Οι Ασώματες Δυνάμεις γιορτάζουν φέτος 25 χρόνια δημιουργικής πορείας με το νέο της έργο της χορογράφου Μάχης Δημητριάδου Λίνταλ «Land of Darkness/ Land of Light», που σμίγει τον σύγχρονο χορό με την κλασική μουσική, σε συνεργασία με το κουαρτέτο Fusionia. Το έργο παρουσιάζεται τον Μάιο σε Λεμεσό και Λευκωσία. 

Βασισμένο στη μουσική σύνθεση του Φρανς Σούμπερτ «Ο θάνατος και η κόρη», σε ζωντανή εκτέλεση από τους Fusionia Quartet, οι έξι εξαιρετικοί χορευτές και χορεύτριες της ομάδας μεταφέρουν μέσα από τις ιστορίες των σωμάτων τους την προσωπική αλλά και τη συλλογική τους αναμέτρηση με τη ζωή και τον θάνατο. 

Η έννοια του σκότους σε αντιδιαστολή με την έννοια του φωτός, σηματοδοτεί το πλαίσιο της χορογραφικής έρευνας. Εγγεγραμμένο στην κυτταρική μας μνήμη, το πέρασμα από φως στο σκοτάδι, εικαστικά όσο και συμβολικά απεικονίζει τη βασική αρχή της αέναης αλλαγής, όπου η μία κατάσταση εμπεριέχει εν δυνάμει την άλλη.

Στις πολυάριθμες αναφορές της μυθολογίας, της ψυχολογίας, των θρησκειών, της φιλοσοφίας  και της λογοτεχνίας, το ταξίδι αυτό σημαίνει την αέναη κυκλική μεταμόρφωση των δυνάμεων της ζωής, από τη γέννηση, στην άνθιση, στην πληρότητα, στη φθορά, στον θάνατο και στην αναγέννηση.

Η βίαιη και απειλητική εμπειρία της πανδημίας αλλά και του πολέμου που βιώνουμε στις μέρες μας, έγινε η αφορμή για τη θεματική του έργου, για να αναστοχαστούμε τη σχέση μας με τον φόβο, την απώλεια, τη φθορά, την απελπισία, την απομόνωση, όλα όσα σηματοδοτούν την έννοια του σκότους, αλλά ταυτόχρονα και την ασίγαστη έλξη του φωτός, της δύναμης της ζωής, της ελπίδας, της  δημιουργίας, της αλληλεγγύης και επαφής με τον άλλον.

Συντελεστές 

  • Χορογραφία/ Σκηνοθεσία: Ανδρομάχη Δημητριάδου Λίνταλ
  • Μουσική: Φρανς Σούμπερτ «Der Tod und das Mädchen» σε ζωντανή εκτέλεση από τους  Fusionia quartet: Μάριος Ιωάννου (βιολί) Σάββας Λαγού (βιολί), Σορίν Αλεξάντρου Χορλέα (βιόλα), Ρομπέρτας Γκροντ (βιολοντσέλο).
  • Σκηνική επιμέλεια/ Κοστούμια: Έλενα Κατσούρη
  • Φωτισμοί Γιώργος Λάζογλου                                            
  • Χορός/ συνδημιουγία: Χριστιάνα Ευτυχίου, Άνθη Κέττηρου, Γεωργία Κωνσταντίνου Κλαρκ, Λοΐζος Κωνσταντίνου, Φούλη Στυλιανίδου, Σωτήρης Σωτηρίου.

 

Παραστάσεις 

Ασώματες Δυνάμεις

Οι Ασώματες Δυνάμεις δανείζονται το όνομά τους από τους βυζαντινούς αγγέλους για να δηλώσουν την πνευματική ενέργεια που επιθυμούν να εκφράζουν μέσα από τον χορό. Αναγνωρίζοντας το σώμα ως μία ζωντανή μνήμη, ως έναν ποιητικό τόπο, όπου η ανθρώπινη εμπειρία μπορεί να ανιχνευθεί, ο χορός τους μεταμορφώνεται σε ένα όχημα ενθύμησης και ενδοσκόπησης.

Η ομάδα ιδρύθηκε το 1996 στο Παρίσι από την Ελληνίδα χορογράφο της Διασποράς Ανδρομάχη Δημηριάδου- Λίνταλ. Μεταξύ του 2000 και 2003 έδρευε στη Στοκχόλμη και από το 2004 εδρεύει στη Λευκωσία. Οι Ασώματες Δυνάμεις παρουσίασαν έργα της χορογράφου σε διάφορες σκηνές και φεστιβάλ μεταξύ άλλων και των Dansens hus – Σπίτι του Χορού της Στοκχόλμης, Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Centre Culturel Suedois (Παρίσι), Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα, Forum Libre Danse (Avignon, Les Hivernales), Ιδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη (Αθήνα), Μεσογειακό Μουσείο Medelhavs Museet (Στοκχόλμη), Glashuset and  Modernadansteatern (Στοκχόλμη), Aversta Contemporary Arts Centre (Aversta), MarimMuset (Στοκχόλμη),  Maison de la Musique et de La Dance ( Στρασβούργο), εκπροσωπώντας την Κυπριακή προεδρία στο Συμβούλιο της Ευρώπης 3rd Zante Dance Festival (Ζάκυνθος), 3rd Dance Bridges Festival, (Καλκούτα)

Στην Κύπρο η ομάδα παρουσίασε έργα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κύπρια, στο Δημοτικό Κέντρο Τεχνών, στην Πλατφόρμα Χορού, στο καλοκαιρινό Φεστιβάλ της Νέας Κίνησης, Cyprus European Dance Festival, Dance Waves Festival, No-Body Festival, 1o Cyprus Choreography Showcase, καθώς και στις σκηνές του Θεάτρου Ριάλτο, Θεάτρου Παλλάς, θεάτρου Δέντρο, κ.α.

Τα έργα της  χορογράφου χαρακτηρίζονται από εκφραστικότητα, λυρισμό, μουσικότητα και ρευστότητα της  χορογραφικής γλώσσας. Μιλούν  για την ανθρώπινη εμπειρία, σχετίζοντας το παρόν με το παρελθόν, το σύγχρονο με το αρχαϊκό, την μνήμη του σώματος με την απώλεια, την δυστοπία, θέματα ταυτότητας και κοινωνικής  κριτικής, συχνά αποτελούν τον καμβά των έργων της που δημιουργούν ένα ποιητικό σύμπαν με την χρήση πολυμέσων και ζωντανής μουσικής.

Έργα της μεταξύ άλλων είναι «Αγγελος», «Το σχήμα της Απουσίας», «Ηχώ», «Εφήμερο»,  «Πύλη», «Kreutzer sonata”, «Το Τραγούδι της γής», «Ιερό Σώμα», «Αντιγόνη», «Ικέτιδες», «Ορος», «Μάττερ»,  «Πνοή/Breath», «Είναι αλήθεια πως θα με περιμένεις πάντα?» , «Λήθη», «ΕΙΚΩΝ / ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ» κ.ά.