Ο κορυφαίος τσελίστας Κλαούντιο Μποχόρκες, συστήνεται για πρώτη φορά στο κυπριακό κοινό λίγο πριν ανέβει στη σκηνή του Διεθνούς Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου Φάρος.
Με διεθνή καλλιτεχνική παρουσία και σημαντική πορεία ως σολίστ και παιδαγωγός, ο Κλαούντιο Μποχόρκες (Claudio Bohórquez) συγκαταλέγεται ανάμεσα στους σημαντικότερους τσελίστες της γενιάς του. Οι ερμηνείες του ξεχωρίζουν για τη μουσικότητα, την εκφραστικότητα και το βαθιά ανθρώπινο ερμηνευτικό τους αποτύπωμα — ένα προσωπικό ύφος που αντλεί έμπνευση από τις λατινοαμερικανικές του ρίζες στην Ουρουγουάη και το Περού. Ο ίδιος περιγράφει τη σχέση του με τη μουσική ως άρρηκτα δεμένη με το σώμα και τον ρυθμό: «Δεν άκουγα απλώς σάλσα και τανγκό· τα ζούσα και τα χόρευα. Αυτή η ενέργεια διαπερνά όλη μου την ύπαρξη και επηρεάζει φυσικά τον τρόπο με τον οποίο δίνω ζωή στη μουσική πάνω στη σκηνή».
–Έχετε εμφανιστεί σε μερικές από τις σημαντικότερες αίθουσες και φεστιβάλ στον κόσμο. Ποιες εμπειρίες θεωρείτε ότι διαμόρφωσαν περισσότερο την καλλιτεχνική σας ταυτότητα ως τσελίστα; Κοιτάζοντας την πορεία μου, θεωρώ πως οι τελικοί γύροι του Διεθνούς Διαγωνισμού Μουσικής της Γενεύης και του Διαγωνισμού Pablo Casals ήταν καθοριστικοί για μένα, γιατί τόσο απαιτητικά και υψηλού επιπέδου περιβάλλοντα σε δοκιμάζουν και σε εξελίσσουν σε κάθε επίπεδο. Αργότερα, θα έλεγα πως το ντεμπούτο μου υπό τη διεύθυνση θρυλικών μαέστρων όπως οι Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ, Κρίστοφ Έσενμπαχ και Κριστόφ Πεντερέτσκι αποτελούν μερικές από τις πιο αξέχαστες και καθοριστικές στιγμές της πορείας μου.
-Εκτός από σπουδαίους μαέστρους έχετε συνεργαστεί με και σημαντικούς μουσικούς. Τι είναι αυτό που κάνει μια συνεργασία πραγματικά ξεχωριστή για εσάς; Είναι πάντα υπέροχο όταν βγαίνουμε έξω από τη ζώνη άνεσής μας και παραμένουμε αρκετά περίεργοι ώστε να αντιδρούμε στην ενέργεια της στιγμής, όπως εκδηλώνεται εκείνη τη στιγμή στη σκηνή. Εκεί βρίσκεται η πραγματική μαγεία μιας ζωντανής συναυλίας. Κάθε ερμηνεία μάς δίνει το απίστευτο προνόμιο να εμβαθύνουμε ακόμη περισσότερο, ανακαλύπτοντας και αποκαλύπτοντας νέες αλήθειες μέσα σε αυτά τα απόλυτα αριστουργήματα.
–Έχετε έντονη παρουσία τόσο ως σολίστ όσο και στη μουσική δωματίου. Τι σας προσφέρει η μουσική δωματίου που δεν μπορεί να σας προσφέρει μια συμφωνική εμφάνιση; Η πιο προφανής διαφορά είναι η οικειότητα του να παίζεις σε ένα μικρό σύνολο, σε αντίθεση με το να βρίσκεσαι περιτριγυρισμένος από σχεδόν εκατό μουσικούς στη σκηνή. Αλλά ειλικρινά, δεν θα μπορούσα ποτέ να επιλέξω ανάμεσα στα δύο. Και οι δύο εμπειρίες είναι εξαιρετικά κοντά στην καρδιά μου και τις αγαπώ εξίσου.
–Ως καθηγητής στη Μουσική Ακαδημία Hanns Eisler του Βερολίνου, ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για τους νέους μουσικούς σήμερα; Νομίζω πως μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας είναι να επιτρέψουμε στον εαυτό μας τον χρόνο που χρειάζεται για να εξελιχθεί πραγματικά. Ζούμε σε ένα εξαιρετικά γρήγορο και απαιτητικό περιβάλλον, όπου συχνά δεν υπάρχουν αρκετές στιγμές ηρεμίας για να αναστοχαστούμε και να εμβαθύνουμε πραγματικά στις ερμηνείες μας. Επιπλέον, ο κόσμος της μουσικής είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικός, και το βασικό εμπόδιο είναι απλώς να μπορούμε να βιοποριστούμε κάνοντας αυτό που αγαπάμε. Στο τέλος, η καλύτερη συμβουλή παραμένει η πιο απλή και είναι εξάσκηση, εξάσκηση, εξάσκηση.
–Σε μια εποχή όπου η κλασική μουσική προσπαθεί να προσεγγίσει νεότερα κοινά, τι πιστεύετε ότι μπορεί να κάνει την εμπειρία μιας ζωντανής συναυλίας ακόμη πιο ουσιαστική; Προσπαθώ να διατηρώ μια τακτική παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να προσεγγίζω νεότερα ακροατήρια εκεί όπου ήδη βρίσκονται, έτσι ώστε να μοιραζόμαστε την περιέργεια και το πάθος μας για την κλασική μουσική. Ανάλογα με το πρόγραμμα, λίγα σύντομα εισαγωγικά λόγια από εμάς ως καλλιτέχνες στη σκηνή μπορούν επίσης να κάνουν μεγάλη διαφορά.
–Όταν μια συναυλία τελειώνει και μένετε μόνος μετά το χειροκρότημα, τι είναι αυτό που συνήθως σας μένει — η ένταση, η σιωπή ή κάτι άλλο; Είναι πάντα λίγο διαφορετικό ανάλογα με το ρεπερτόριο και τον χώρο. Αλλά πάνω απ’ όλα, νιώθω πάντα γνήσια χαρά και βαθιά ευγνωμοσύνη για μια ακόμη ευκαιρία να μοιραστώ αυτά τα αριστουργήματα και το πάθος μου με το κοινό, σε μια εμπειρία ζωντανής συναυλίας που κάθε φορά είναι μοναδική.
–Τι γνωρίζετε για το κυπριακό κοινό και τι προσδοκάτε από αυτή τη συνάντηση; Αυτή είναι η πρώτη μου φορά που εμφανίζομαι στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου Φάρος και δεν σας κρύβω ότι είμαι πολύ ενθουσιασμένος που θα γνωρίσω τον κυπριακό πολιτισμό και το κοινό. Κάθε φορά που επισκέπτομαι έναν τόπο, εντυπωσιάζομαι από το πώς η μουσική λειτουργεί ως γέφυρα σύνδεσης και επικοινωνίας. Ανυπομονώ.
- Το 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου Φάρος πραγματοποιείται από τις 29 Μαΐου έως και τις 6 Ιουνίου. Η φετινή, ιδιαίτερα φιλόδοξη διοργάνωση, φιλοξενεί έξι βραδιές μουσικής δωματίου στη Μεσαιωνική Έπαυλη των Κουκλιών και κορυφώνεται με την καθιερωμένη μεγάλη συναυλία-γκαλά στο The Olive Grove στον Δελίκηπο. Ο Κλαούντιο Μποχόρκες εμφανίζεται το Σάββατο 30 και την Κυριακή 31 Μαΐου στα Κούκλια. Εισιτήρια: 22663871, pharosartsfoundation.org
Ελεύθερα, 24.05.2026
