίλου, αναµένεται να επιταχυνθεί η υλοποίηση του νέου επενδυτικού σχεδίου, ύψους 3 δισ. ευρώ, για την περίοδο 2026-2031, µετεξελίσσοντας το επιχειρηµατικό του προφίλ, από ένα µοντέλο µε επίκεντρο τις κατασκευές σε έναν πιο ολοκληρωµένο όµιλο υποδοµών, µε διευρυµένη και ενισχυµένη παρουσία σε Παραχωρήσεις – ΣΔΙΤ, Ανανεώσιµες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) και LNG.
Στόχος εΙναι να υλοποιηθεί ένα µακροπρόθεσµο επενδυτικό πλάνο, που θα χαρακτηρίζεται από διασπορά δραστηριοτήτων και µεγαλύτερες συνέργειες µεταξύ των τοµέων, καθώς και χαµηλό συντελεστή δανειακής µόχλευσης ίσο ή µικρότερο του 4 (δηλαδή 4 φορές το EBITDA), ώστε να υπάρχει η απαραίτητη χρηµατοοικονοµική υγεία που αποτελεί προϋπόθεση ισχυρής ανάπτυξης. Σύµφωνα µε τη διοίκηση του οµίλου, οι επενδύσεις των 3 δισ. ευρώ είναι εξασφαλισµένες και δεν παρουσιάζουν χρηµατοδοτικό κενό, ενώ το όποιο νέο χρέος δεν θα επιβαρύνει δανειακά τον όµιλο, καθώς θα εξυπηρετείται από τις ροές των θυγατρικών.
“Αυτό που ανακοινώσαµε είναι ένας συνδυασµός που δηµιουργεί µια πλήρη ανακεφαλαιοποίηση του οµίλου, τέτοια που να επιτρέπει δύο τινά: κατ’ αρχάς τις εξαγορές που θέλουµε να κάνουµε σε τοµείς όπως η ενέργεια και οι παραχωρήσεις, αλλά επίσης και το να είµαστε επαρκώς κεφαλαιοποιηµένοι απέναντι στην επικείµενη συγκυρία. Η ΑΜΚ αυτού του µεγέθους σκοπό έχει να διατηρήσει σε χαµηλά επίπεδα τη σχέση δανεισµού προς EBITDA, ώστε να µπορέσουµε να αναπτυχθούµε, σύµφωνα µε το business plan, µε τρόπο οικονοµικά υγιή”, σηµειώνει ο κ. Εξάρχου.
Κατά τον ίδιο, είναι κρίσιµο να µη χρειαστεί ο όµιλος να στραφεί σε δανεισµό σε συνθήκες κρίσης. Επίσης, ο συνδυασµός χρηµατοδότησης που ανακοινώθηκε γίνεται εφικτός για πρώτη φορά στην Ελλάδα. “Θεωρώ ότι το 2026 είναι η πρώτη χρονιά που εγώ βλέπω πραγµατικά την απόδοση όλων των προσπαθειών του ελληνικού λαού για την ανάκαµψη της ελληνικής οικονοµίας. Βλέπω ξένους επενδυτές να θέλουν να αποκτήσουν –προς το παρόν– µειοψηφικές συµµετοχές σε ελληνικούς οµίλους και όχι µόνο να αγοράζουν χρέος, π.χ. µέσω µιας οµολογιακής έκδοσης ή άλλων χρηµατοδοτικών εργαλείων, που ήταν άλλωστε διαθέσιµα και πέρσι. Ωστόσο, µέχρι και το 2025, η διάθεση των ξένων θεσµικών χαρτοφυλακίων να αποκτήσουν µειοψηφική συµµετοχή στο µετοχικό κεφάλαιο ελληνικών οµίλων ήταν κάτι εντελώς θεωρητικό”.
Αυτό γίνεται εφικτό χάρη στην αλλαγή της συµπεριφοράς των ξένων χαρτοφυλακίων απέναντι στην Ελλάδα, κάτι που έχει προκαλέσει εντύπωση και στον ίδιο τον κ. Εξάρχου. “Η Ελλάδα είναι πλέον µια πιο ασφαλής οικονοµία για να τοποθετήσουν οι ξένοι τα κεφάλαιά τους. Έχει προηγηθεί όµως και µια τεράστια προσπάθεια, ήδη από το 2016 και µετά, για να φτάσουµε στο σηµερινό σηµείο. Μπορεί κανείς να κάνει ό,τι κριτική θέλει, αλλά οι σηµερινές οικονοµικές συνθήκες δεν είναι καν συγκρίσιµες µε εκείνες που ίσχυαν πριν από 10 χρόνια. Έτσι, έχει δηµιουργηθεί προς το εξωτερικό η βεβαιότητα ότι εισέρχονται σε µια χώρα µε δηµοσιονοµική πειθαρχία – κάτι κρίσιµο. Το γεγονός ότι καταφέρνουµε για τόσα χρόνια να έχουµε υπερπλεόνασµα, που µας επιτρέπει να αποπληρώνουµε νωρίτερα τους τόκους, είναι πολύ σηµαντική εξέλιξη εν όψει της αναχρηµατοδότησης του εθνικού χρέους το 2032, διότι δηµιουργεί την πεποίθηση στους δανειστές µας ότι θα πάρουν πίσω τα χρήµατά τους”.
Ο κ. Εξάρχου εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση τους τελευταίους έξι µήνες. “Δεν είναι µόνο τα χρήµατα, πρέπει να έχουµε και ένα συνεκτικό επιχειρηµατικό σχέδιο εξαγορών και επενδύσεων, για να έχει και νόηµα όλη αυτή η προσπάθεια”, τονίζει. Επίσης, σηµαντική κρίνεται και η επιλογή που θα γίνει για την είσοδο νέων ξένων θεσµικών επενδυτών στο µετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας, µε βασικότερο κριτήριο το να µπορούν να βοηθήσουν τον όµιλο, όχι µόνο να κερδίσουν από τη µετοχή. “Θέλουµε να χτίσουµε τις προϋποθέσεις για κάτι µεγαλύτερο από αυτό που έχουµε σήµερα, γιατί η ελληνική οικονοµία έχει ένα “ταβάνι”, που δεν επιτρέπει στις ελληνικές επιχειρήσεις να αναπτυχθούν περαιτέρω χωρίς να µπορούν να τοποθετηθούν επενδυτικά και εκτός της ελληνικής αγοράς”, επισηµαίνει ο κ. Εξάρχου.
Ωστόσο, για να γίνει αυτό µε τρόπο τέτοιο ώστε να αποφευχθούν τα “Βατερλώ” των ελληνικών κατασκευαστικών οµίλων του παρελθόντος, απαιτείται ισχυρή κεφαλαιοποίηση, δυνατή µετοχική σύνθεση και χαµηλός δανεισµός. Ακόµα κι έτσι όµως, ο επικεφαλής του Οµίλου AKTOR σηµειώνει ότι “δεν ξέρω αν θα δραστηριοποιηθούµε κατασκευαστικά εκτός Ελλάδος. Με ταλαιπωρεί ακόµη αυτό σαν σκέψη. Αλλά θα κινηθούµε για να εξαγοράσουµε και συµβάσεις παραχώρησης στο εξωτερικό”.
Τι περιλαµβάνει το αναπτυξιακό πλάνο των 3 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026-2031;
Από τα 3 δισ. ευρώ των επενδύσεων που δροµολογούνται, ο όµιλος θα διοχετεύσει το 40% στον τοµέα έργων Παραχώρησης – ΣΔΙΤ, το άλλο 40% στην Ενέργεια, ποσοστό 10% στον τοµέα κατασκευής και 10% στην εµπορία LNG, τοµέας στον οποίο θα ενταχθεί και ένα FSRU. Σε σχετική ενηµέρωση, ο κ. Εξάρχου τόνισε τη σηµασία της καθετοποίησης στον κλάδο της ενέργειας και σηµείωσε ότι διερευνάται η είσοδος στη λιανική αγορά του ηλεκτρισµού. Σε ό,τι αφορά τις ΑΠΕ, υπογράµµισε ότι το επενδυτικό ενδιαφέρον του οµίλου για εξαγορές περιορίζεται στην Ελλάδα, ενώ επισήµανε ότι η εταιρεία εξετάζει το ενδεχόµενο εξαγορών Συστηµάτων Αποθήκευσης στη Βουλγαρία, όπου ο τοµέας των µπαταριών είναι ιδιαίτερα ανεπτυγµένος, καθώς αυτές θα µπορούσαν να απορροφήσουν το υπερπλεόνασµα παραγόµενης ενέργειας από ΑΠΕ στην Ελλάδα, περιορίζοντας έτσι το φαινόµενο του curtailment στη χώρα µας. Μάλιστα, ο κ. Εξάρχου τόνισε ότι το curtailment έχει και θα έχει ακόµα µεγαλύτερη επίπτωση στην αγορά των ΑΠΕ και θα οδηγήσει την εγχώρια αγορά σε “κόκκινα” δάνεια.
Ήδη, ο Όµιλος έχει δείξει τα πρώτα δείγµατα γραφής αυτής της στρατηγικής, καθώς ήρθε σε κατ’ αρχήν συµφωνία µε τη MOTOR OIL για την απόκτηση του 50% του FSRU που αναπτύσσει η δεύτερη στην περιοχή των Αγίων Θεοδώρων, µε στόχο να ενταχθεί στον Κάθετο Ενεργειακό Διάδροµο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και στο πλαίσιο της στρατηγικής του τόσο για ενίσχυση της παρουσίας στον τοµέα των κρίσιµων ενεργειακών υποδοµών όσο και για τη διαφοροποίηση εσόδων από νέους τοµείς της οικονοµίας, όπως το LNG.
Παράλληλα, έχει εισέλθει σε διαπραγµατεύσεις µε τη MOTOR OIL για την απόκτηση του 75% των µετοχών των εταιρειών ΗΛΕΚΤΩΡ και THALIS, µε στόχο να ενισχύσει ακόµα περισσότερο την τοποθέτησή του στην αγορά των περιβαλλοντικών έργων και της κυκλικής οικονοµίας, όπου ήδη είναι ιδιαίτερα δραστήριος, µε διεύρυνση των ευκαιριών σε έργα ΣΔΙΤ διαχείρισης απορριµµάτων, συµπλήρωση του χαρτοφυλακίου µε σηµαντικά έργα εν λειτουργία, εµπειρία και τεχνογνωσία κι ενίσχυση του EBITDA, στο πλαίσιο της στρατηγικής του για διαφοροποίηση του µείγµατος EBITDA και επαναλαµβανόµενες ροές εσόδων.
Επίσης, ο κ. Εξάρχου επιβεβαίωσε το ενδιαφέρον του Οµίλου AKTOR για τη συµµετοχή του στη δηµιουργία ενός δεύτερου FSRU στην Ελλάδα και σηµείωσε ότι η χρήση των κεφαλαίων δεν είναι κατ’ ανάγκη απαραίτητη για την ανάπτυξη του τοµέα LNG. Άφησε, ωστόσο, ανοιχτό το ενδεχόµενο να δραστηριοποιηθεί η θυγατρική του Οµίλου AKTOR LNG και στην προµήθεια της ελληνικής αγοράς µε LNG, εφόσον δηµιουργηθούν οι σχετικές προϋποθέσεις και υπάρξει εµπορικό ενδιαφέρον. Στον τοµέα των παραχωρήσεων, ο όµιλος σχεδιάζει την αύξηση των ροών από επαναλαµβανόµενες δραστηριότητες, κάτι που µπορεί να συµβεί είτε µέσω συµµετοχής σε νέα έργα είτε µε εξαγορά υφιστάµενων έργων παραχώρησης στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συγκεκριµένα, για τη Ρουµανία, όπου ο όµιλος έχει ισχυρή παρουσία, ο κ. Εξάρχου υποστηρίζει ότι η χώρα αναπόφευκτα θα οδηγηθεί σε µεγάλα έργα παραχώρησης, καθώς αντιµετωπίζει τεράστιες ανάγκες σε συγκοινωνιακές υποδοµές, οι οποίες δεν θα είναι εύκολο να καλύπτονται διαρκώς χρηµατοδοτικά από την Ε.Ε.
Επίσης, τόνισε ότι ο όµιλος εξετάζει ιδιαίτερα θετικά τη συµµετοχή του στον κάθετο συγκοινωνιακό διάδροµο Κωστάντζας – Αλεξανδρούπολης, καθώς και στην παραχώρηση του λιµένα Κωστάντζας.
Αντίστοιχα, στην Ελλάδα, και λόγω της πρόσφατης νοµοθετικής ρύθµισης για τις Πρότυπες Προτάσεις, κάποια έργα πιθανότατα θα προχωρήσουν µε αυτή τη µέθοδο, ενώ ο όµιλος διατηρεί στρατηγικό ενδιαφέρον για τη συµµετοχή του σε έργα ανακύκλωσης, διαχείρισης υδάτων και αντιµετώπισης της λειψυδρίας, όπως επίσης και στην παραχώρηση της εκµετάλλευσης του λιµένα Ελευσίνας.
Η δηµιουργία της Winex και η εξαγορά της Intrakat
Ασφαλώς, ίσως ούτε και ο ίδιος ο κ. Εξάρχου θα µπορούσε να φανταστεί την εξέλιξη που θα είχε εκείνη η πρώτη γνωριµία του µε τον κ. Δηµήτρη Μπάκο και µετά και µε τον κ. Γιάννη Καϋµενάκη, πριν από 12 και πλέον χρόνια. “Αµφότεροι είναι άνθρωποι εξαιρετικού ήθους, αλλά και δύναµης. Από όλους τους ανθρώπους που έχω γνωρίσει στη ζωή µου, ίσως αυτοί οι δύο να είναι οι πλέον αξιόλογοι µε τους οποίους έχω συνεργαστεί ποτέ. Τους γνώριζα κοινωνικά, κατά την περιπέτειά µου στη Μέση Ανατολή”.
Ο κ. Εξάρχου είχε απασχοληθεί τότε, στο πλαίσιο του “φαραωνικού” έργου Blue City, που αφορούσε στην κατασκευή µιας νέας πόλης, µε χιλιάδες κατοικίες, που εν τέλει απέτυχε λόγω και της κρίσης στην περιοχή, κατά το πρώτο µισό της προηγούµενης δεκαετίας. “Γνωριστήκαµε ως Έλληνες που εργαζόµασταν στην περιοχή τότε και αποκτήσαµε έκτοτε κοινωνική σχέση. Λίγα χρόνια µετά, όταν υποχρεώθηκα, λόγω συνθηκών στις οποίες δεν θέλω να αναφερθώ, να υπερασπιστώ τον εαυτό µου και αναζητούσα έναν “λευκό ιππότη”, απευθύνθηκα στον Δηµήτρη Μπάκο και, όπως πάντα, σε σχετικά µικρό χρόνο, µου είπε: “Πάµε”. Ήταν η περίοδος που η Farallon ήθελε να πουλήσει το ποσοστό της (25%) στον όµιλο Ελλάκτωρ. Αγοράσαµε έτσι εκείνο το ποσοστό και επιχειρήσαµε να κερδίσουµε τη διοίκηση της Ελλάκτωρ, κάτι που δεν καταφέραµε, ενώ µπλέξαµε και σε µια διελκυστίνδα αντιπαλότητας, που µας οδήγησε τελικά στο να πουλήσουµε κάποια στιγµή τη συµµετοχή αυτή µε σηµαντικό κέρδος. Ήταν αυτό το κέρδος που µου επέτρεψε στη συνέχεια να συµµετάσχω και στη µετέπειτα εξαγορά της Intrakat”, εξηγεί ο κ. Εξάρχου.
Η χρονική συγκυρία δεν θα µπορούσε ίσως να είναι ιδανικότερη. “Το 2021, και ακόµα περισσότερο το 2022, έχει πλέον ξεκινήσει η ανάκαµψη της ελληνικής οικονοµίας και υπάρχει πληθώρα νέων έργων, κάτι που σήµαινε και ότι δεν υπήρχε ανάγκη να δοθούν υψηλές εκπτώσεις στους διαγωνισµούς, τέτοιες που να πλήττουν την κερδοφορία τους. Η συγκυρία, λοιπόν, µας ευνόησε καθώς ψάχναµε να βρούµε ποια εταιρεία µε πτυχίο 7ης τάξης είναι δυνατόν να προσεγγίσει κανείς και να αποκτήσει. Η µόνη που πληρούσε τις προϋποθέσεις αυτές ήταν η Intrakat. Ξέραµε ότι θα χρειαζόταν χρόνος και σηµαντική προσπάθεια για να τη µετατρέψουµε σε µια εταιρεία που θα µπορεί πράγµατι να υλοποιεί µεγάλα έργα. Σταθήκαµε όµως και τυχεροί, το οµολογώ, καθώς µπορέσαµε, σχετικά σύντοµα, να αποκτήσουµε και την ακτωρ από τον όµιλο Ελλάκτωρ και µετέπειτα και την Ακτωρ Παραχωρήσεις”, αναφέρει ο κ. Εξάρχου. Σύµφωνα µε τον ίδιο, πρόκειται για συγκυρίες σπάνιες. “Ήµουν πολύ χαρούµενος, αλλά και τυχερός, σας το λέω ευθέως”, τονίζει.
Ειδικά σε ό,τι αφορά την εξαγορά της ακτωρ από τον όµιλο Ελλάκτωρ, ο κ. Εξάρχου δηλώνει ιδιαίτερα ευτυχής. “Εγώ µπορούσα να δω από τη θητεία µου λίγα χρόνια πριν ότι, αν η ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ ήταν σε θέση να αναλάβει έργα µε φυσιολογικά ποσοστά έκπτωσης, όπως συνέβαινε στην αγορά πλέον, θα µας έδινε την απαιτούµενη ώθηση για να διεκδικήσουµε µεγαλύτερες συµβάσεις, µιας και γνωρίζαµε ότι η τότε Intrakat δεν ήταν σε θέση για κάτι τέτοιο”.
Σύµφωνα µε τον κ. Εξάρχου, η ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ έχει µια υπεραξία που δεν είναι εύκολα αποτιµήσιµη. “Έχει τεχνική επάρκεια και ικανότητα, που απορρέει από τους ανθρώπους της και τον τρόπο µε τον οποίο διαχειρίζονται και αντιµετωπίζουν τα έργα. Εγώ τους λέω “Ακτωραίους”. Αυτό, κατά τη γνώµη µου, δεν το έχει κανείς άλλος στην Ελλάδα και σηµαίνει ότι, αν χρηµατοδοτήσεις µε κεφάλαια και ρευστότητα την εταιρεία αυτή και δηµιουργήσεις τις απαραίτητες συνθήκες διοίκησης και ένα θετικό κλίµα, αποκτάς ένα πολύ σηµαντικό και µοναδικό στην αγορά εργαλείο. Αυτό ακριβώς αγοράσαµε, τεχνική ικανότητα και τεχνογνωσία, που δεν είναι κάτι απλό ή εύκολο να δηµιουργηθεί”.
Η ταχεία ανάπτυξη του οµίλου Aktor
Το επιχειρηµατικό story του Οµίλου AKTOR, όπως µετονοµάστηκε το φθινόπωρο του 2024 η Intrakat, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κυρίως για την ταχύτητα των αλλαγών και ασφαλώς και των οικονοµικών µεγεθών. Σύµφωνα µε τον κ. Εξάρχου, αυτό οφείλεται σε δύο κυρίως λόγους. “Έχουµε µερικά σηµαντικά πλεονεκτήµατα. Το πρώτο είναι η εξαιρετική σχέση που έχουµε δηµιουργήσει τόσο µε τον Δηµήτρη Μπάκο όσο και µε τον Γιάννη Καϋµενάκη, και αυτό ισχύει και για την περίπτωση της CrediaBank, που ήταν ακόµα πιο δύσκολη συνθήκη, σε σχέση µε την Intrakat-ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ. Δεν θα µπορούσαν να γίνουν αυτές οι κινήσεις αν δεν υπήρχε εµπιστοσύνη µεταξύ µας, δεδοµένου και του κινδύνου που αναλάβαµε και οι τρεις µας”.
Εκτός όµως από τη σχέση των µετόχων, η αλµατώδης ανάπτυξη του Οµίλου AKTOR οφείλεται και στις οικονοµικές συνθήκες που έχουν διαµορφωθεί. “Όταν αποκτήσαµε την Intrakat, γνωρίζαµε ότι έπρεπε να την αναπτύξουµε, εκµεταλλευόµενοι τις ευκαιρίες που υπήρχαν, κάτι που πράξαµε µε τις εξαγορές των ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ και ΑΚΤΩΡ Παραχωρήσεις, αλλά και µετά µε την αναδιοργάνωση του οµίλου, ώστε να µπορούµε να κεφαλαιοποιήσουµε τις δυνατότητες που απέκτησε πλέον ο όµιλος”, αναφέρει ο κ. Εξάρχου.
Κάπως έτσι, τον Οκτώβριο του 2024 παρουσιάζεται το πρώτο φιλόδοξο επενδυτικό πρόγραµµα από τη νέα διοίκηση του οµίλου, συνολικού ύψους 2 δισ. ευρώ, το οποίο προβλέπει την ταχύτερη επέκταση στους τοµείς των ΑΠΕ, των ακινήτων, των παραχωρήσεων και της διαχείρισης εγκαταστάσεων. Απώτερος στόχος είναι η αύξηση των κεφαλαιακών ροών σε σταθερή βάση, ώστε να µειωθεί σταδιακά η εξάρτηση από την κυκλικότητα των κατασκευών.
Το πρόγραµµα αυτό αναθεωρείται στην πορεία, καθώς λίγους µήνες αργότερα παρουσιάζεται η ευκαιρία της εξαγοράς και της ΑΚΤΩΡ Παραχωρήσεις, κάτι που γίνεται εφικτό µέσω της µαταίωσης της εξαγοράς ενός χαρτοφυλακίου ακινήτων ύψους 600 εκατ. ευρώ από την Prodea Investments. Σήµερα, το νέο πλάνο, όπως αυτό θα διαµορφωθεί µόλις ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση του οµίλου (οι διαδικασίες αναµένεται να ολοκληρωθούν µέχρι το τέλος του καλοκαιριού), προβλέπει την επίτευξη ετήσιων λειτουργικών κερδών EBITDA ύψους 600-700 εκατ. ευρώ από το 2031 και µετά, µέσα από την παράλληλη επιχειρηµατική ανάπτυξη νέων τοµέων, όπως οι ΑΠΕ, το LNG και τα έργα ΣΔΙΤ και παραχωρήσεων. Μεσοπρόθεσµα, τα ετήσια EBITDA αναµένεται να διπλασιαστούν σε 400 εκατ. ευρώ. Με τον τρόπο αυτό, και παρότι και ο τοµέας των κατασκευών θα συνεχίσει να αναπτύσσεται και να µεγεθύνεται, τελικά η συνεισφορά του στα ετήσια EBITDA θα περιοριστεί σε περίπου 25%-30%.
Το “πάθηµα” της περιόδου 2018-2021 οδηγός για το µέλλον του νέου οµίλου Aktor
Λένε ότι οι δύσκολες εποχές γεννούν δυνατούς ανθρώπους και τίποτα δεν θα µπορούσε να ταιριάζει περισσότερο στην εµπειρία που είχε ο κ. Εξάρχου ως επικεφαλής της τότε ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, του οµίλου Ελλάκτωρ, το διάστηµα 2018-2021. Ήταν όµως εκείνο ακριβώς το διάστηµα που τον “έπλασε” και τον προετοίµασε για το τι θα ακολουθούσε. “Με τεράστια διαφορά, η θητεία µου στην τότε ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ ήταν τα πιο δύσκολα χρόνια της ζωής µου. Καθηµερινά έτρεµα µην τυχόν χρεοκοπήσει η εταιρεία στα χέρια µου και το ότι τελικά αυτό απεφεύχθη θεωρώ ότι είναι το µεγαλύτερο επίτευγµα της επαγγελµατικής µου ζωής”. Όπως εξηγεί, η πρόκληση που αντιµετώπιζε καθηµερινά δεν ήταν µόνο η διαχείριση της τραγικής οικονοµικής κατάστασης της εταιρείας, αλλά και της τοξικότητας που υπήρχε εντός των “τειχών” του οµίλου Ελλάκτωρ µεταξύ των µετόχων.
“Καθηµερινά σχεδόν έγραφα και ξαναέγραφα την επιστολή της παραίτησής µου, αλλά τελικά δεν την υπέβαλα ποτέ, γιατί θεωρούσα ότι ήταν ηθική µου υποχρέωση, αλλά και το όφειλα και στον εαυτό µου, να µην τα βροντήξω και να φύγω µε µια παταγώδη αποτυχία µιας προσπάθειας που, καλώς ή κακώς, είχα αναλάβει”.
Η εµπειρία αυτή, όµως, διαδραµάτισε καθοριστικό ρόλο στο τι ακολούθησε και λειτουργεί και ως “οδηγός” για τον κ. Εξάρχου µέχρι σήµερα. “Ήταν σχολείο εκείνη η περίοδος για µένα. Έµαθα τι σηµαίνει να παίρνει µια εταιρεία έργα ακριβά, καθώς αυτά θα οδηγήσουν µε µαθηµατική ακρίβεια σε αυτό που έπαθε η ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, που έφτασε να έχει 1 δισ. ευρώ ζηµιές από τα έργα στη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια. Επίσης, όταν δανείζεται µια εταιρεία πολλά κεφάλαια, χάνει τη διοικητική της αυτονοµία. Γι’ αυτό επιµένω και λέω πάντα ότι η σχέση δανεισµού προς τα EBITDA πρέπει να παραµένει χαµηλότερη του 4. Αν δείτε τα αποτελέσµατά µας τα τελευταία χρόνια, έχουν πολύ χαµηλό δανεισµό σε σχέση µε το παραγόµενο EBITDA”. Αυτή τη φιλοσοφία και στρατηγική διατηρεί ο Όµιλος AKTOR και µε το νέο σχέδιο ανακεφαλαιοποίησης, σε ένα σαφές “δίδαγµα” του ίδιου του κ. Εξάρχου από την περίοδο 2018-2021.
Ο όµιλος Aktor το 2035
Η διάθεση του κ. Εξάρχου για σταθερή και ελεγχόµενη ανάπτυξη του οµίλου είναι εµφανής από την πρώτη ηµέρα που ανέλαβε τα ηνία του. “Αν πεις ότι είσαι ικανοποιηµένος µε όσα έχεις πετύχει, τότε θα οδηγηθείς σταδιακά σε συρρίκνωση. Εµείς θεωρώ ότι αυτή τη στιγµή έχουµε πετύχει αρκετά πράγµατα στην Ελλάδα, αλλά πρέπει να δηµιουργήσουµε και προϋποθέσεις για να αναπτυχθούµε στο εξωτερικό, όχι όµως στην κατασκευή, αλλά στις άλλες δραστηριότητες, το LNG, την ενέργεια και τις παραχωρήσεις. Έχοντας δηµιουργήσει ισχυρές βάσεις στην εγχώρια αγορά, τέτοιες που να µας επιτρέπουν να αντιµετωπίζουµε και τυχόν δυσκολίες που µπορεί να προκύψουν στο µέλλον (π.χ. µια οικονοµική ή πολιτική κρίση), µπορούµε να αρχίσουµε να εξετάζουµε σοβαρά την εξάπλωσή µας, κατ’ αρχάς σε γειτονικές χώρες”.
Όπως εξηγεί, για να συµβεί αυτό, “πρέπει να είµαστε επαρκώς κεφαλοποιηµένοι, ώστε να µπορούµε να αδράξουµε τις ευκαιρίες που υπάρχουν εκτός Ελλάδας και να συνεχίσουµε να αναπτυσσόµαστε. Εποµένως, µέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας, θα έχουµε δηµιουργήσει έναν όµιλο µε τουλάχιστον 450 εκατ. ευρώ EBITDA ετησίως, τζίρο 3 δισ. ευρώ τον χρόνο και τη συµµετοχή του τοµέα της κατασκευής να µην ξεπερνά το 35%, από το 80% που είναι σήµερα”.
Τα επόµενα χρόνια µέχρι το 2035, αν και εφόσον η σχέση δανεισµού/EBITDA είναι η δέουσα, ο κ. Εξάρχου στοχεύει στην περαιτέρω εξάπλωση του οµίλου στο εξωτερικό. “Αυτό είναι το µεγάλο στοίχηµα όλων των ελληνικών εταιρειών. Για να το πετύχουµε αυτό, πρέπει πρώτα να δηµιουργηθούν τα απαιτούµενα εχέγγυα µέχρι το 2030”.
Το να ηγείται ενός κατασκευαστικού οµίλου µε αυτές τις προοπτικές σίγουρα δεν θα περνούσε από το µυαλό του κ. Εξάρχου εκείνα τα ανέµελα παιδικά και εφηβικά του καλοκαίρια στο νησί της Σύρου. Ήταν η περίοδος που ο παππούς του τον “µυούσε” στα µυστικά της νοµικής επιστήµης, που τελικά τον κέρδισε, έναντι του “ονείρου” που είχε ο πατέρας του, να τον δει µηχανικό, ακολουθώντας τα δικά του βήµατα. “Τελικά, πιστεύω ότι και οι δυο τους θα είναι ικανοποιηµένοι, έτσι όπως τα έφερε η ζωή, µε τον δικό της, κωµικό τρόπο”!
Φωτογράφηση: Βασίλης Μαντάς
